حسن شریعی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

ابومُحَمَّد حَسَن شَریعی یا سَریعی[۱] نخستین کسی است که به دروغ ادعای نیابت خاص از سوی امام زمان(ع) کرد.[۲]

شیخ طوسی در الغیبه او را از اصحاب امام هادی و امام عسکری (ع) شمرده و گفته او نخستین کسی بود که بر خدا و حجت‌های الهی دروغ بست و توقیعی در لعن و بیزاری از وی صادر شد. شیعیان نیز او را لعن کردند و از او بیزاری جستند. سرانجام کار او به کفر و الحاد کشیده شد.[۳]

متن توقیعی که در لعن خود شریعی صادر شده موجود نیست، ولی در توقیعی که از سوی امام زمان در لعن شلمغانی صادر شده، آمده است:

«به مردم اعلام کن که ما از شلمغانی پرهیز می‌کنیم؛ چنانکه پیش‌ از او نیز از کسانی نظیر او همچون شریعی، نمیری، هلالی و بلالی پرهیز داشته‌ایم.»[۴]

برخی گفته‌اند گروهی به نام «شریعیه» منسوب به اوست.[۵]

پانویس

  1. طبرسی، الاحتجاج، ج۲،ص۲۸۹.
  2. ری شهری، دانشنامه امام مهدی، ج۴، ص۸۲
  3. طوسی،الغیبه،ج۱، ص۳۹۷.
  4. طبرسی، الاحتجاج، ج۲، ص۲۹۰.
  5. بغدادی، عبد القاهر ابن طاهر، الفرق بین الفرق و بیان فرقة الناجیة منهم، ص۲۳۹.

منبع

  • بغدادی، عبد القاهر ابن طاهر، الفرق بین الفرق و بیان فرقة الناجیة منهم،دار الجيل، بیروت، لبنان، ١۴٠٨ق.
  • شیخ طوسی، كتاب الغيبة، تحقيق عباد الله طهرانی و على احمد ناصح، مؤسسة المعارف الاسلامیة.
  • طبرسی، احمد بن علي،الاحتجاج، تعليق وملاحظات: السيد محمد باقر الخرسان، النعمان، نجف الاشرف، ١٣٨٦ق - ١٩٦٦م.
  • ری شهری، دانشنامه امام مهدی (عج)، قم، دار الحدیث، ۱۳۹۳ش.