عمرو بن عبدالله جندعی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

عَمرو بن عبداللّه جُنْدُعی از شهدای واقعه کربلا. وی از قبیله هَمْدان بود[۱] و پس از ورود امام حسین(ع) به کربلا و پیش از روز عاشورا به سپاه امام(ع) پیوست.[۲]

درباره چگونگی شهادت وی دو قول وجود دارد:

  1. برخی گفته‌اند عمرو در حمله اول لشکر عمر بن سعد به یاران امام حسین(ع) به‌شهادت رسید.[۳]
  2. برخی نیز گفته‌اند عمرو به‌واسطه جراحات فراوان و ضربه‌ای که به سرش خورد، بیهوش افتاد و عشیره‌اش وی را به بیرون صحنه نبرد بردند. وی پس از یک سال، وفات یافت.[۴] در زیارت الشهدا می‌خوانیم: «السلام علی الجریح المُرتَثّ[۵] عمرو الجندعی: سلام بر مجروحی که در بیرون از معرکه فوت شد».[۶]

پانویس

  1. القریشی، البالغون الفتح فی کربلاء، ۱۴۲۹ق، ص۴۰۵.
  2. سماوی، إبصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۱۳۶.
  3. ابن شهر آشوب، المناقب، نشر علامه، ج۴، ص۱۱۳.
  4. سماوی، إبصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۱۳۶ به نقل از الحدائق الوردیة، ص۱۲۲.
  5. مُرتَث به کسی گفته می‌شود که در میدان جنگ مجروح می‌شود و او را به بیرون منتقل می‌کنند و سپس می‌میرد(ابن‌منظور، لسان العرب، ج۸، ص۲۱۲، ذیل واژه رثث).
  6. مجلسی، بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۹۸، ص۲۷۳.

منابع

  • ابن شهر آشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، تصحیح هاشم رسولی و محمدحسین آشتیانی، قم، نشر علامه، بی‌تا.
  • ابن‌منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، به تصحیح و تحقیق جمال الدین میردامادی، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق.
  • سماوی، محمد بن طاهر، إبصار العین فی أنصار الحسین علیه‌السلام، تحقیق محمّد جعفر الطبسی، قم، مرکز الدراسات الإسلامیة لحرس الثورة، ۱۴۱۹ق.
  • القریشی، عبدالامیر، البالغون الفتح فی کربلاء، بیروت، بیت العلم للنابهین، ۱۴۲۹ق/۲۰۰۸م.
  • مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، تحقیق سید إبراهیم میانجی و محمدباقر بهبودی، بیروت،‌ دار الاحیاء التراث، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م.