پرش به محتوا

رزق معنوی

از ویکی شیعه

رزق معنوی به نعمت‌ها و بهره‌های غیرمادی و روحانی گفته می‌شود که انسان از آنها بهره‌مند می‌شود. در دیدگاه اسلامی، رزق تنها به امور مادی محدود نیست و ایمان، علم، هدایت، مغفرت، توبه، دوری از گناه، سلامت در بندگی، شفاعت و ثبات‌قدم در مسیر دین از مصادیق رزق معنوی دانسته شده‌اند. این مفهوم در قرآن و متون روایی مطرح شده و در ادبیات فارسی نیز بازتاب یافته است.

مفهوم‌شناسی

رزق معنوی به نعمت، خير، فضیلت و بهره‌ غیرمادی و روحانی گفته می‌شود که به انسان می‌رسد.[۱] رزق معنوی از اقسام رزق و روزی دانسته شده که در رشد و تعالی انسان نقش دارد.[۲] به گفته عبدالله جوادی آملی، انسان دارای دو جنبه طبیعی و فراطبیعی است؛ نیازهای جنبه طبیعی او با رزق مادی و نیازهای جنبه فراطبیعی او با رزق معنوی تأمین می‌شود.[۳]

سید محمدحسین طباطبایی رزق را به امور مادی مانند غذا محدود نمی‌داند و علم، مقام، دوستان و دیگر بهره‌های زندگی را نیز در شمار رزق می‌آورد.[۴] درباره ماهیت رزق نیز دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد؛ برخی هر چیزی را که موجودات از آن بهره‌مند شوند، چه حلال و چه حرام، رزق می‌دانند.[۵] در حالی که متکلمانی مانند شیخ طوسی و علامه حلی رزق را به چیزهایی محدود می‌کنند که استفاده از آنها حلال باشد.[۶]

مصادیق رزق معنوی در قرآن

طباطبایی در تفسیر المیزان، رزق حسن در آیه ۸۸ سوره هود را به نبوت و علم تفسیر کرده است.[۷] همچنین رزق در آیه ۱۱ سوره طلاق را شامل ایمان، عمل صالح و بهشت دانسته است.[۸]

برخی پژوهشگران، اعطای علم غیب و معارف الهی به حضرت نوح و خضر را که در آیات ۶۲ سوره اعراف و ۶۸ سوره کهف به آن اشاره شده است، از مصادیق رزق معنوی دانسته‌اند.[۹] هدایت خاص الهی در آیه ۶۹ سوره عنکبوت نیز از مصادیق رزق معنوی بر شمرده شده است.[۱۰] همچنین مورد شفاعت قرار گرفتن و برخورداری از مقام شفاعت با استناد به آیه ۷۹ سوره اسراء و آیه ۵ ضحی از مصادیق رزق معنوی شمرده شده است.[۱۱]

بصیرت و آگاهی و مغفرت نیز در شمار این مصادیق قرار گرفته‌اند.[۱۲] برخی پژوهشگران، غذای بهشتی و بهره‌مندی از قرآن را نیز از مصادیق رزق معنوی در قرآن دانسته‌اند.[۱۳]

مصادق رزق معنوی در متون روایی

در صحیفه سجادیه، برخی نعمت‌های معنوی و اخلاقی در قالب درخواست رزق از خداوند بیان شده است. در دعای ششم، امام سجاد(ع) از خداوند می‌خواهد او را از گناه در طول روز حفظ کند و حسن مصاحبت با روز را به او عطا کند.[۱۴] همچنین، در دعای شانزدهم، حُسن انابه و توبه و در دعای مکارم‌الاخلاق، رستگاری در قیامت را با تعبیر اُرْزُقْنِی یا اُرزقنا از خدا درخواست می‌کند.[۱۵]

برخی پژوهشگران، سلامت در عبادت، پارسایی، توفیق عمل برای آخرت، ترس از عذاب الهی، شوق به پاداش، حق‌شناسی، دوری از حسد و خطا و کفایت در امور را نیز از مصادیق رزق معنوی در صحیفه سجادیه دانسته‌اند.[۱۶] همچنین، برائت از دشمنان، شفاعت و ثبات قدم در راه امام حسین(ع) از مصادیق رزق معنوی در زیارت عاشورا شمرده شده است.[۱۷]

در ادب فارسی

گفته شده است در مثنوی معنوی نیز به رزق معنوی اشاره شده است:

مائده عقل است نی نان و شوی
نور عقل است ای پسر جان را غذی
نیست غیر از نور آدم را خورش
از جز آن جان نیابد پرورش
زین خورشها اندک اندک باز بر
کاین غذای خَر بود نه آن حُر
تا غذای اصل را قابل شوی
لقمه‌‏های نور را آکل شوی
چون خوری یک بار از مأکول نور
خاک‏ریزی بر سر نان و تنور[۱۸]

