محمدرضا مظفر: تفاوت میان نسخهها
imported>Dayyani جزبدون خلاصۀ ویرایش |
imported>Dayyani جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰۹: | خط ۱۰۹: | ||
محمدرضا مظفر در این دانشکده به تدریس فلسفه مشغول بود، و همزمان با آن، کتاب اصول الفقه را آماده میکرد تا در دانشکده فقه تدریس شود. او همچنین سرپرستی دانشکده و نظارت بر کارهای تألیفی آن را بر عهده داشت.<ref>[http://iec-md.org/farhangi/allameh_mozaffar_abolhasani.html مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن.]</ref> | محمدرضا مظفر در این دانشکده به تدریس فلسفه مشغول بود، و همزمان با آن، کتاب اصول الفقه را آماده میکرد تا در دانشکده فقه تدریس شود. او همچنین سرپرستی دانشکده و نظارت بر کارهای تألیفی آن را بر عهده داشت.<ref>[http://iec-md.org/farhangi/allameh_mozaffar_abolhasani.html مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن.]</ref> | ||
= | = | ||
=== تألیفات و تدوین کتابهای درسی === | === تألیفات و تدوین کتابهای درسی === | ||
نسخهٔ ۲۲ مارس ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۵۲
 | |
| اطلاعات کلی | |
|---|---|
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
| ملیت | عراق |
| زادروز | 5 شعبان سال ۱۳۲۲ق. |
| زادگاه | نجف اشرف |
| اطلاعات علمی | |
| استادان | محمد حسن مظفر، میرزا محمد حسین نایینی، آقا ضیاءالدین عراقی، میرزا عبدالهادی شیرازی، سید علی قاضی طباطبایی، محمد حسین اصفهانی. |
| شاگردان | احمد قبیسی، احمد وائلی، سید جواد شبر، سید حسین خرسان، عبدالهادی فضلی، سید عبدالهادی محسن حکیم، سید محمد بحرالعلوم. |
| آثار | اصول الفقه، المنطق، عقائد الامامیه |
شیخ محمد رضا مظفر عالم شیعی قرن چهاردهم قمری در عراق است. مظفر در سال ۱۳۲۲ قمری در نجف به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در حوزه نجف آغاز کرد و از درس عالمان برجسته ای نظیر میرزا محمد حسین نائینی، آقا ضیاء عراقی، قاضی طباطبایی بهره برد و خود نیز شاگردان بسیاری تربیت نمود. مظفر با استفاده از موقعیت ممتاز خود در حوزه نجف، و برای تحقق اندیشه های خود دست به تأسیس مراکز علمی و فرهنگی متعددی زد. او همچنین گامهای مؤثری در تقریب بین مذاهب و شیعه و سنی برداشت. از وی تألیفات فراوانی به جا مانده است که به شیوه نو و ساده نگاشته شده و برخی از آنها امروزه از منابع درسی حوزه های علمیه به شمار می رود.
زندگینامه
ولادت
محمدرضا مظفر در پنجم شعبان سال ۱۳۲۲ قمری در یکی از محلههای نجف اشرف به نام «براق» و پنج ماه پس از وفات پدرش به دنیا آمد. پدرش محمد بن عبدالله مظفر از سلسله «آل مظفر» و در زمره فقیهان و مجتهدان نجف بود. مادرش دختر شیخ عبدالحسین طریحی (متوفای ۱۲۹۳ق) است. در آغاز برادر بزرگترش، شیخ عبدالنبی (متوفای ۱۳۳۷ق) کفالت او را بر عهده گرفت.[۱] [۲] پس از درگذشت شیخ عبدالنبی، برادر دیگرش، شیخ محمدحسن مظفر (م۱۳۷۵ق) سرپرستی او را به عهده گرفت.[۳]
خاندان
«آل مظفر» در نجف، افرادی خوشنام بودند و در دانش، مرتبه بلندی داشتند. از سده دوازدهم هجری قمری در حوزه علمیه نجف، شخصیتهای برجستهای از این خاندان در علوم اسلامی شناخته شدند..[۴]
وفات
شیخ محمدرضا در شب شانزدهم ماه رمضان ۱۳۸۳ق در نجف اشرف درگذشت و در مزار برادرش شیخ محمدحسن به خاک سپرده شد.[۵][۶]
تحصیلات
محمد رضا مظفر تحصیلات خود را در نجف آغاز کرد. او پس از فراگیری خواندن و نوشتن، در سیزده سالگی راهی مکتب علوم دینی شد و به آموختن مبانی و اصول ادبیات عرب پرداخت. او در این مقطع از درس شیخ محمد طه حویزی بهره برد. مظفر سپس دوره سطح فقه و اصول را سپری کرد و در جلسات دروس عالی اساتید صاحب نام حاضر شد.[۷] برخی از این اساتید عبارتند از :
- شیخ محمد حسن مظفر، محمد رضا مظفر به همراه برادر دیگرش محمد حسین مظفر در درس برادر بزرگشان شرکت میکردند.
