حسین بن عبدالصمد حارثی: تفاوت میان نسخهها
imported>Mahboobi جزبدون خلاصۀ ویرایش |
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۳: | خط ۵۳: | ||
}} | }} | ||
'''حسین بن عبدالصمد حارثی''' (<small> | '''حسین بن عبدالصمد حارثی''' (<small>۹۱۸ق-۹۸۴ق</small>)، ملقب به عزالدین، اهل [[جبل عامل]]، و از شاگردان [[شهید ثانی]] بود. با تشکیل [[صفویه|دولت صفوی]] و فشار [[امپراتوری عثمانی|دولت عثمانی]] بر مناطق شیعه نشین قلمرو خود، حارثی با خانواده به [[ایران]] مهاجرت کرد. وی [[شیخ الاسلام]] شهرهای [[قزوین]]، [[مشهد]] و [[هرات]] بود حارثی در اواخر عمر در [[بحرین]] اقامت کرد و در ۸ [[ربیع الاول]] ۹۸۴ درگذشت. عبدالصمد حارثی پدر [[شیخ بهائی]] بود. | ||
==ولادت و نسب== | ==ولادت و نسب== | ||
وی در ۹۱۸ در روستای [[جبع|جُبَع]]، نزدیک شهر [[صیدون]]، در خاندانی مشهور به دنیا آمد.<ref>افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۰، ۱۱۹؛ بحرانی، ص۲۸</ref> نسب وی به [[حارث بن عبدالله همدانی|حارث بن عبدالله هَمْدانی]]، از یاران خاص [[حضرت علی(ع)]]، میرسد.<ref>بحرانی، ص۱۶</ref> | وی در ۹۱۸ در روستای [[جبع|جُبَع]]، نزدیک شهر [[صیدون]]، در خاندانی مشهور به دنیا آمد.<ref>افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۰، ۱۱۹؛ بحرانی، ص۲۸</ref> نسب وی به [[حارث بن عبدالله همدانی|حارث بن عبدالله هَمْدانی]]، از یاران خاص [[حضرت علی(ع)]]، میرسد.<ref>بحرانی، ص۱۶</ref> | ||
| خط ۸۸: | خط ۸۸: | ||
از جمله فعالیتهای علمی حارثی تصحیح و مقابله منابع حدیثی پیشین بوده است. [[افندی اصفهانی]]<ref>افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۲</ref> و [[حرّ عاملی|حرّ عاملی]]<ref>حرّ عاملی، قسم ۱، ص۷۶</ref> به نسخهای از [[تهذیب الاحکام|تهذیب الاحکام]] به خط حارثی، که آن را نزد [[شهید ثانی|شهیدثانی]] مقابله کرده است، اشاره کردهاند<ref>ر.ک:شهیدثانی، ج۲، ص۱۱۷۵؛ حائری، ج۱، ص۴۷ـ۴۸</ref> همچنین افندی اصفهانی<ref>ر.ک:افندی اصفهانی ج۲، ص۱۱۲، ۱۱۴، ج۳، ص۱۲۸</ref> از برخی آثار [[شیخ طوسی]] در میان کتب متعلق به شهیدثانی گزارش داده که خط حارثی بر آنها بوده است. | از جمله فعالیتهای علمی حارثی تصحیح و مقابله منابع حدیثی پیشین بوده است. [[افندی اصفهانی]]<ref>افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۲</ref> و [[حرّ عاملی|حرّ عاملی]]<ref>حرّ عاملی، قسم ۱، ص۷۶</ref> به نسخهای از [[تهذیب الاحکام|تهذیب الاحکام]] به خط حارثی، که آن را نزد [[شهید ثانی|شهیدثانی]] مقابله کرده است، اشاره کردهاند<ref>ر.ک:شهیدثانی، ج۲، ص۱۱۷۵؛ حائری، ج۱، ص۴۷ـ۴۸</ref> همچنین افندی اصفهانی<ref>ر.ک:افندی اصفهانی ج۲، ص۱۱۲، ۱۱۴، ج۳، ص۱۲۸</ref> از برخی آثار [[شیخ طوسی]] در میان کتب متعلق به شهیدثانی گزارش داده که خط حارثی بر آنها بوده است. | ||
== | ==تألیفات== | ||
===کتابهای حدیثی=== | ===کتابهای حدیثی=== | ||
