شعبان گیلانی
![]() | |
| اطلاعات فردی | |
|---|---|
| تاریخ تولد | سال ۱۲۷۵ هجری |
| محل زندگی | عراق • ایران |
| تاریخ وفات | ۲۴ شوال ۱۳۴۸ق |
| محل دفن | قبرستان وادیالسلام |
| شهر وفات | نجف |
| خویشاوندان سرشناس | عبدالحسین فقیهی رشتی (فرزند) |
| اطلاعات علمی | |
| استادان | سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، شریعت اصفهانی، حبیبالله رشتی |
| محل تحصیل | نجف |
| تألیفات | حاشیه بر عروة الوثقی |
شعبان گیلانی (۱۲۷۵-۱۳۴۸ق) از عالمان شیعه بود که در شمار مراجع تقلید عصر خود نیز معرفی شده است. بنابر منابع، گیلانی تحصیلات مقدماتی را در ایران گذراند و در سال ۱۲۹۲ق برای ادامه تحصیل به نجف رفت و پس از طی مدارج علمی، به مرجعیت رسید. بر پایه گزارشها، وی در نجف از استادانی همچون حبیبالله رشتی (درگذشته ۱۳۱۲ق)، محمدحسن مامقانی (درگذشته ۱۳۲۳ق)، فاضل ایروانی (درگذشته ۱۳۰۶ق) و عبدالله مازندرانی (درگذشته ۱۳۳۰ق) بهره برد.[۱] همچنین از اشتغال او به تدریس علوم دینی در کنار تحصیل و تربیت شماری از شاگردان یاد شده است.[۲] از آثار وی نیز صلاة المسافر، کتاب القضاء و حاشیه بر عروة الوثقی نام برده شده است.
براساس منابع، شعبان گیلانی در سال ۱۲۷۵ق در روستای دیوشل لنگرود متولد شد. پدر وی، عبدالوهاب دیوشلی، از عالمان خراسان بود که به گیلان مهاجرت کرده بود.[۳] گیلانی در سال ۱۳۱۸ق با دختر شیخ هاشم انصاری ازدواج کرد و حاصل این ازدواج سه فرزند پسر بود: عبدالحسین فقیهی رشتی (متوفای ۱۴۱۰ق)، ابوالحسن فقیهی مشهور به آیتاللهزاده گیلانی و مرتضی مدرس گیلانی (متوفای ۱۳۸۲ش).
شعبان گیلانی در ۲۴ شوال ۱۳۴۸ق در نجف درگذشت و در وادیالسلام، در جوار مزارهای منسوب به حضرت هود(ع) و حضرت صالح(ع)، به خاک سپرده شد.[۴]
پانویس
- ↑ در نقباء البشر، ج ۲، ص ۸۳۸، تاریخ هجرت ایشان به نجف اشرف، سال ۱۳۰۲ق ذکر شده است.
- ↑ مقدمه کتاب صلوةالمسافر به قلم فرزندش مرتضی مدرس گیلانی، ص ۱۰.
- ↑ پیشینه تاریخی فرهنگی لاهیجان و بزرگان آن، محمدعلی قربانی، با مقدمه استاد زین العابدین قربانی، ص۷۶۳ و دانشوران و دولتمردان گیل و دیلم، صادق احسان بخش، ص ۲۸۳.
- ↑ جهت آگاهی از حالات و اوصاف ایشان، رک: مقدمه صلوةالمسافر، به قلم مرتضی مدرس گیلانی؛ همان، به قلم سید احمد حسینی اشکوری؛ احسن الودیعه، ج ۲، ص ۹۹؛حرز الدین، معارف الرجال، ۱۴۰۵ق، ج ۱، ص ۳۶۳؛ آقاابزرگ طهرانی، نقباءالبشر، ۱۴۰۴ق، ج ۲، ص ۸۳۸؛رازی، گنجینه دانشمندان،۱۳۵۲ش، ج۵، ص ۱۷۹ و ۱۸۰ و دانشوران و دولتمردان گیل و دیلم، ص ۲۸۳.
منابع
- موسوی اصفهانی،محمدمهدی، احسن الودیعه، موسسة تراث الشیعه،۱۴۳۷ق.
- رازی، محمد، گنجینه دانشمندان، تهران، کتابفروشی اسلامیه۱۳۵۲ش.
- آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات أعلام الشیعة و هو نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، به تحقیق عبدالعزیز طباطبائی و محمد طباطبائی بهبهانی، مشهد، دار المرتضی للنشر، ۱۴۰۴ق.
پیوند به بیرون
- منبع اصلی: مدخل عبدالحسین فقیهی رشتی؛ سایت حوزه نت
