علی بن سلیمان ستراوی بحرانی: تفاوت میان نسخهها
imported>A.atashinsadaf جز ←آثار |
imported>A.atashinsadaf جز ←آثار |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
*[[سلامان و ابسال]]، گزیده ترجمه عربى [[حنین بن اسحاق]] از متن یونانى این داستان است؛ اما در چاپى كه از این كتاب در حاشیه [[شرح الاشارات]] [[خواجه نصیرالدین طوسی|نصیرالدین طوسى]] (چاپ 1305 ش) صورت گرفته، نامى از بحرانى دیده نمىشود.<ref>فهرست نسخه های کتابخانه مركزی، ج3(1)، ص260.</ref> | *[[سلامان و ابسال]]، گزیده ترجمه عربى [[حنین بن اسحاق]] از متن یونانى این داستان است؛ اما در چاپى كه از این كتاب در حاشیه [[شرح الاشارات]] [[خواجه نصیرالدین طوسی|نصیرالدین طوسى]] (چاپ 1305 ش) صورت گرفته، نامى از بحرانى دیده نمىشود.<ref>فهرست نسخه های کتابخانه مركزی، ج3(1)، ص260.</ref> | ||
*[[مفتاح الخیر]]، كه شرح مقدمه [[رسالة الطیر]] [[ابن سینا]] است.<ref>بحارالانوار، ج106، ص26؛ الذریعة، ج21، ص329.</ref> [[آقابزرگ]] وجود نسخهای از آن را در [[كتابخانه خوانساری | *[[مفتاح الخیر]]، كه شرح مقدمه [[رسالة الطیر]] [[ابن سینا]] است.<ref>بحارالانوار، ج106، ص26؛ الذریعة، ج21، ص329.</ref> [[آقابزرگ]] وجود نسخهای از آن را در [[كتابخانه خوانساری]] در [[نجف]] گزارش كرده است.<ref>الذریعة، ج21، ص329.</ref> | ||
*[[معراج السلامة و منهاج الكرامة]]، درباره [[واجب الوجود]] كه بحرانى در آن به شرح گفتار یكى از دانشمندان روزگار خویش در این باره پرداخته است. <ref>مركزی، ج3(1)، ص362.</ref> نسخهای خطى از این اثر در [[كتابخانه دانشگاه تهران]] موجود است <ref>مركزی، ج3(1)/362-363.</ref> و [[سید محسن امین]] نیز نسخهای از آن را در مجموعهای در كتابخانه شیخ فضلالله نوری در تهران دیده است.<ref>اعیان الشیعة، ج8، ص248.</ref> | *[[معراج السلامة و منهاج الكرامة]]، درباره [[واجب الوجود]] كه بحرانى در آن به شرح گفتار یكى از دانشمندان روزگار خویش در این باره پرداخته است. <ref>مركزی، ج3(1)، ص362.</ref> نسخهای خطى از این اثر در [[كتابخانه دانشگاه تهران]] موجود است <ref>مركزی، ج3(1)/362-363.</ref> و [[سید محسن امین]] نیز نسخهای از آن را در مجموعهای در كتابخانه شیخ فضلالله نوری در تهران دیده است.<ref>اعیان الشیعة، ج8، ص248.</ref> | ||
نسخهٔ ۱۱ فوریهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۲۰:۳۵
ابوالحسن جمالالدین (یا كمالالدین) على بن سلیمان ستراوی بحرانى مشهور به ابوالحسن بحرانی، فیلسوف، متكلم و محدث شیعه سده ۷ق/۱۳م. او شاگرد ابن سعاده بوده است. از مشهورترین آثار وی میتوان مفتاح الخیر را نام برد.
تحصیلات
از سرگذشت وی آگاهى چندانى در دست نیست، اما از شهرتش پیداست كه اهل ستره بحرین بوده و احتمالاً در همانجا به تحصیل دانش پرداخته است.
استادان
مشهورترین استاد او، دانشمند شیعى، ابوجعفر كمالالدین بحرانى، مشهور به ابن سعاده است[۱] كه ابوالحسن على از او اجازه روایت گرفت.[۲] بحرانى پس از مرگ استاد، رساله او را كه مشتمل بر ۲۴ مسأله در علم و صفات الهى بود، نزد خواجه نصیرالدین طوسى فرستاد و خواهان شرح و توضیح مسائل پیچیده آن شد.
