ماداگاسکار

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
ماداگاسکار
موقعیت ماداگاسکار در جهان.png
اطلاعات عمومی
جمعیت کل ۲۲،۹۲۴،۸۵۱ (۲۰۱۳م)
مساحت ۵۸۷،۰۴۱ کیلومتر مربع
حکومت جمهوری
پایتخت آنتاناناریوو
ادیان(درصد) اسلام ۷٪
زبان رسمی مالاگاسی • فرانسوی
اسلام
پیشینه اسلام قرن ششم تا قرن نهم (گسترش اسلام)
جمعیت مسلمانان ۲۲۰،۰۰۰ (مرکز تحقیات pew در ۲۰۱۰)
آمار شیعیان
جمعیت ۲۰،۰۰۰ (مجمع جهانی اهل بیت در ۲۰۰۸م) • ۲۲۰ (مرکز تحقیقات pew در ۲۰۰۹ م)
درصد به جمعیت مسلمانان کمتر از ۱٪
تاریخ تشیع
پیشینه شیعیان خوجه اثناعشری در اوایل دهه ۱۹۳۰ م
احزاب و گروه‌های شیعی
فرق خوجه اثناعشری • شیعیان بومی • بهره
مراکز شیعی
مراکز علمی مدارس علمیه طهورا • امام صادق(ع) • منتظر المهدی(عج) • فاطمه معصومه(س) • مدرسه ثقلین
مؤسسات فرهنگی انجمن مسلمانان شیعه • شبکه رادیویی صوت الحکمة
مؤسسات اجتماعی بلال مسلم میشن ماداگاسکار • جماعت شیعیان خوجه اثناعشری مقیم ماداگاسکار • کمیته شیعیان ماداگاسکار
شخصیت‌های شیعی
اجتماعی نواز مولو • معجز محمد حسن خمیس،

جمهوری ماداگاسکار یا مالاگاسی، از کشورهای جنوب شرقی آفریقا و جزیره‌ای در آب‌های اقیانوس هند است. اسلام در فاصله قرن ششم تا قرن نهم قمری توسط مهاجران مسلمان در این منطقه گسترش یافت. بنا بر گزارش مرکز تحقیقات پیو مسلمانان در ۲۰۱۰ میلادی ۲۲۰ هزار تن از جمعیت ماداگاسکار را تشکیل می‌دادند و شمار آنان رو به رشد است.

تشیع در اوایل دهه ۱۹۳۰ م توسط مهاجران خوجه اثناعشری به این منطقه راه یافت. علاوه بر شیعیان خوجه اثناعشری حدود ۵ هزار شیعه بومی و شماری بهره در ماداگاسکار زندگی می‌کنند. از جمیعت شیعیان ماداگاسکار آمار دقیقی در دست نیست. تعداد آنان را از ۲۲۰ تا ۲۰ هزار تن تخمین زده اند که کمتر از ۱٪ جمعیت این کشور است.

شبکه رادیویی صوت الحکمة و مرکز بلال مسلم میشن وابسته به خوجه های اثناعشری از مراکز شیعیان در این منطقه است.

نقشه ماداگاسکار
مسجد و حسینیه‌ای در ماداگاسکار

اطلاعات عمومی

ماداگاسکار با ۵۸۷۰۴۱ کیلومتر مربع وسعت در جنوب شرقی افریقا، به صورت جزیره‌ای نسبتا وسیع در آب‌های اقیانوس هند قرار دارد. این کشور از ۱۸۹۵م تحت نفوذ فرانسه درآمد، در آوریل ۱۹۶۰م استقلال یافت، و در ۱۹۷۵ نام آن به جمهوری دموکراتیک ماداگاسکار تغییر کرد و پایتختش آنتاناناریو است.

جمعیت آن ۲۲،۹۲۴،۸۵۱ (۲۰۱۳م) نفر است. عقائد محلی و بومی، مسیحیت و اسلام ادیان مردم این جزیره را تشکیل می‌هند. زبان رسمی ماداگاسکار، مالاگاسی و فرانسوی است.

اسلام

اسلام در قرن ششم تا قرن نهم توسط مهاجران مسلمان از عربستان، خلیج فارس، آسیای جنوب شرقی و هند در این منطقه راه یافت. مهاجرت مسلمانان افریقای شرقی بر رشد گسترش اسلام در این مناطق افزود. اما از سال ۱۹۷۲میلادی مخالفت با مسلمانان آغاز شد و در حادثه سرکوب مسلمانان مجنگا، شماری کشته و شماری از جزیره رانده شدند.[۱] بیش از ۷٪ مردم این کشور مسلمانند.

شیعیان

شیعیان ماداگاسکار به سه گروه تقسیم می‌شوند:

  • شیعیان خوجه اثناعشری: پیشینه حضور خوجه‌های اثناعشری در ماداگاسکار به اوایل دهه ۱۹۳۰م برمی‌گردد که گروهی از خوجه‌ها از هند به زنگبار و سپس به ماداگاسکار مهاجرت کردند. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ شمار بیشتری خوجه از کشورهای تانزانیا و کنیا به این کشور مهاجرت کردند که شمار شیعیان خوجه در این کشور به ۵،۰۰۰ تن رسید.[۲] شیعیان خوجه این کشور به زبان فرانسوی و گُجَراتی تسلط دارند. آمیختگی فرهنگ شیعیان خوجه این کشور با فرهنگ هندی- فرانسوی، تفاوت‌هایی را بین آنان و دیگر خوجه‌های شرق آفریقا پدید آورده است. بخش عمده اقتصاد ماداگاسکار در انحصار شیعیان خوجه این کشور است. آنان در شهرهای مختلف این کشور از جمله تاماتادو مراکز و مساجدی دارند.[۳]
  • شیعیان بومی اثناعشری: بنا بر برخی از آمارها، ۵۰۰۰ تن از بومیان ماداگاسکار پیرو مکتب اهل بیت هستند.[۴]
  • بهره؛ گروهی از اسماعیلیان هند بودند که به این کشور مهاجرت کرده‌اند.

