پرش به محتوا

ثویه

از ویکی شیعه
قبرستان ثویه در نزدیکی کوفه

ثَوِیّه یا ثُوَیه قبرستانی تاریخی در نزدیکی کوفه است که تعدادی از صحابه پیامبر(ص) و برخی از یاران خاص حضرت علی(ع) همچون کمیل بن زیاد در آن دفن شده‌اند. گفته شده سر امام حسین(ع) و دیگر شهدای کربلا پیش از ورود به کوفه در این منطقه بر زمین گذاشته شده است.

امروزه این قبرستان به حَنّانه شناخته می‌شود و بر اساس توصیه بزرگان دین خواندن نماز در آن فضیلت دارد.

جایگاه و اهمیت

به گفته ابن‌خلکان در قبرستان ثویه تعدادی از صحابه پیامبر(ص) دفن شده‌اند.[۱] همچنین برخی از یاران حضرت علی(ع) همچون کمیل بن زیاد و شریک اعور نیز در این مکان مدفونند.[۲] مرقد امام علی(ع) در نزدیکی ثویه قرار دارد.[۳] شهید اول، از فقیهان شیعه در قرن هشتم قمری، در کتاب المزار توصیه کرده که به احترام یاران ویژه امام علی(ع) دو رکعت نماز در این قبرستان خوانده شود.[۴] به گفته شیخ عباس قمی، قبر ابوموسی اشعری، مغیره بن شعبه و زیاد بن ابی‌سفیان در این مکان قرار دارد.[۵]

این مکان علاوه بر مقبره‌های تاریخی دارای مساجدی است که هرساله میزبان زائرانی از نقاط مختلف جهان است.[۶]

سید هاشم بحرانی، از مفسران شیعه در قرن یازدهم قمری، با استناد به روایتی از امام صادق(ع)، ثویه را مکانی برای ملاقات پیامبر(ص) و حضرت علی(ع) ذکر می‌کند که در زمان رجعت، مسجدی در آن مکان می‌سازند.[۷] حسن عیسی، تاریخ‌پژوه، با استناد به روایتی از امام صادق(ع)[۸] معتقد است که سر امام حسین(ع) و دیگر شهدای کربلا پیش از ورود به کوفه در منطقه ثویه بر زمین گذاشته شده است.[۹] واژه «الثویه» در اشعار شعرای عرب همچون نعمان بن بشیر انصاری و سید اسماعیل حمیری نیز آمده است.[۱۰]

پیشینه

ثَوِیه یا ثُوَیه،[۱۱] مکانی در پشت حیره و نزدیک کوفه بوده،[۱۲] که پیش از اسلام به نام «ثویة الحیره» شناخته می‌شد.[۱۳] به گفتهٔ حسن عیسی پژوهشگر تاریخ، این مکان در ابتدا زندانی بود که افراد محکوم به اعدام را در آن زندانی و سپس اعدام می‌کردند.[۱۴] پس از ورود اسلام و بنای کوفه ثویه به قبرستانی برای اهل کوفه تبدیل شد.[۱۵] این قبرستان متعلق به مناطق حیره و کوفه بوده و به همین دلیل به آن «ثویه حیره» یا «ثویه کوفه» می‌گفتند.[۱۶]

موقعیت جغرافیایی

ثویه به سمت شهر نجف پس از (خندق کوفه) قرار دارد.[۱۷] به نقل از کتاب المفصل فی تاریخ النجف، ثویه به صورت طولی از شرق شهر نجف آغاز می‌شود و به حیره واقع در جنوب شرقی نجف و همچنین به منطقه (خندق) در نزدیکی کوفه ختم می‌گردد.[۱۸] به گفته وی امروزه ثویه جزیی از شهر نجف شده است.[۱۹] ثویه به‌دلیل موقعیت جغرافیایی به‌عنوان بخشی از تاریخ کوفه و حیره نیز شناخته می‌شود.[۲۰] قبرستان ثویه امروزه به حَنّانه معروف است.[۲۱]

پانویس

  1. ↑ ابن‌خلکان، وفیات الأعیان، ۱۹۰۰م، ج۲، ص۵۰۶.
  2. ↑ قمی، سفینة البحار، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۵۲۸.
  3. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۹۳.
  4. ↑ شهید اول، المزار، ۱۴۱۰ق، ص۳۲.
  5. ↑ قمی، سفینة البحار، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۵۲۸.
  6. ↑ قبرستان ثویه، مندرج در سایت آنلاین کربلا.
  7. ↑ بحرانی، البرهان، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۹۱ و ج۴، ص۲۹۲.
  8. ↑ شیخ طوسی، الأمالی، ۱۴۱۴ق، ص۶۸۲.
  9. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۹۴.
  10. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۸۷.
  11. ↑ بکری، معجم ما استعجم من أسماء البلدان والمواقع، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۳۵۰.
  12. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۹۱.
  13. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۸۴.
  14. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۸۴.
  15. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۸۴ و ۱۸۶.
  16. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۸۶.
  17. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۸۶.
  18. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۸۶.
  19. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۸۶.
  20. ↑ قبرستان ثویه، مندرج در سایت آنلاین کربلا.
  21. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۱۹۳.

منابع

  • «قبرستان ثویه»، مندرج در سایت آنلاین کربلا، تاریخ بازدید: ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۴ش.
  • ابن‌خلکان، أحمد بن محمد، وفيات الأعيان وأنباء أبناء الزمان، محقق: إحسان عباس، بیروت، دار صادر، ۱۹۰۰م.
  • بحرانی، هاشم بن سلیمان، البرهان في تفسير القرآن‏، تحقیق: بنياد بعثت، واحد تحقيقات اسلامى‏، قم، مؤسسة البعثة، قسم الدراسات الإسلامية، چاپ اول، ۱۴۱۵ق.
  • بکری، عبدالله بن عبد العزيز، معجم ما استعجم من أسماء البلدان والمواقع، بیروت، عالم الکتب، ۱۴۰۳ق.
  • حکیم، حسن عیسی، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، قم، المکتبة الحیدریة، ۱۳۸۵ش.
  • شهيد اوّل‏، محمد بن مکی، المزار، قم‏، مؤسسه امام مهدى(ع)، چاپ اول، ۱۴۱۰ق.
  • قمی، عباس، سفينة البحار، قم، اسوه، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.