حسين حلی

از ويکی شيعه
(تغییرمسیر از حسین حلی)
پرش به: ناوبری، جستجو
شیخ حسین حلی
حسین حلی.jpg
شناسنامه
زادروز ۱۳۰۹ق
زادگاه نجف عراق
تاریخ درگذشت ۱۳۹۴ق / ۱۳۵۳ش
آرامگاه نجف
اطلاعات علمی و مذهبی
استادان آقا ضیاء عراقی و میرزا محمدحسین نائینی
شاگردان حسن سعید تهرانی، محمدتقی حکیم، محمدسعید حکیم و...
کتاب‌ها رسالة فی اخذ الاجرة علی‌ الواجبات، رسالة فی‌ الحاق ولد الشبهة بالزواج الدائم، رسالة فی حکم بیع جلد الضب و طهارته و قبوله التذکیة و...

شیخ حسین حلّی، فقیه شیعه قرن چهاردهم، از شاگردان میرزا محمدحسین نائینی و آقا ضیاءالدین عراقی است. او استاد محمدتقی حکیم، محمد سعید حکیم و سید رضی شیرازی بوده است.


زندگی نامه

حسین در حدود ۱۳۰۹ در نجف به دنیا آمد. وی اهل عیفار (منطقه‌ای در عراق، در نزدیکی حلّه) و از طایفه‌ طفیل بود. پدرش، علی‌ بن حسین حلی (متوفی ۱۳۴۴) عالمی پرهیزکار بود که در جوانی حلّه را ترک کرده، در نجف سکونت گزید.[۱] حسین برادر شاعر و فاضلی به نام حسن داشت که از وی بزرگ‌تر بود. او در ۱۳۳۷ در جوانی براثر بیماری درگذشت. از او دو اثر، کتاب فی علم‌الصرف و دیوان شعر، باقی مانده است.[۲] حسین حلّی در سال ۱۳۹۴ق / ۱۳۵۳ش در نجف درگذشت.[۳]

فعالیت‌های علمی

اساتید

حسین از کودکی به تحصیل علوم حوزوی روی آورد و پس از طی دوره مقدمات، به تحصیل در دوره سطوح عالی مشغول شد. مهم‌ترین و اصلی‌ترین استاد او در این مرحله میرزا محمدحسین نائینی بود که حلّی مدتی طولانی در جلسات درس وی حضور یافت و از شاگردان برجسته و نزدیک او بود. حلّی مدتی نیز در جلسات درس آقا ضیاء الدین عراقی شرکت کرد.[۴]

خصوصیات علمی و اخلاقی

وی فردی دقیق، مسلط بر مبانی فقهی و اصولی گوناگون و خوش‌بیان بود و بسیار عمیق و محققانه و به شکل دسته‌بندی شده و منظم تدریس می‌کرد. او را پرهیزکار، خوش‌خلق و متواضع توصیف کرده و گفته‌اند که از ریاست و زعامت دوری می‌جست.[۵]

شاگردان

حلّی شاگردان بسیاری پرورش داد، از جمله:

  1. علی‌ بن اسدالله غروی تبریزی
  2. سیدعزالدین‌ بن علی بحرالعلوم
  3. سید رضی‌ بن محمدحسین شیرازی
  4. جعفر بن باقر آل‌ محبوبه
  5. سیدمحمدمهدی بجنوردی
  6. سیدعبدالرسول جهرمی شیرازی
  7. ابراهیم‌ بن صفرعلی مشکینی
  8. حسن سعید تهرانی
  9. محمدتقی حکیم
  10. محمدسعید حکیم

آثار

حلّی چندین اثر در فقه و اصول تألیف کرده است. برخی آثار فقهی او که تعدادی از آنها درباره موضوعات جدید است، عبارت‌اند از:

  1. رسالة فی اخذ الاجرة علی‌ الواجبات
  2. رسالة فی‌ الحاق ولد الشبهة بالزواج الدائم
  3. رسالة فی حکم بیع جلد الضب و طهارته و قبوله التذکیة
  4. رسالة فی عمل اهل کل افق علی افقهم و حکم‌ المسافر بالطائرة من بلاد الی اخری
  5. رسالة فی معاملة الدینار بأزیدَ مِنه
  6. رسالة فی معاملة الیانَصیب و البیمة الشائعة فی هذا العَصْر
  7. رسالة فی‌ الوضع
  8. رسالة فی قاعدة الفراش
  9. رسالة فی قاعدة من ملک