# وصول الاخیار الی اصول الاخبار که پس از کتاب الرعایة فی علم الدرایة [[شهید ثانی|شهیدثانی]]، یکی از متون مهم درایة الحدیث در [[صفویه|عصر صفوی]] بوده وقبل از ۹۶۰ در [[مشهد]] تألیف شده است.<ref>حارثی، وصول الاخیار الی اصول الاخبار، ص۶۰؛ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۵؛ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۲۵، ص۱۰۱؛ صدرایی خویی، ج۱، ص۱۰۱ـ۱۰۳</ref> | # وصول الاخیار الی اصول الاخبار که پس از کتاب الرعایة فی علم الدرایة [[شهید ثانی|شهیدثانی]]، یکی از متون مهم درایة الحدیث در [[صفویه|عصر صفوی]] بوده وقبل از ۹۶۰ در [[مشهد]] تألیف شده است.<ref>حارثی، وصول الاخیار الی اصول الاخبار، ص۶۰؛ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۵؛ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۲۵، ص۱۰۱؛ صدرایی خویی، ج۱، ص۱۰۱ـ۱۰۳</ref> | ||
نسخهٔ ۲۱ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۱۷:۰۵
| اطلاعات کلی | |
|---|---|
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
| خویشاوندان سرشناس | فرزندش شیخ بهایی |
| زادروز | ۹۱۸ق. |
| محل زندگی | جبل عامل، هرات، بحرین، اصفهان، قزوین، و مشهد. |
| اطلاعات علمی | |
| استادان | حسن بن جعفر کرکی، شهید ثانی |
| شاگردان | شیخ بهائی، صاحب معالم، میرداماد، منصور بن عبدالله شیرازی، حسن بن علی شدقم مدنی. |
| آثار | وصول الاخیار الی اصول الاخبار، شرح قواعدالاحکام علامه حلی، شرح الفیه شهید اول، |
| اطلاعات دیگر | |
حسین بن عبدالصمد حارثی (۹۱۸ق-۹۸۴ق)، ملقب به عزالدین، اهل جبل عامل، و از شاگردان شهید ثانی بود. با تشکیل دولت صفوی و فشار دولت عثمانی بر مناطق شیعه نشین قلمرو خود، حارثی با خانواده به ایران مهاجرت کرد. وی شیخ الاسلام شهرهای قزوین، مشهد و هرات بود حارثی در اواخر عمر در بحرین اقامت کرد و در ۸ ربیع الاول ۹۸۴ درگذشت. عبدالصمد حارثی پدر شیخ بهائی بود.
ولادت و نسب
وی در ۹۱۸ در روستای جُبَع، نزدیک شهر صیدون، در خاندانی مشهور به دنیا آمد.[۱] نسب وی به حارث بن عبدالله هَمْدانی، از یاران خاص حضرت علی(ع)، میرسد.[۲]
جدّ حارثی، محمد بن علی جباعی/ جبعی، از عالمان بزرگ جبل عامل و مؤلف مجموعةالجباعی بود.[۳] پدر حارثی، عبدالصمد بن محمد، نیز از عالمان بنام بوده و شهید ثانی وی را به علم و تقوا ستوده است.[۴]
تحصیلات
حارثی در زادگاهش کمی نزد حسن بن جعفر کرکی و بیشتر نزد شهید ثانی درس آموخت. وی در سفرهای شهیدثانی به مصر، استانبول و عراق او را همراهی کرد و در ۹۴۱ از شهید ثانی اجازه دریافت کرد.[۵] شهید ثانی در این اجازه وی را ستوده است.[۶]
مهاجرت به ایران
تشکیل دولت صفوی و تشدید فشار دولت عثمانی بر مناطق شیعه نشین قلمرو خود، به ویژه جَبَل عامل، به مهاجرت عالمان این منطقه به ایران انجامید.[۷] حارثی نیز بعد از پدید آمدن دشواری هایی برای استادش، شهید ثانی، ظاهرآ در ۹۵۶ به عراق و سپس در حدود ۹۵۸ـ۹۶۱ همراه با خانوادهاش به ایران مهاجرت کرد.[۸]
در اصفهان
حارثی، به نوشته خود، [۹] در آغاز ورود به ایران در اصفهان اقامت گزید. در آنجا علی بن هلال منشار کرکی عاملی (متوفی ۹۸۴)، شیخ الاسلام اصفهان، از او استقبال کرد.[۱۰]
در قزوین
پس از سه سال اقامت و تدریس در اصفهان، شهرت علمی حارثی و توصیه شیخ علی مذکور موجب شد شاه طهماسب اول وی را به قزوین، پایتخت صفویه، دعوت کند و به مقام شیخ الاسلامی آنجا منصوب نماید. او هفت سال در قزوین ماند و در آنجا به اقامه نماز جمعه، که آن را واجب عینی میدانست، مبادرت کرد.[۱۱]
در مشهد
شاه طهماسب در ۹۷۰، ظاهراً به دلایل سیاسی و اختلافات حارثی با سیدحسین کرکی (متوفی ۱۰۰۱)، در برخی مسائل فقهی، حارثی را از شیخ الاسلامی قزوین عزل و به شیخ الاسلامی مشهد منصوب کرد.
