سهل بن زیاد آدمی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
اطلاعات یاران امامان
نام کامل: ابوسعید سهل بن زیاد آدمی رازی
محل زندگی: قم و ری
وفات: در حدود ۲۵۵ق
از یاران: امام جواد (ع)، امام هادی (ع) و امام حسن عسکری(ع)

سهل بن زیاد آدمی رازی (درگذشت در حدود ۲۵۵ق)، از محدثان شیعه که روایات بسیاری نقل کرده و به جرم غلو از قم اخراج شد. او محضر امام جواد (ع)، امام هادی (ع) و امام حسن عسکری(ع) را درک کرده است.

در مورد شخصیت حدیثی سهل بن زیاد سه نظر وجود دارد:

  1. توثیق: شیخ طوسی [۱]، وحید بهبهانی[۲]، محدث نوری[۳] و بحر العلوم[۴] وی را توثیق کرده‌اند.
  2. تضعیف: شیخ صدوق، نجاشی[۵] و ابن غضائری[۶] و سید ابوالقاسم خویی[۷] او را ضعیف الرّوایه شمرده‌اند.
  3. اعتماد بر روایت وی: علامه مجلسی وی را از مشایخ اجازه(کسانی که در حدیث به دلیل کثرت محفوظات روایی و دقت در ضبط و نقل حدیث، مرجعیت دارند) می‌داند[۸] و معتقد است که هر روایتی که یکی از مشایخ ثقات نقل کند آن روایت قابل قبول است.[۹]

نام سهل در اسناد بیش از ۲۳۰۰ روایت ذکر شده است. او مدتی در قم زندگی کرد، اما احمد بن محمد بن عیسی اشعری وی را کذّاب (دروغگو) و غالی خواند و از قم بیرون راند. از آن پس او در شهر ری ساکن شد. از نوشته‌های او دو کتاب التوحید و النّوادر را نام برده‌اند.[نیازمند منبع]

پانویس

  1. رجال‏ الطوسی، ص۳۸۷
  2. تعلیقه علی منهج المقال، ص۱۹۸
  3. خاتمه المستدرک، ج۵، ص۲۳۰-۲۱۵
  4. بحرالعلوم، الفوائد الرجالیة، ج‌۳، ص۲۵
  5. رجال ‏النجاشی، ص۱۸۵
  6. ابن ‏الغضائری، ج۱، ص۶۷
  7. معجم ‏رجال ‏الحدیث، ج۸، ص۳۴۰
  8. الوجیزة فی الرجال، ص۹۱.
  9. مجلسی، روضه المتقین، ج۴، ص ۲۰۲.

منابع

  • ابن ندیم، محمد بن اسحاق، فهرست، ترجمه رضا تجدّد، تهران، ابن سینا، ۱۳۴۶ش.
  • برقی، احمد بن ابی عبدالله، کتاب الرجال، به کوشش جلا ل الدین حسینی ارموی، دانشگاه تهران، ۱۳۴۲ش.
  • خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، بیروت، دارالزهراء، ۱۹۸۳م.
  • طوسی، محمد بن حسن، فهرست، به کوشش محمود رامیار، دانشگاه مشهد، ۱۳۵۱ش.
  • کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، بیروت، داراحیاء التراث العربی.
  • مدرس، محمدعلی، ریحانه الادب، تبریز، ۱۳۴۶ش.

پیوند به بیرون