محمدهادی امینی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
محمدهادی امینی
الشيخ محمد هادي الاميني.jpg
اطلاعات فردی
لقب: امینی نجفی
تاریخ تولد: ۲ فروردین سال ۱۳۱۰ش
زادگاه: تبریز
محل زندگی: نجفتهرانتبریز
تاریخ وفات: ۲۵ آبان سال ۱۳۷۹ش
محل دفن: قبرستان باغ بهشت
شهر وفات: تهران
خویشاوندان
سرشناس:
علامه امینی
اطلاعات علمی
استادان: سیدمحسن حکیممحمدعلی اردوبادیآقابزرگ تهرانی
محل تحصیل: نجف
اجازه روایت از: سید ابوالقاسم خوییمحمدهادی میلانیسیدمحسن حکیم
تألیفات: اصحاب الامام امیرالمؤمین و الرواة عنه • معجم رجال الفکر والادب • اعلام نهج‌البلاغه


محمدهادی امینی نجفی (۱۳۱۰-۱۳۷۹ش) از تراجم‌نگاران و نویسندگان شیعه در قرن چهاردهم قمری است. او فرزند بزرگ علامه امینی بود. امینی دروس حوزوی را در حوزه علمیه نجف و تحصیلات دانشگاهی را در دانشگاه‌های بغداد و آنکارا گذراند و موفق به اخذ دکترای ادبیات عرب شد. وی همچنین مدتی به همکاری با روزنامه‌های عراق و لبنان مشغول بود.

شهرت محمدهادی امینی به علت تألیفات و تحقیقات فراوان درباره فضایل اهل‌بیت و آثار ادبی است. امینی در سال ۱۳۷۹ش درگذشت و در قبرستان باغ بهشت قم به‌خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه

محمدهادی امینی در ۲ فروردین سال ۱۳۱۰ش (۱۳۵۰ق) در تبریز به‌دنیا آمد. پدرش عبدالحسین امینی نویسنده کتاب الغدیر بود. او در دوران نوجوانی به‌همراه خانواده‌اش به نجف رفت. امینی از معاودین بود و در سال ۱۳۵۰ش به ایران بازگشت و در تهران ساکن شد. مرتضی امینی نجفی از فرزندانش در سال ۱۳۶۰ش در تهران از سوی سازمان مجاهدین خلق ترور شد.[۱]

وفات

محمدهادی امینی در ۲۵ آبان سال ۱۳۷۹ش برابر با ۱۸ شعبان سال ۱۴۱۲ق در تهران درگذشت و در قبرستان باغ بهشت قم به‌خاک سپرده شد.[۲]

فعالیت‌های علمی و مطبوعاتی

تحصیلات حوزوی امینی در حوزه علمیه نجف گذشت. سیدمحسن حکیم، محمدعلی اردوبادی، آقابزرگ تهرانی، سیدعلی فانی، سیدحسین حمامی، محمدتقی جعفری و پدرش علامه امینی از استادان او بودند.[۳] وی اجازاتی از سیدمحسن حکیم، سید ابوالقاسم خویی و محمدهادی میلانی داشت.[۴]

امینی در دانشگاه معهد الدراسات الاسلامیه بغداد ادامه تحصیل داد و در روزنامه‌ها و مجلات بغداد به نگارش مقالات روی آورد. وی پس از بازگشت به نجف، مقالات متعددی در روزنامه‌های التوحید، العدل و مجله العرفان لبنان نوشت و همزمان رییس هیئت تحریریه روزنامه القدوة گردید. او در سال ۱۳۵۷ش به ترکیه سفر کرد و مدرک دکترای ادبیات عرب را از دانشگاه آنکارا دریافت کرد.[۵]

محمدهادی امینی در برپایی کنگره هزاره شیخ طوسی با آقابزرگ تهرانی همکاری داشت و اساس آن را پایه‌ریزی کردند.[۶]

تحقیق و تألیف کتب

تحقیق و تألیف بیش از هفتاد کتاب به زبان‌های فارسی و عربی از دیگر فعالیت‌های علمی محمدهادی امینی به‌شمار می‌رود.[۷] بیشتر تحقیقات و تألیفاتش درباره تراجم‌نگاری، فضایل و مناقب اهل‌بیت و آثار ادبی است. برخی از آثاری که امینی در اواخر عمر نگاشته، به چاپ نرسیده است.[۸] وی دارای کتابخانه‌ای بزرگ بود و پس از تأسیس کتابخانه امام امیرالمؤمنین(ع) در نجف، حدود ۱۰۰۰ جلد کتاب به این کتابخانه اهدا کرد.[۹]

برخی آثار

از مشهورترین آثار او به زبان عربی می‌توان کتاب‌های اصحاب الامام امیرالمؤمین و الرواة عنه، معجم رجال الفکر والادب فی النجف خلال ألف عام، اعلام نهج‌البلاغه، عید الغدیر فی عهد الفاطمیین و دیوان سید علی خان مدنی را نام برد.[۱۰] عترت در قرآن، منافقین در قرآن، یاران پایدار امام حسین علیه‌السلام و درس‌هایی از مکتب ولایت از آثار محمدهادی امینی به زبان فارسی است.[۱۱]

همچنین کتاب‌های خصائص الائمه(ع)، خصائص امیرالمؤمنین(ع)، الدرة الباهرة، نظم درر السمطین و الکنی و الالقاب هم از جمله آثاری است که امینی آن‌ها را تصحیح و تحقیق کرده است.

پانویس

منابع