پانویس

  1. ↑ حسينى همدانى، انوار درخشان، ۱۴۰۴ق، ج‏۳، ص۴۷.
  2. ↑ حاجی‌اسماعیلی و ساجدی، «مفهوم شناسی رزق معنوی در قرآن...»، ص۱۶۱.
  3. ↑ جوادی آملی، تسنیم، ۱۳۸۷ش، ج۱۳، ص۶۱۷.
  4. ↑ طباطبايى، الميزان‏، ۱۴۱۷ق، ج۳، ص۱۳۷.
  5. ↑ جرجانی،‌ کتاب التعریفات، ۱۴۰۳ق، ص۱۱۰.
  6. ↑ شیخ طوسی، الاقتصاد، ۱۴۰۶ق، ص۱۷۳؛ علامه حلی، کشف المراد، ۱۴۳۰ق، ص۳۴۱.
  7. ↑ طباطبايى، الميزان‏، ۱۴۱۷ق، ج۳، ص۱۳۸.
  8. ↑ طباطبايى، الميزان‏، ۱۴۱۷ق، ج۱۹، ص۳۲۵.
  9. ↑ حاجی‌اسماعیلی و ساجدی، «مفهوم شناسی رزق معنوی در قرآن...»، ص۱۶۱-۱۶۲.
  10. ↑ حاجی‌اسماعیلی و ساجدی، «مفهوم شناسی رزق معنوی در قرآن...»، ص۱۶۲.
  11. ↑ حاجی‌اسماعیلی و ساجدی، «مفهوم شناسی رزق معنوی در قرآن...»، ص۱۶۳.
  12. ↑ حاجی‌اسماعیلی و ساجدی، «مفهوم شناسی رزق معنوی در قرآن...»، ص۱۶۴-۱۶۶.
  13. ↑ هادوی و دیگران، «بررسی معناشناختی کاربرد مفهوم «رزق» در قرآن کریم»، ص۱۱۱-۱۱۲.
  14. ↑ شعبانپور و دیگران، «تحلیلی بر رابطه ریشه شناسی...»، ص۳۳-۳۴.
  15. ↑ شعبانپور و دیگران، «تحلیلی بر رابطه ریشه شناسی...»، ص۳۵-۳۴.
  16. ↑ شعبانپور و دیگران، «تحلیلی بر رابطه ریشه شناسی...»، ص۳۵-۳۸.
  17. ↑ «برائت، شفاعت و ثبات قدم؛ ۳ رزق معنوی در زیارت عاشورا»، خبرگزاری بین المللی قرآن.
  18. ↑ امینی، «رزق در مثنوی معنوی» ص۷۳-۷۴.

منابع

  • امینی، اسماعیل، «رزق در مثنوی معنوی»، مجله شعر، شماره۳۷، نیمه دوم تابستان۱۳۸۳ش.
  • جرجانی، علی بن محمد، کتاب التعریفات، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۰۳ق.
  • جوادی آملی، عبدالله، تسنیم، تحقیق عبدالکریم عابدینی، قم، انتظارات اسراء، ۱۳۸۷ش.
  • حاجی‌اسماعیلی، محمدرضا، و فاطمه ساجدی، «مفهوم شناسی رزق معنوی در قرآن با محوریت حضرت موسی و نوح»، فصلنامه قرآنی کوثر،‌ شماره۳۹، تابستان ۱۳۹۰ش.
  • حسينى همدانى، سيد محمد، انوار درخشان‏، تحقيق: محمدباقر بهبودى‏، تهران، كتابفروشى لطفى‏، ۱۴۰۴ق.
  • حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، مصحح حسن حسن‌زاده آملی، قم، مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۱۳ق.
  • شعبانپور، محمد و فرشته کوئینی و زهرا بشارتی، «تحلیلی بر رابطه ریشه شناسی تاریخی مصلحت و چند معنایی رزی در صحیفه سجادیه»، مجله مشکوة، شماره ۱۴۴، پاییز ۱۳۹۸ش.
  • طباطبايى، سيد محمدحسين‏، الميزان فى تفسير القرآن‏، قم، دفتر انتشارات اسلامى جامعه‌‏ى مدرسين حوزه علميه قم‏، ۱۴۱۷ق.‏
  • طوسی، محمد بن حسن، الاقتصاد فی ما یتعلق بالاعتقاد، بیروت، دار الاضواء،‌ ۱۴۰۶ق.
  • هادوی، اصغر و محمدعلی خوانین‌زاده و روشن دهقانی، «بررسی معناشناختی کاربرد مفهوم «رزق» در قرآن کریم»، مجله پژوهش های زبان شناختی قرآن، شماره ۲، پاییز و زمستان۱۳۹۶ش.
  • «برائت، شفاعت و ثبات قدم؛ ۳ رزق معنوی در زیارت عاشورا»، خبرگزاری بین المللی قرآن.تاریخ درج: ۱۷ شهریور ۱۳۹۹ش، تاریخ بازدید: ۲۱ شهریور ۱۴۰۵ش.