در هرات
حارثی سپس به هرات رفت و هشت سال در آنجا به تدریس و وعظ پرداخت و شیخ الاسلام هرات نیز بود.[۱۲] به نوشته افندی اصفهانی، [۱۳] به سبب اقدامات علمی و فعالیتهای اجتماعی حارثی، بسیاری از اهالی هرات و نواحی اطراف آن به مذهب تشیع گرویدند و طلاب بسیاری برای فراگیری علم از حارثی به آنجا روی آوردند. حارثی تا ۹۸۳ منصب شیخ الاسلامی هرات را برعهده داشت.
در بحرین
در سال ۹۸۳ به قصد حج، رهسپار مکه شد و پس از زیارت مکه و مدینه، به بحرین رفت و در آنجا اقامت نمود.[۱۴]
درگذشت
حارثی در ۸ ربیع الاول ۹۸۴ درگذشت و در قریه مصلی، از توابع هَجَر بحرین، به خاک سپرده شد.[۱۵] شیخ بهائی قصایدی در سوگ پدرش سروده است.[۱۶]
خصوصیات
حارثی، همانند دیگر علمای جبل عامل، در انتقال میراث حدیثی و علمی شیعه به ایران سهم مهمی داشته است و عالمان ایران و ماوراءالنهر برای طلب علم نزد وی میرفتند.[۱۷] برخی منابع[۱۸] با استناد به آثار حارثی، از تمایل او به تصوف و مدح مشایخ صوفیان سخن گفتهاند.
شاگردان
حارثی شاگردان متعددی پروراند و به علمای بسیاری اجازه نقل حدیث داد، از جمله به فرزندش شیخ بهائی، حسن بن زین الدین صاحب معالم الاصول، میرداماد، منصور بن عبدالله شیرازی معروف به راستگو، بدرالدین حسن بن علی شدقم مدنی، فقیه و ادیب قرن دهم[۱۹] و....
فعالیتهای علمی
از جمله فعالیتهای علمی حارثی تصحیح و مقابله منابع حدیثی پیشین بوده است. افندی اصفهانی[۲۰] و حرّ عاملی[۲۱] به نسخهای از تهذیب الاحکام به خط حارثی، که آن را نزد شهیدثانی مقابله کرده است، اشاره کردهاند[۲۲] همچنین افندی اصفهانی[۲۳] از برخی آثار شیخ طوسی در میان کتب متعلق به شهیدثانی گزارش داده که خط حارثی بر آنها بوده است.