- میرزا محمد حسین نایینی (متوفای ۱۳۵۵ق)
- شیخ آقا ضیاءالدین عراقی (۱۲۷۸ - ۱۳۶۱ق)
- میرزا عبدالهادی شیرازی (۱۳۰۵ - ۱۳۸۲ ق)
- سید علی قاضی طباطبایی (۱۳۸۵ - ۱۳۶۶ ق)
- شیخ محمد حسین اصفهانی (۱۲۹۶ - ۱۳۶۱ ق).[۸]
شاگردان
- شیخ احمد قبیسی
- شیخ احمد وائلی
- سید جواد شبر
- شیخ جواد قسام
- سید حسین خرسان
- شیخ صالح آل شیخ راضی
- سید عبدالکریم قزوینی
- شیخ عبدالهادی فضلی
- سید عبدالهادی محسن حکیم
- شیخ غلامرضا عرفانیان
- سید محمد بحرالعلوم
- سید محمد تقی طباطبایی تبریزی
- سید محمد جمال هاشمی
- شیخ محمد حسن طریحی
- سید محمد حسن قاضی
- سید محمد صدر
- شیخ محمد علی ایروانی
- شیخ محمد علی تسخیری
- شیخ محمد مهدی آصفی
- محمود بستانی
- محمود مظفر
- سید مرتضی حکمی
- سید هادی فیاض
- شیخ یونس مظفر.[۹]
خدمات علمی، فرهنگی و اجتماعی
تأسیس جمعیت منتدی النشر
«منتدی النشر» به معنای فراخوانی یکدیگر در گسترش فرهنگ و علوم اسلامی است. مظفر با تشکیل جمعیت «منتدی النشر» کم کم به اهداف اصلاحی خود نزدیکتر شد. این تشکل علمی و مذهبی در سال ۱۳۵۳ قمری، از دولت وقت عراق مجوز فعالیت گرفت. در ماده ۴اساسنامه جمعیت آمده است:
اهداف منتدی النشر عبارت است از عمومیت دادن فرهنگ اسلامی و علمی، و اصلاح اجتماعی به وسیله نشر، تألیف، و آموزش، با استفاده از شیوههای مشروع.[۱۰][۱۱]
تأسیس دانشکده منتدی
مظفر در سال ۱۳۵۵ قمری به دنبال تحقق اهداف جمعیت منتدی النشر، مدرسه علوم دینی را تأسیس کرد که در آن، دروس فقه استدلالی، تفسیر، اصول فقه و فلسفه تدریس میشد. شیخ محمدجواد بلاغی، شیخ عبدالحسین دشتی و شیخ عبدالحسین حلی از استادان این دانشکده بودند.[۱۲][۱۳]
تأسیس مدارس منتدی
تأسیس مدارس منتدی النشر گام بعدی مظفر بود که با استقبال بزرگان حوزه نجف و خاندانهای مشهور این شهر مواجه شد و این اقبال عمومی در توسعه این مدارس کارگشا بود. در این مدارس، در طول چند دهه، مقاطع تحصیلی ابتدایی، متوسطه(ثانویه) و پیشدانشگاهی(اعدادیه) دایر بود و در مجموع، دروس جدید با گرایش ترویج فرهنگ دینی آموزش داده میشد.[۱۴][۱۵]
تأسیس دانشکده فقه
مظفر در سال ۱۳۷۶ قمری دانشکده فقه را در نجف اشرف تأسیس کرد. وزارت فرهنگ عراق در سال ۱۳۷۷ قمری، آن را به رسمیت شناخت. مواد درسی این دانشکده عبارت بودند از فقه امامیه، فقه تطبیقی، اصول فقه، تفسیر، حدیث، درایه، علوم تربیتی، روانشناسی، ادبیات، تاریخ ادبیات، جامعه شناسی، تاریخ اسلام، فلسفه اسلامی، فلسفه جدید، منطق، تاریخ جدید، اصول تدریس، نحو، صرف و زبان خارجی
محمدرضا مظفر در این دانشکده به تدریس فلسفه مشغول بود، و همزمان با آن، کتاب اصول الفقه را آماده میکرد تا در دانشکده فقه تدریس شود. او همچنین سرپرستی دانشکده و نظارت بر کارهای تألیفی آن را بر عهده داشت.[۱۶]
=
تألیفات و تدوین کتابهای درسی
تدوین کتابهای المنطق، اصول الفقه و عقاید الامامیه گونهای نوسازی در نگارش کتابهای درسی است که هم اکنون این کتابها از متون درسی حوزههای علمیه به ویژه حوزه قم بهشمار میآید.
