عصر ظهور (کتاب)

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
کتاب عصر ظهور.jpg

عصر ظهور (عصر الظهور) کتابی به زبان عربی نوشته علی کورانی عاملی درباره حوادث قبل از ظهور. این کتاب به بررسی و تحلیل حوادث دوران ظهور و سرانجام ملل و قومیت‌های مختلف در عصر جنگ‌های آخرالزمان و ظهور مهدی از دیدگاه روایات شیعه و سنی می‎پردازد. او در بخش دیگر کتاب به دیدگاه اهل سنت درباره حضرت مهدی پرداخته است. کتاب به زبان‌های ترکی، اردو، هندی، انگلیسی، اندونزیایی و مالزیایی ترجمه و بارها چاپ شده است. عباس جلالی این کتاب را به فارسی ترجمه کرده است.

نویسنده کتاب

نوشتار اصلی: علی کورانی عاملی

شیخ علی کورانی عاملی در سال ۱۹۴۴ میلادی در شهر جبل عامل(جنوب لبنان) به دنیا آمد، به تشویق سید عبدالحسین شرف الدین دروس حوزوی را آغاز کرد و زیر نظر شیخ ابراهیم سلیمان دروس مقدمات را گذراند. در سال ۱۹۵۸ میلادی به نجف هجرت کرده و در دروس محمد تقی فقیه، سید علاء بحر العلوم، شیخ باقر ایروانی و سید محمد باقر حکیم، سید ابوالقاسم خویی و سید محمد صدر حاضر شد. در سال ۱۹۷۴ میلادی به لبنان بازگشت و به تحقیق و تألیف پرداخت، در همان زمان در فعالیت‌های اجتماعی همچون ساخت مسجد و بیمارستان نیز فعال بود. با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران به حوزه علمیه قم آمد و کار تألیف و تدریس را ادامه داد، با حمایت آیت الله سید محمدرضا گلپایگانی مرکز معجم فقهی را تأسیس کرد و با حمایت آیت الله سید علی سیستانی مرکز المصطفی للدراسات الدینیه در زمینه عقائد اسلامی را بنا نهاد. او هم اکنون در قم به تدریس و تألیف کتب مشغول است.[۱]

انگیزه تألیف

علی کورانی عصر ظهور را مهمترین دلیل آمدن خود به ایران بیان کرده است. به‌ نظر او، حرکت ظهور از سرزمین مشرق شروع می‌شود. احادیث اهل بیت(ع)، قومی را روایت می‌کنند که از دیار سلمان هستند و از مشرق قیام می‌کنند و آنها نخستین زمینه‌سازان ظهور خواهند بود. وی معتقد است انقلاب اسلامی ایران، از حرکت‌های زمینه‌ساز برای ظهور‌امام مهدی (عج) است. مؤلف کتاب عصر ظهور را در پنج ماه نوشته است. کتاب عصر ظهور جمع آوری و تکمیل شده سخنرانی‌های قبلی اوست و کتاب دانشنامه امام مهدی(عج) مفصل و کامل شده کتاب عصر ظهوراست.[۲]

کورانی در مقدمه کتاب به فیلم نوستراداموس اشاره می‌کند. از نظر او ساخت این فیلم بزرگترین فعالیت تبلیغاتی دشمنان بر علیه اعتقاد شیعیان به ظهور امام مهدی(عج) بود. از نظر کورانی شواهد نشان می‌دهد که صهیونیست‌ها در ساختن این فیلم دست داشتند و همه هدفشان هم متحد کردن اروپا و آمریکا برای دشمنی با مسلمانان بود. سازندگان این فیلم نکته‌ای را به پیشگویی نوستراداموس اضافه کرده‌اند و آن اینکه پس از شکست اروپا و نابودی شهرها و نمادهای تمدن آمریکا توسط موشک‌های غول‌پیکری که در اختیار امام مهدی(عج) است، آمریکایی‌ها برای رویارویی با امام به کمک روس‌ها متوسل می‌شوند و بالاخره هم بر امام مهدی پیروز می‌شوند. کورانی کتاب نوستراداموس را در تقابل با انقلاب اسلامی و مهدویت می‌داند. از نظر او این کتاب بعد از انقلاب با تفسیرهای متعدد منتشر شد و به چاپ‌های میلیونی رسید. بعد هم فیلم شد و با پخش در شبکه‌های تلویزیونی میلیون‌ها نفر آن را دیدند. وی به مسلمانان و شیعیان هشدار می‌دهد که پشت ماجرای این فیلم چه بوده است و اینکه دشمنان اسلام از خیزش اسلامی‌در کشورهای مسلمان در هراس‌اند و از هر عنصر تبلیغاتی استفاده می‌کنند تا برای ملت‌های خودشان اعلام خطر کنند.[۳][۴]

منابع مورد استفاده

علی کورانی در این زمینه می‌گوید:

«منابعش معروف است؛ همان منابعی که ذکر‌امام مهدی(عج) در آنها هست و در بین علمای سنی و شیعه شهرت دارند. در کتاب‌های سنی باب‌هایی در مورد‌امام زمان(عج) هست و آنها کتاب‌های معروف درباره‌امام زمان(عج) هم دارند. مثلا سیوطی کتاب «العرف الوردی» را دارد یا «متقی هندی» کتاب «کنز العمال» را دارد که کتاب مخصوص امام زمان(عج) است. «نعیم بن حماد» که هم عصر‌امام رضا(ع) است هم کتاب«الفتن» را دارد که خیلی مشهور است و خودش منبع است. البته اعتماد ما به منابع شیعه است. مهمترین منابع ما «کمال الدین» شیخ صدوق، «کافی» شیخ کلینی، «الغیبه» شیخ طوسی و «الغیبه» نعمانی است. اینها کتاب‌های مخصوص شیعه است که برخی کاملا مختص به‌امام زمان(عج) هستند و برخی فصولی درباره‌امام زمان(عج) دارند. استناد من به این منابع است.»[۵]

محتوا

بخشی از کتاب عصر ظهور

پیش از نهضت ظهور حضرت مهدی(ع) دو حادثه رخ می‌دهد که آن دو به منزله نشانه الهی است که آن حضرت آمادگی لازم را جهت ظهور مقدس خویش آغاز می‌نماید:

حادثه اول: وقوع کودتایی است در سرزمین شام که به رهبری عثمان سفیانی انجام می‌گیرد، اما مردم تصور می‌کنند که این کودتا از نوع کودتاهایی است که معمولا در کشورهای عربی و اسلامی اتفاق می‌افتد. ولی یهودیان و غربی‌ها، دشمنان امت اسلامی آن را گام موثری، در یکپارچه نمودن منطقه پیرامون فلسطین، به دست رژیمی نیرومند از دست نشانده‌های خود به شمار می‌آورند که بتواند با قدرت و توان، در کنترل اوضاع منطقه بکوشد و از عملیات نظامی علیه آنها جلوگیری نماید، و مهمتر از آن اینکه همین نیروی نظامی منطقه است که در برابر نخستین نیروهای اعزامی ایران که به سوی قدس در حرکتند می‌ایستد و در مرزهای عراق آنان را مشغول می‌سازد.

حادثه دوم: ندایی آسمانی است به مردم جهان که همه و اهل هر زبانی به زبان خود آن را می‌شنوند. صدایی است قوی نافذ از آسمان و از هر سمت می‌آید، خفته را بیدار می‌کند و نشسته را بر پا می‌دارد، مردم از این صیحه آسمانی به ناله و فریاد درآمده و از خانه هایشان بیرون می‌آیند تا ببینند چه خبر است...[۶]

عناوین فصل‌های این کتاب به این ترتیب است:[۷]

  • سیمای کلی دوران ظهور.
  • آشوب گری شرق و غرب علیه مسلمانان.
  • رومیان و نقش آنان در زمان ظهور.
  • ترکان و نقش آنان در دوران ظهور.
  • یهودیان و نقش آنان در دوران ظهور.
  • اعراب و نقش آنان در دوران ظهور.
  • جنبش سفیانی.
  • یمن و نقش آن در دوران ظهور.
  • مصر و حوادث آن در دوران ظهور.
  • سرزمین اسلامی مغرب و حوادث دوران ظهور.
  • عراق و نقش آن در دوران ظهور.
  • جنگ جهانی در دوران ظهور.
  • ایرانیان و نقش آنان در دوران ظهور.
  • نهضت ظهور مقدس.
  • سیمای حکومت جهانی امام مهدی(ع).
  • حضرت مهدی عج از دیدگاه شیعه.
  • مقام حضرت مهدی(عج) در پیشگاه پروردگار.
  • مهدی منتظر(عج) از دیدگاه اهل سنت.
  • پاسخ‌های محکم اهل سنت به تردید کنندگان در عقیده به مهدی.

نقدها

جواد جعفری از پژوهشگران حوزه مهدویت معتقد است:

«یکی از مشکلات کتاب این که میان احادیث شیعه و سنی فرق نگذاشته و احادیثی شیعه که نقل شده و احادیث اهل سنت که حجیت ندارد را مخلوط هم بیان کرده است. بنابراین نمی‌توان تشخیص داد چه مقدار از مطالب را از منابع شیعه آورده و چه مقدار از احادیث از اهل سنت است.»

از نظر وی این کتاب به روایات ضعیف استناد کرده و حتی روایاتی که اهل سنت هم آن را قبول نکردند را بیان می‌کند، برخی روایاتی در این کتاب نقل شده است که منبع حدیثی ندارد و مخلوطی از مطالب روایی و غیر روایی است. به نظر جعفری، کورانی برداشت‌های شخصی خود را در این کتاب آورده است. همچنین تطبیق‌های کورانی در این کتاب با روایات، آسیب‌های خاص خود را دارد. مطالب ذکر شده در این کتاب هم به لحاظ اعتبار و سند و هم به لحاظ دلالت و معنای روایات مشکلاتی دارند و مستند به روایات معتبر نیستند.[۸][۹]

پانویس

منابع