تألیفات
کتابهای حدیثی
- وصول الاخیار الی اصول الاخبار که پس از کتاب الرعایة فی علم الدرایة شهیدثانی، یکی از متون مهم درایة الحدیث در عصر صفوی بوده وقبل از ۹۶۰ در مشهد تألیف شده است.[۲۴]
- حاشیه بر خلاصةالاقوال فی علم الرجال اثر علامه حلّی؛
- حاشیهای با عنوان التعلیقات بر صحیفه سجادیه؛
- الاربعون حدیثآ، که در آن چهل حدیث اخلاقی را جمع آوری کرده است.[۲۵]
کتابهای فقهی و اصولی
- شرح قواعدالاحکام؛
- شرح تهذیب طریق الوصول الی علم الاصول، هر دو از علامه حلّی؛ [۲۶]
- رسالة صلاةالجمعة یا رسالة فی وجوب صلاةالجمعة؛ [۲۷]
- رساله العقدالحسینی یا العقدالطهماسبی، که با فرمان شاه طهماسب ـ که به وسواس مبتلا بود ـ تألیف شد و شامل نکوهش وسواس در طهارت و بیانگر اختلاف نظر فقهی حارثی با سیدحسین کرکی، در پارهای مسائل است.[۲۸]
- رساله تحفة اهل الایمان فی قبلة عراق العجم و الخراسان در نقد نظر محقق کرکی (متوفی ۹۴۰) درباره روش تعیین قبله ایران در آن عصر[۲۹]
- حاشیه ارشادالاذهان علامه حلّی؛ [۳۰]
- مسألتان یا دو رساله، یکی درباره رفع نجاست حصیر و دیگری درباره چگونگی صرف سهم امام در زمان غیبت برای فقرای سید؛ [۳۱]
- شرح الفیه شهید اول؛ [۳۲]
- الرسالة الرضاعیة؛
- مقالة فی وجوب الافتاء و بیان الحق علی کلِّ مَنْ علم به؛
- الرسالة التِّساعیة یا المسائل الصلاتیة، درباره نُه مسئله مربوط به نماز و دیگر آثار فقهی.[۳۳]
کتابهای کلامی، اخلاق و علوم دیگر
- نورالحقیقة و نورالحدیقة فی علم الاخلاق، که بخشی از آن گزیدهای از ادب الدنیا والدین اثر ابوالحسن علی بن محمد ماوردی (متوفی ۴۵۰) است.[۳۴]
- الاعتقادات الحقة؛
- الواجبات الملکیة، درباره برخی امور اعتقادی و عملی؛
- مجموعهای شامل حواشی او بر کتب حدیثی و فقهی و ریاضی؛
- مناظرات کلامی حارثی با برخی علمای اهل سنّت حلب؛
- دیوان شعر، از دیگر آثار اوست.[۳۵]
بستگان
برادر
برادر حارثی، نورالدین علی بن عبدالصمد، فقیه و شاعر و از جمله شاگردان شهید ثانی بود که از وی و محقق کرکی اجازه نقل حدیث گرفت.[۳۶] وی الفیه شهید اول را به نظم درآورد و آن را الدرة الصفیة نامید.[۳۷]
فرزند
فرزند حارثی، ابوتراب عبدالصمد، در ۹۶۶ در قزوین به دنیا آمد. نزد پدرش درس خواند و از او اجازه نقل حدیث دریافت کرد.[۳۸] شیخ بهائی، کتاب الفوائد الصمدیة (معروف به صمدیه) را برای برادرش، ابوتراب، نگاشت.[۳۹] ابوتراب در ۱۰۲۰ در اطراف مدینه از دنیا رفت و در نجف دفن شد.[۴۰] از آثار اوست:
- حاشیه الاربعین شیخ بهائی؛
- حاشیه الفرائض النصیریة اثر خواجه نصیر طوسی.[۴۱]
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۰، ۱۱۹؛ بحرانی، ص۲۸
- ↑ بحرانی، ص۱۶
- ↑ ر.ک:مجلسی، ج۱۰۴، ص۲۱۱ـ۲۱۴؛ افندی اصفهانی، ج۵، ص۴۸؛ مهاجر، ص۱۴۵
- ↑ ر.ک:حرّعاملی، قسم ۱، ص۷۵، ۱۰۹؛ مجلسی، ج۱۰۴، ص۲۰۸؛ افندی اصفهانی، ج۳، ص۱۲۸
- ↑ عاملی، ج۲، ص۱۹۱؛ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۷ـ۱۱۸؛ بحرانی، ص۲۸؛ استوارت، ۱۹۹۶، ص۳۸۸
- ↑ شهید ثانی، ج۲، ص۱۱۱۳ـ۱۱۱۴؛ مجلسی، ج۱۰۵، ص۱۴۶ـ۱۷۱
- ↑ ر.ک:مهاجر، ص۳۵، ۹۵ـ۹۶، ۱۴۵ـ۱۴۶
- ↑ حارثی، الرحلة، ص۱۸۵؛ استوارت، ۱۹۹۱، ص۵۶۴، ۵۶۷؛ استوارت، ۱۹۹۸، ص۹۴
- ↑ الرحلة، ص۱۸۴
- ↑ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۹، ج۴، ص۲۶۸؛ مهاجر، ص۱۴۶
- ↑ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۹ـ۱۲۰، ج۴، ص۲۶۸؛ مهاجر، ص۱۴۶ـ۱۴۷
- ↑ ر.ک:افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۲۰؛ استوارت، ۱۹۹۶، ص۳۸۷، ۳۹۳ـ۳۹۴، ۴۰۲ـ۴۰۵
