مدرسة الواعظین (هند)

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
مدرسة الواعظين
تصویر حوزه مدرسه الواعظین.jpg
اطلاعات اوليه
بنيانگذار: مهاراجه محمدعلی محمدخان
تأسیس: ۱۹۱۹ میلادی
کاربری: آموزشی
مکان: لکنهو هند
مشخصات
وضعیت: فعال
امکانات: کتابخانه
معماری

مدرسة الواعظين، مدرسه علمیه شیعی، در لکهنو هند. این مدرسه در سال ۱۹۱۹م و با هدف آموزش تخصصی در زمینه فقه و اصول و نیز مهارت‌های سخنرانی و مناظره به طلاب پس از گذراندن سطوح اولیه حوزوی تأسیس شد. نگهداری کتب خطی در کتابخانه مدرسة الواعظین باعث شهرت مدرسه و کتابخانه آن شده است.

تاریخچه

مدرسه علمیه واعظین را مهاراجه محمدعلی محمدخان در ۱۹ می سال ۱۹۱۹م به عنوان یادبودی از برادر جوانش صاحب‌زاده محمدعلی احمد خانِ صاحب، در محمود آباد بنا کرد.[۱] این مدرسه با دعوت سید نجم‌الدین حسن و پسرش سید محمد ساخته شد. هدف از ساخت آن تربیت طلابی بود که در دیگر مدارس علمیه تحصیل خود را تمام کرده بودند و قصد داشتند به صورت تخصصی‌تر به تحصیل علوم شیعی بپردازند و همچنین مهارت‌هایی چون خطابه، موعظه و گفت‌وگو را کسب کنند.[۲]

مبلغان یا طلابی که در این مدرسه تحصیل کرده‌اند علاوه بر هند در مناطقی همچون هنگ‌کنگ، برمه، تبت، زنگبار، سنگاپور و ماداگاسکار نیز برای امور تبلیغی سفر می‌کردند. گزارش‌های متعددی از این مبلغان در مجله مدرسه الواعظين به چاپ رسیده است.[۳]

کنفرانس سالانه‌ٔ سه روزه‌ای در هفته آخر ماه دسامبر توسط مدرسه علمیه واعظین برگزار می‌شود. هر کسی که با این مدرسه همکاری داشته در این کنفرانس شرکت می‌کند و گزارشی از فعالیت‌های خود در نقاط مختلف جهان ارائه می‌کند. همچنین مسئولان آن در مورد فعالیت‌های این مدرسه گزارشی ارائه می‌کنند.[۴]

برنامه آموزشی

مدرسه واعظین مرکز آموزش عالی مذهبی شیعه محسوب می‌شود که در آن طلاب علوم دینی مطالعات شیعی، مخصوصا فقه و اصول فقه را به صورت تخصصی می‌آموزند. آنها همچنین در دوره‌های مختلف آموزش سخنرانی شرکت می‌کنند. طلاب این مدرسه موظف‌اند برنامه سه ساله مطالعاتی را بگذرانند و بعد از آن دو سال برای سخنرانی به شهرهای هند یا سایر کشورها سفر کنند.[۵]

یکی دیگر از برنامه‌های آموزشی مدرسه علمیه واعظین فراگیری اجباری زبان‌های خارجی همچون عربی، انگلیسی، فارسی است. برگزاری دوره‌های آموزشی آشنایی با ادیان و مذاهب از دیگر برنامه‌های آن است.[۶]

در این مدرسه طلبه‌هایی که مشغول تحصیل می‌شدند دو دسته بودند، هزینه زندگی برخی از طلبه‌ها به عهده مدرسه بود اما برخی از طلبه‌ها نیز با هزینه‌های خودشان در این مدرسه تحصیل می‌کردند.[۷]

برخی مدعی شدند نوع نگاه خاصی که در این مدرسه وجود داشت باعث شده بود که برخی از مجتهدین حوزه علمیه نجف و قم برای تحصیل به این مدرسه بروند. حضور افرادی همچون آیت‌الله سید حسن قمی در این مدرسه را گزارش شده است.[۸]

کتابخانه و انتشارات

کتابخانه مدرسه شامل بیش از ۲۰ هزار جلد کتاب چاپی و ۱۵۰۰ نسخه خطی است. یکی از دلایل معروف شدن این مدرسه و کتابخانه‌اش را وجود نسخه‌های خطی ارزشمند در این کتابخانه دانسته‌اند.[۹]

کتاب‌های متعددی به زبان انگلیسی، عربی، فارسی و اردو در انتشارات این مدرسه منتشر شده است. ترجمه انگلیسی قرآن کریم، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه از مهمترین کتاب‌های منتشر شده در انتشارات آن است.[۱۰] همچنین در این مدرسه مجله‌ای به زبان انگلیسی به نام «مجله مسلم رویو» و مجله‌ دیگری به زبان اردو به نام «مجله واعظ» منتشر می‌شده است.[۱۱]

پانویس

  1. Hasan,Vanishing Culture of Lucknow,1190, P31.
  2. الشهرستانی، «مدرسة الواعظین فی لکهنو بالهند: اکبر مرکز للدعایة الإسلامیة فی الهند»، ۱۳۵۲ق، ص۹۲۱-۹۲۲.
  3. روغنی، شیعیان خوجه در آیینه تاریخ، تهران، ۱۳۸۷ش، ص۱۵۴.
  4. الشهرستانی، «مدرسة الواعظین فی لکهنو بالهند: اکبر مرکز للدعایة الإسلامیة فی الهند»، ۱۳۵۲ق، ص۹۲۶-۹۲۷.
  5. الشهرستانی، «مدرسة الواعظین فی لکهنو بالهند: اکبر مرکز للدعایة الإسلامیة فی الهند»، ۱۳۵۲ق، ص۹۲۳-۹۲۷.
  6. روغنی، شیعیان خوجه در آیینه تاریخ، ۱۳۸۷ش، ص۱۵۴.
  7. الشهرستانی، «مدرسة الواعظین فی لکهنو بالهند: اکبر مرکز للدعایة الإسلامیة فی الهند»، ۱۳۵۲ق، ص۹۲۴.
  8. بشیر، «سرگذشت خود نوشت محمد بشیر انصاری»، ۱۳۹۰ش، ص۱۷۸.
  9.  Hasan,Vanishing Culture of Lucknow,1190, P31
  10. الشهرستانی، «مدرسة الواعظین فی لکهنو بالهند: اکبر مرکز للدعایة الإسلامیة فی الهند»، ۱۳۵۲ق، ص۹۲۳.
  11. الشهرستانی، «مدرسة الواعظین فی لکهنو بالهند: اکبر مرکز للدعایة الإسلامیة فی الهند»، ۱۳۵۲ق، ص۹۲۳.

منابع