نوشته دیگر وی السؤال و الجواب است. این اثر دو جلدی، درباره موضوعات گوناگون از جمله تفسیر، فقه، اصول فقه، لغت و ادبیات است. حلّی بر برخی آثار مهم نیز حاشیه نوشته است.[۶]

تقریرات درس حلی

شماری از شاگردان حلّی تقریرات درس‌های فقه و اصول او را تنظیم کرده‌اند.

پانویس

  1. آل‌محبوبه، ج ۳، ص ۲۸۳۲۸۴؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام‌الشیعة: نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، قسم ۴، ص ۱۴۲۳ ۱۴۲۴
  2. آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام‌الشیعة: نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، قسم ۱، ص ۴۱۴۴۱۵؛آقابزرگ طهرانی، الذریعة، ج ۹، قسم ۱، ص ۲۴۱؛حلّی، قسم ۲، ص ۲۰۲۲۰۳
  3. آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام‌الشیعة: نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، قسم ۲، ص ۶۰۳۶۰۴؛ امینی، ۱۴۱۳، ج ۱، ص ۴۴۲
  4. آل‌محبوبه، ج۳، ص۲۸۳؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام‌الشیعة: نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، قسم۲، ص۶۰۳؛ طباطبائی‌حکیم، ج۳، ص۵۴
  5. آل‌محبوبه، ج۳، ص۲۸۳؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام‌الشیعة: نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، قسم ۲، ص ۶۰۳۶۰۴؛ امینی، ۱۴۱۳، ج۱، ص۴۴۲
  6. آل‌محبوبه، ج ۳، ص ۲۸۳۲۸۴؛ نیز رجوع کنید به موسوعة طبقات الفقهاء، ج ۱۴، قسم ۱، ص ۲۲۲۲۲۳
  7. بحرالعلوم، ص ۱۱۱۲
  8. امینی، ۱۳۸۵، ص ۱۷۰؛عواد، ج ۱، ص ۳۴۳
  9. چاپ ۱۴۱۰/ ۱۳۶۸ش، قم

منابع

  • محمدمحسن آقابزرگ طهرانى، الذریعة الى تصانیف الشیعة، چاپ على‌نقى منزوى و احمد منزوى، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
  • محمدمحسن آقابزرگ طهرانى، طبقات اعلام‌الشیعة: نقباء البشر فى القرن الرابع عشر، مشهد، قسم ۱ـ۴، ۱۴۰۴.
  • جعفربن باقر آل‌محبوبه، ماضى النجف و حاضر‌ها، بیروت ۱۴۰۶/۱۹۸۶.
  • محمدهادى امینى، معجم‌المطبوعات النجفیة: منذ دخول الطباعة الى النجف حتى الآن، نجف ۱۳۸۵/۱۹۶۶.
  • محمدهادى امینى، معجم رجال الفکر و الادب فى النجف خلال الف عام، (نجف) ۱۴۱۳/۱۹۹۲.
  • عزالدین بحرالعلوم، بحوث فقهیة من محاضرات آیة‌اللّه العظمى الشیخ حسین الحلّى، بغداد ۱۴۱۰.
  • محمدتقى حکیم، الاصول العامة للفقه المقارن، قم ۱۴۱۸/۱۹۹۷.
  • یوسف حلّى، تاریخ‌الحلة، نجف ۱۳۸۵/۱۹۶۵، چاپ افست قم ۱۳۷۲ش.
  • محمدسعید طباطبائى حکیم، المحکم فى اصول الفقه، قم ۱۴۱۴/۱۹۹۴.
  • کورکیس عواد، معجم‌المؤلفین العراقیین فى القرنین التاسع عشر و العشرین، بغداد ۱۹۶۹.
  • موسوعة طبقات الفقهاء، اشراف جعفر سبحانى، قم: مؤسسة الامام الصادق، ۱۴۱۸ـ۱۴۲۴.

پیوند به بیرون