- ↑ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۲۰ـ۱۲۱
- ↑ استوارت، ۱۹۹۶، ص۳۹۴
- ↑ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۹؛ بحرانی، ص۲۷
- ↑ ر.ک:افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۲ـ۱۱۴؛ بحرانی، ص۲۷ـ۲۸
- ↑ حارثی، الاربعون حدیثآ، ص۱۴۱؛ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۸، ۱۲۰؛ جعفریان، ج۲، ص۸۱۲ ـ ۸۱۴؛ مهاجر، ص۱۴۱ـ۲۳۶
- ↑ ر.ک:افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۴ـ۱۱۵؛ محسن امین، ج۶، ص۶۰
- ↑ مجلسی، ج۱۰۵، ص۱۸۹ـ۱۹۰، ج۱۰۶، ص۸۷؛ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۰۹؛ محسن امین، ج۵، ص۱۷۷ـ۱۷۸، ج۶، ص۳۶، ۶۳؛ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۱، ص۱۸۴ـ۱۸۵، ج۱۳، ص۱۷۰؛ حسن امین، ج۵، ص۹۱
- ↑ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۲
- ↑ حرّ عاملی، قسم ۱، ص۷۶
- ↑ ر.ک:شهیدثانی، ج۲، ص۱۱۷۵؛ حائری، ج۱، ص۴۷ـ۴۸
- ↑ ر.ک:افندی اصفهانی ج۲، ص۱۱۲، ۱۱۴، ج۳، ص۱۲۸
- ↑ حارثی، وصول الاخیار الی اصول الاخبار، ص۶۰؛ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۵؛ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۲۵، ص۱۰۱؛ صدرایی خویی، ج۱، ص۱۰۱ـ۱۰۳
- ↑ حارثی، الاربعون حدیثآ، ص۱۴۳، پانویس ۱
- ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۴، ص۵۱۳، ج۵، ص۴۳ـ۴۴، ج۱۴، ص۱۹
- ↑ ر.ک:آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۱۵، ص۷۰؛ جعفریان، ج۱، ص۳۰۵
- ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۱۵، ص۲۸۸ـ ۲۹۰؛ استوارت، ۱۹۹۶، ص۳۹۶ـ۳۹۹
- ↑ ر.ک:حرّ عاملی، قسم ۱، ص۷۵؛ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۱؛ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۳، ص۴۲۳، ج۱۷، ص۴۰، ۴۶
- ↑ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۱؛ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۶، ص۱۵
- ↑ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۶؛ مدرسی طباطبائی، ص۲۰۰
- ↑ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۵ـ۱۱۷
- ↑ ر.ک:آقابزرگ طهرانی، ۱۴۰۳، ج۱۱، ص۱۴۶، ۱۵۳، ۱۹۱، ج۲۰، ص۳۵۴ـ۳۵۵، ج۲۱، ص۱۷، ۴۰۷
- ↑ ر.ک:حارثی، ۱۴۰۳، ص۳۶ـ۴۱، ۴۵ـ۴۶؛ قس ماوردی، ص۲۲ـ۲۳، ۲۸ـ۲۹، ۳۱ـ۳۲
- ↑ ر.ک:افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۱ـ۱۱۲، ۱۱۵ـ۱۱۷
- ↑ محسن امین، ج۷، ص۱۵۴، ج۹، ص۴۳۱؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات، ص۱۴۹
- ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۱، ص۴۸۱، ج۸، ص۱۰۰ـ۱۰۱
- ↑ افندی اصفهانی، ج۲، ص۱۱۰، ج۳، ص۱۲۳
- ↑ افندی اصفهانی، ج۳، ص۱۲۳
- ↑ محسن امین، ج۸، ص۱۶؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات، ص۳۲۵؛ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۶، ص۱۳؛ قس عبرت نائینی، ج۳، ص۱۱۶
- ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۶، ص۱۳، ۱۶۳
منابع
- محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، چاپ علی نقی منزوی و احمد منزوی، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
- محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعة: الروضة النضرة فی علماء الماة الحادیة عشرة، بیروت ۱۴۱۱/۱۹۹۰.
- اسکندر منشی.
- عبداللّه بن عیسی افندی اصفهانی، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، چاپ احمد حسینی، قم ۱۴۰۱.
- حسن امین، مستدرکات اعیان الشیعة، بیروت ۱۴۰۸ـ۱۴۱۶/۱۹۸۷ـ۱۹۹۶.