وفات
از سال درگذشت بحرانى اطلاعى در دست نیست. قبر او در همان روستای ستره در کنار قبر استادش واقع است.[۳]
آثار
- الاشارات، كتابى است در کلام امامیه و حكمت. آقابزرگ نسخهای از آن را به خط حسین بن على، فرزند بحرانى، در عراق دیده كه عنوان كامل آن اشارات الواصلین الى علوم العمیان و تنبیهات اهل العیان من ارباب البیان بوده است.[۴] شاگرد وی، ابن میثم، نیز شرحى بر این كتاب نوشته است.[۵]
- سلامان و ابسال، گزیده ترجمه عربى حنین بن اسحاق از متن یونانى این داستان است؛ اما در چاپى كه از این كتاب در حاشیه شرح الاشارات نصیرالدین طوسى (چاپ 1305 ش) صورت گرفته، نامى از بحرانى دیده نمىشود.[۶]
- مفتاح الخیر، كه شرح مقدمه رسالة الطیر ابن سینا است.[۷] آقابزرگ وجود نسخهای از آن را در [[كتابخانه خوانساری]] در نجف گزارش كرده است.[۸]
- معراج السلامة و منهاج الكرامة، درباره واجب الوجود كه بحرانى در آن به شرح گفتار یكى از دانشمندان روزگار خویش در این باره پرداخته است. [۹] نسخهای خطى از این اثر در كتابخانه دانشگاه تهران موجود است [۱۰] و سید محسن امین نیز نسخهای از آن را در مجموعهای در كتابخانه شیخ فضلالله نوری در تهران دیده است.[۱۱]
- النهج (المنهج) المستقیم على طریقة الحكیم، كه شرح قصیده عینیه ابن سیناست.[۱۲] آقابزرگ نسخههایى از این كتاب را دیده است.[۱۳]
پانویس
- ↑ فهرست آل بابویه و علماء البحرین، ص۶۸؛ لؤلؤة البحرین، ص۲۵۳، ۲۶۴- ۲۶۵؛ ریاض العلماء، ج۴، ص۱۰۲.
- ↑ عوالى اللئالى العزیزیة فى الاحادیث الدینیة، ج۱، ص۱۱-۱۲.
- ↑ لؤلؤة البحرین، ص265؛ انوار البدرین، ص.6
- ↑ الذریعة، ج2، ص98.
- ↑ فهرست آل بابویه و علماء البحرین، ص69؛ روضات الجنة، ج7، ص219؛ الذریعة، ج2، ص98.
- ↑ فهرست نسخه های کتابخانه مركزی، ج3(1)، ص260.
- ↑ بحارالانوار، ج106، ص26؛ الذریعة، ج21، ص329.
- ↑ الذریعة، ج21، ص329.
- ↑ مركزی، ج3(1)، ص362.
- ↑ مركزی، ج3(1)/362-363.
- ↑ اعیان الشیعة، ج8، ص248.
- ↑ بحارالانوار، ج106، ص26؛ انوار البدرین، ص62؛ الذریعة، ج24، ص424- 425.
- ↑ الذریعة، ج24، ص424- 425.
منابع
- آقابزرگ، الذریعه.
- همو، طبقات اعلام الشیعه، قرن 7ق، به كوشش علینقى منزوی، بیروت، 1972م.
- آملى، حیدر، جامع الاسرار، به كوشش هانری كربن و عثمان اسماعیل یحیى، تهران، 1347ش/1969م.
- ابن ابى جمهور، محمد، عوالى اللئالى العزیزیة فى الاحادیث الدینیة، به كوشش مجتبى عراقى، قم، 1403ق/1983م.
- افندی، عبدالله، ریاض العلماء، به كوشش محمود مرعشى و احمد حسینى، قم، 1401ق.
- امین، محسن، اعیان الشیعه، به كوشش حسن امین، بیروت، 1403ق/ 1983م.
- بحرانى، سلیمان، فهرست آل بابویه و علماء البحرین، به كوشش احمدحسینى، قم، 1404ق/ 1984م.
- بحرانى، یوسف، لؤلؤة البحرین، به كوشش محمدصادق بحرالعلوم، قم، مؤسسه آل البیت.
- بلادی بحرانى، على، انوار البدرین، قم، 1407ق.
- خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، به كوشش اسدالله اسماعیلیان، قم، 1390ق.
- قمى، عباس، الكنى و الالقاب، تهران، 1397ق.
- مجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، 1403ق/ 1983م.
- مدرسى، محمد، سرگذشت و عقاید فلسفى خواجه نصیرالدین طوسى، به انضمام بعضى از رسائل و مكاتبات وی، تهران، 1335ش.
- مركزی، خطى؛ نصیرالدین طوسى، محمد، شرح مسألة العلم، به كوشش عبدالله نورانى، مشهد، 1345ش.
- نورانى، عبدالله، مقدمه بر شرح مسألة العلم.
پیوند به بیرون
- منبع مقاله: دایرة المعارف بزرگ اسلامی