سیف بن حارث بن سریع همدانی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
آرامگاه شهدای کربلا در حرم امام حسین(ع)

سِیْف بن حارث بن سریع هَمْدانی از شهدای کربلا.

نسب

سیف بن حارث[۱] (حَرَث)[۲] بن سریع بن جابر همْدانی جابری، از بنی جابر یکی از شاخه‌های قبیله هَمْدان بود. هَمدان در اصل یمنی بودند و در کوفه می‌زیستند.[۳]

واقعه کربلا

سیف بن حارث بن سریع و مالک بن عبدالله بن سریع که از طرف مادر با هم برادر بودند و پسرعمو نیز بودند، به کربلا آمدند و به یاران امام حسین(ع) پیوستند.

در روز عاشورا هنگامی که امام را در برابر سپاه دشمن مشاهده کردند، با چشم گریان نزد ایشان رفتند. امام به آنها فرمود:

ای برادرزادگان! چرا می‌گریید؟ به خدا سوگند امید دارم که به زودی چشمانتان روشن گردد.

آنها گفتند: « خداوند ما را فدای تو کند، به خدا سوگند ما برای خودمان نمی‌گرییم، بلکه گریه ما برای این است که شما را در محاصره می‌بینیم و نمی‌توانیم از تو حمایت کنیم.» امام فرمود:

خداوند برای این همراهی و یاری، بهترین پاداشی را که به متقین می‌دهد به شما عطا کند.»

پس از شهادت حنظلة بن اسعد شبامی (از اصحاب امام حسین)، سیف و مالک رو به امام گفتند: «السلام علیک یا بن رسول الله.» و به سوی سپاه دشمن حرکت کردند.

امام فرمود:«سلام و رحمت و برکات خدا بر شما باد.»

آن گاه در حالی که یکدیگر را در مبارزه حمایت می‌کردند، جنگیدند تا هر دو به شهادت رسیدند.[۴]

پانویس

  1. تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۲
  2. ابصار العین، سماوی، ص۱۳۲
  3. الانساب، سمعانی ج۱۳، ص۴۱۹
  4. تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۲-۴۴۴؛ ابصار العین، سماوی، ص۱۳۲-۱۳۳

منابع

  • إبصار العين في أنصار الحسين، سماوی، زمزم هدایت، قم، ۱۳۸۴ش.
  • تاریخ الامم و الملوک، طبری، موسسه الاعلمی، بیروت، ۱۴۰۳ق.