آمار

بر اساس گزارش موسسه پیو(PEW) آمار مسلمانان در ۲۰۱۰ میلادی ۲۲۰,۰۰۰ نفر بوده است. بنابر این گزارش، در ۱۹۹۰م مسلمانان ۱۰۶،۰۰۰ تن بوده‌اند که پیش‌بینی می‌شود در ۲۰۳۰ جمعیت آنان به ۳۰۹،۰۰۰ تن برسد.[۵] پورتال اهل بیت وابسته به مجمع جهانی اهل بیت در ۲۰۰۸م جمعیت شیعیان این کشور را ۲۰،۰۰۰ تن تخمین زده است، که کمتر از یک درصد مسلمانان این کشور است. موسسه پیو، جمعیت شیعیان را در ۲۰۰۹ میلادی ۲۲۰ تن ذکر کرده است.[۶]

مراکز

  • انجمن مسلمانان شیعه در آنتاناناریوو
  • مدرسه حضرت فاطمه معصومه(س)
  • مرکز دارالقرآن و الحدیث در منطقه ماژونگا[۷]
  • مدرسه ثقلین در ماژونگا
  • شبکه رادیویی صوت الحکمة شیعه
  • حوزه علمیه منتظر المهدی(عج)
  • مدرسه علمیه طهورا در تاناناریو (بانوان)
  • مدرسه امام صادق(ع) در تاناناریو
  • بلال مسلم میشن ماداگاسکار؛ سازمانی وابسته به خوجه‌های اثناعشری است که از ۱۹۹۵م فعالیت خود را آغاز کرده است این موسسه در زمینه گسترش تشیع، در میان مسلمانان بومی ماداگاسکار فعالیت می‌کند و با حوزه علمیه قم همکاری دارد.[۸]
  • جماعت شیعیان خوجه اثناعشری مقیم ماداگاسکار؛ این جماعت با عنوان شورای منطقه‌ای ماداگاسکار از جماعات مهم فدراسیون شیعیان خوجه آفریقا است[۹]که ۵،۰۰۰ عضو دارد و در قالب ۱۶ جماعت فعالیت می‌کند، بزرگترین این جماعات، جماعت آنتاناناریو است که ۲،۰۰۰ عضو دارد.[۱۰]

محفل زینب در فرانسه

محفل زینب در حومه شمالی پاریس (La Courneuve) و در نزدیکی مسجد شاه نجف قرار دارد. این مرکز متعلق به گروهی از شیعیان خوجه اثناعشری ماداگاسکاری‌ مقیم فرانسه است. علاوه بر کلاس‌های آموزشی، دعای کمیل و نماز جمعه نیز در این مرکز برگزار می‌شود.[۱۱]

ترجمه کتب شیعی

  • ترجمه قرآن به زبان مالاگاشی توسط اکبر علی حنیف
  • ترجمه دعای کمیل به زبان فرانسوی و مالاگاشی توسط مؤسسه اسلامی ماداگاسکار
  • کتاب اهل‌البیت(ع) در قرآن و حدیث؛ شیخ بدرالدین آیات و احادیث این کتاب را زبان مالاگاشی ترجمه کرده است.[۱۲]

شخصیت‌ها

  • معجز محمدحسن خمیس، شورای منطقه‌ای ماداگاسکار[۱۳]
  • نواز مولو؛ رئیس خوجه‌های اثناعشری ماداگاسکار

پانویس

  1. گلی زواره، سرزمین اسلام، ص۴۴۹.
  2. عرب احمدی، ص۳۰۵
  3. روغنی، شیعیان خوجه در آینه تاریخ، ص۹۴؛ عرب احمدی، ص۳۰۵.
  4. روغنی، شیعیان خوجه در آینه تاریخ، ص۹۴.
  5. مرکز تحقیقات PEW
  6. پورتال اهل بیت
  7. خبرگزاری بین المللی قرآن
  8. روغنی، شیعیان خوجه در آینه تاریخ، ص۹۴؛ عرب احمدی، شیعیان خوجه اثناعشری در گستره جهان، ص۳۰۶.
  9. عرب احمدی، شیعیان خوجه اثناعشری در گستره جهان، ص۳۰۶.
  10. روغنی، شیعیان خوجه در آینه تاریخ، ص۹۴.
  11. جعفریان، اطلس شیعه، ص۶۶۸.
  12. پورتال اهل بیت
  13. عرب احمدی، شیعیان خوجه اثناعشری در گستره جهان، ص۳۰۶.

منابع

  • جعفریان، رسول، اطلس شیعه، انتشارات سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، تهران، ۱۳۸۷ش.
  • روغنی، زهرا، شیعیان خوجه در آینه تاریخ، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۸۷ش.
  • عرب احمدی، امیربهرام، شیعیان خوجه اثناعشری در گستره جهان، موسسه شیعه شناسی، قم، ۱۳۸۹ش.
  • گلی زواره، غلامرضا، سرزمین اسلام: شناخت کشورهای اسلامی و نواحی مسلمان نشین جهان، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، قم، ۱۳۷۶ش.
  • مرکز تحقیقات PEW

پیوند به بیرون