- محسن امین.
- یوسف بن احمد بحرانی، لؤلؤةالبحرین، چاپ محمدصادق بحرالعلوم، قم، بیتا.
- رسول جعفریان، صفویه در عرصه دین، فرهنگ و سیاست، قم ۱۳۷۹ش.
- حسین بن عبدالصمد حارثی، الاربعون حدیثآ، چاپ علی اوسط ناطقی، در میراث حدیث شیعه، به کوشش مهدی مهریزی و علی صدرایی خویی، دفتر۲، قم: مرکز تحقیقات دارالحدیث، ۱۳۷۸ش الف.
- حسین بن عبدالصمد حارثی، الرحلة، در محمدبن حسین شیخ بهائی، العروةالوثقی فی تفسیر سورةالحمد، چاپ محمدرضا نعمتی و اسعد طیب، قم ۱۳۸۰ش.
- حسین بن عبدالصمد حارثی، رساله خطی مصرف خمس در زمان غیبت، (ترجمه و تحقیق) محمدجواد حسینی جلالی، در فقه اهل بیت علیهم السلام، ش ۳۰ (تابستان ۱۳۸۱).
- حسین بن عبدالصمد حارثی، العقدالطهماسبی، چاپ محمدحسین روحانی رودسری، در میراث اسلامی ایران، به کوشش رسول جعفریان، دفتر۱۰، قم: کتابخانه آیةاللّه مرعشی نجفی، ۱۳۷۸ش ب.
- حسین بن عبدالصمد حارثی، نورالحقیقة و نورالحدیقة فی علم الاخلاق، چاپ محمدجواد حسینی جلالی، قم ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
- حسین بن عبدالصمد حارثی، وصول الاخیار الی اصول الاخبار، چاپ عبداللطیف کوهکمری، قم ۱۴۰۱.
- محمدعلی حائری، فهرست نسخههای عکسی کتابخانه عمومی حضرت آیةاللّه العظمی مرعشی نجفی، قم ۱۳۶۹ـ ۱۳۷۰ش.
- محمدبن حسن حرّ عاملی، امل الآمل، چاپ احمد حسینی، بغداد (۱۹۶۵)، چاپ افست قم ۱۳۶۲ش؛
- احمدحسینی اشکوری، التراث العربی فی خزانة مخطوطات مکتبة آیةاللّه العظمی المرعشی النجفی، قم ۱۴۱۴.
- زین الدین بن علی شهیدثانی، رسائل الشهیدالثانی، قم ۱۳۷۹ـ۱۳۸۰ش.
- علی صدرایی خویی، فهرستگان نسخههای خطّی حدیث و علوم حدیث شیعه، قم ۱۳۸۲ش.
- علی بن محمد عاملی، الدر المنثور من المأثور و غیرالمأثور، قم ۱۳۹۸.
- محمدآصف فکرت، فهرست الفبائی کتب خطی کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی، مشهد ۱۳۶۹ش.
- علی بن محمد ماوردی، ادب الدنیا و الدین، چاپ مصطفی سقا، قاهره ۱۳۷۵/ ۱۹۵۵، چاپ افست بیروت ۱۳۹۸/ ۱۹۷۸.
- مجلسی.
- حسین مدرسی طباطبائی، مقدمهای برفقه شیعه: کلیات و کتابشناسی، ترجمه محمد آصف فکرت، مشهد ۱۳۶۸ش.
- جعفر مهاجر، الهجرة العاملیة الی ایران فی العصرالصفوی: اسبابها التاریخیة و نتائجها الثقافیة و السیاسیة، بیروت ۱۴۱۰/ ۱۹۸۹.
منابع انگلیسی
- Devin J. Stewart, "A biographical notice on Baha' al-Din al- Amili (d. 1030/1621) ", Journal of the American Oriental Society, vol. 111, no.3 (July-Sept. 1991).
- idem, "The first Shaykh al-Islam of the Safavid capital Qazvin", ibid, vol. 116, no.3 (July-Sept. 1996).
- idem, "Husayn b. Abd al-Samad al-Amili' streatise for Sultan Suleiman and the Shii Shafii legal tradition", Islamic law and society, vol.4 (1997).
- idem, Islamic legal orthodoxy: twelver Shiite responses to the Sunni legal system, Salt Lake City, Utah, 1998.
پیوند به بیرون
منبع مقاله: دانشنامه جهان اسلام