آمنه قزوینی
آمنه قزوینی (متولد ۱۲۰۲ق) از زنان عالمه شیعه و دارای اجازه روایت بود. او دختر شیخ محمدعلی بن عبدالکریم بن محمدیحیی بن محمدشفیع قزوینی، همسر محمدصالح برغانی و مادر طاهره قرةالعین بود و محمدصالح برغانی در امور شرعی مربوط به زنان، آنان را به وی ارجاع میداد.[۱] آمنه قزوینی نزد برادرش تحصیل کرد و در درسهای فقه و اصول همسرش حضور مییافت. او حکمت و فلسفه عالی را در حوزه شیخ ملاآقا حکمی قزوینی در مدرسه صالحیه فراگرفت و در مجلس درس شیخ احمد احسایی در قزوین نیز شرکت داشت. همسرش بانوان را به اقتدا به او و رجوع در احکام دینی توصیه میکرد و همسر، برادر و احمد احسایی به وی اجازه روایت داده بودند.[۲]
آمنه قزوینی برای بانوان روزگار خود در کربلا و قزوین حوزه درسی برپا کرد. وی قصیدهای بلند در ۴۸۰ بیت از زبان زینب کبری(س) درباره وقایع کربلا سرود و صاحب چند رساله علمی نیز بود.[۳]
پانویس
منبع
- غروی نایینی، نهله، محدثات شیعه، تهران، دانشگاه تربیت مدرس، ۱۳۷۵ش.