اصول الفقه: این اثر زیبا به حقیقت نوعی نوسازی در نگارش کتابهای درسی دوره سطح محسوب میشود و مؤلف فرزانه، آن را به منظور تدریس در دانشکده فقه نجف نوشته است نو آوری علمی، اتقان و عمق مطالب، اصول فقه را اثری جاودان و ماندنی ساخته و استاد به منظور رفع خلاء موجود بین دو کتاب «معالم» و «کفایه» و با تاسی از ابتکار استاد خویش شیخ محمد حسین اصفهانی - در دسته بندی مباحث - آن را تنظیم کرده است.
عقاید الامامیه: این کتاب، مجموعهای از عقاید اسلامی بر اساس روش اهل بیت(ع)می باشد که به صورتی فشرده و رسا تنظیم شده است، اثری که از هرگونه پیچیدگیهای رایج کتب کلامی عاری بوده و برای همگان در خور فهم است. مظفر پیشتر این مطالب را در سال ۱۳۶۳ق در دانشکده دینی منتدی ارائه کرده بود و سپس آن را بدین نام و همچنین به نام «عقاید الشیعه» به چاپ رساند و هدف عالی او از نگارش آن تقریب بین مذاهب اسلامی بود.
المنطق: این اثر مجموعه درسهای ارائه شده ایشان در باب منطق، از سال ۱۳۵۷ق در دانشکده منتدی النشر میباشد و به عنوان متن مهم درسی جایگاهی ویژه را به خود اختصاص داده است.
دیگر آثار
- احلام الیقظه،
- تاریخ الاسلام،
- تتمه احلام الیقظه،
- حاشیة المکاسب،
- حریة الانسان و ارتباطها بقضاء الله،
- دیوان شعر،
- رسالة عملیة فی ضوء المنهج الحدیث
- الزعیم الموهوب السید ابوالحسن اصفهانی،
- السقیفة،
- شرح حال صدرالدین شیرازی(ملا صدرا)،
- شرح حال شیخ محمد حسن نجفی (صاحب جواهر)
- شرح حال شیخ حسین اصفهانی
- شرح حال ملا محمد مهدی نراقی
- شیخ الطوسی مؤسس جامعة النجف
- علی هامش السقیفة
- فلسفة ابن سینا
- الفلسفة الاسلامیة
- فلسفة الامام علی(علیهالسلام)
- فلسفة الکندی
- المثل الافلاطونیة عند ابن سینا
- مجموعه اشعار (در کتاب شعراء الغری)
- مجموعهای از رسائل در علم کلام
- مذاکرات الشیخ
- النجف بعد نصف قرن.
اشعار
مظفر از جوانی به شعر روی آورد و جرقههای آغازین آن نزد شیخ محمد طه حویزی افروخته شد و در پرتو راهنماییهای استاد به سرودن شعر پرداخت. در «دیوان شعر» او، حدود پنج هزار بیت وجود دارد.[۱۷][۱۸]
پانویس
- ↑ عقائد الامامیه، ص۲.
- ↑ نقباء البشر، ج۲، ص۷۷۲.
- ↑ شعراء الغری، ج۸، ص۴۵۱.
- ↑ ماضی النجف و حاضرها، ج۳، ص۳۶۰.
- ↑ ادب الطف، ج۱۰، ص۱۷۱.
- ↑ نقباء البشر، ج۲، ص۷۷۳.
- ↑ عقائد الامامیه، ص۳.
- ↑ ادب الطف، ج۱۰، ص۱۷۱.
- ↑ سایت فرهیختگان.
- ↑ مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن.
- ↑ ادب الطف، ج۱۰، ص۱۷۰.
- ↑ گلشن ابرار، ج۲، ص۶۸۲.
- ↑ مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن.
- ↑ گلشن ابرار، ج۲، ص۶۸۲.
- ↑ مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن.
- ↑ مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن.
- ↑ عقائد الامامیه، ص۶و۷.
- ↑ ادب الطف، ج۱۰، ص۱۷۰.
منابع
- شبر، جواد، ادب الطف او شعراء الحسین، بیروت، دار المرتضی، ۱۴۰۹ق.
- مظفر، محمدرضا، عقائد الامامیه، حامد حفنی داود، قم، انصاریان.
- تهرانی، آقا بزرگ، طبقات اعلام الشیعه نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، مشهد، دارالمرتضی.
- گلشن ابرار، جمعی از پژوهشگران حوزه علمیه قم، نشر معروف، قم، ۱۳۸۵ش.
- على الخاقانى، شعراء الغربى او النجفیات، قم، مكتبة آیت الله العظمى مرعشى نجفى، 1408ق.