دمشق: تفاوت میان نسخهها
Hasanejraei (بحث | مشارکتها) |
Hasanejraei (بحث | مشارکتها) جز برداشتن تگ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''دمشق'''، پایتخت سوریه، از مهمترین و قدیمیترین شهرهای اسلامی و شیعی، در سال سیزده یا چهارده هجری به دست مسلمانان فتح شد. این شهر، پایتخت حکومت امویان بود. قبرستان باب الصغیر که مزار [[ام حبیبه|امّ حبیبه]] همسر پیامبر، [[عبدالملک بن مروان]]، [[ابودرداء انصاری]] و [[بلال حبشی]] را در خود جای داده، و همچنین حرم [[حضرت زینب]]، [[حضرت رقیه]] و همچنین زیارتگاه [[رأس الحسین]] و مقام رؤوس شهدای کربلا، دمشق را یکی از ارزشمندترین شهرها برای مسلمانان و شیعیان ساخته است. برخی منابع، دمشق را زادگاه [[ابراهیم]]، محل سکونت نوح، مدفن ۲۷۰۰ پیامبر از جمله [[موسی]] و محل نزول [[عیسی]] در [[آخرالزمان]] شمردهاند. | '''دمشق'''، پایتخت سوریه، از مهمترین و قدیمیترین شهرهای اسلامی و شیعی، در سال سیزده یا چهارده هجری به دست مسلمانان فتح شد. این شهر، پایتخت حکومت امویان بود. قبرستان باب الصغیر که مزار [[ام حبیبه|امّ حبیبه]] همسر پیامبر، [[عبدالملک بن مروان]]، [[ابودرداء انصاری]] و [[بلال حبشی]] را در خود جای داده، و همچنین حرم [[حضرت زینب]]، [[حضرت رقیه]] و همچنین زیارتگاه [[رأس الحسین]] و مقام رؤوس شهدای کربلا، دمشق را یکی از ارزشمندترین شهرها برای مسلمانان و شیعیان ساخته است. برخی منابع، دمشق را زادگاه [[ابراهیم]]، محل سکونت نوح، مدفن ۲۷۰۰ پیامبر از جمله [[موسی]] و محل نزول [[عیسی]] در [[آخرالزمان]] شمردهاند. | ||
نسخهٔ ۱۹ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۱۵:۲۶
دمشق، پایتخت سوریه، از مهمترین و قدیمیترین شهرهای اسلامی و شیعی، در سال سیزده یا چهارده هجری به دست مسلمانان فتح شد. این شهر، پایتخت حکومت امویان بود. قبرستان باب الصغیر که مزار امّ حبیبه همسر پیامبر، عبدالملک بن مروان، ابودرداء انصاری و بلال حبشی را در خود جای داده، و همچنین حرم حضرت زینب، حضرت رقیه و همچنین زیارتگاه رأس الحسین و مقام رؤوس شهدای کربلا، دمشق را یکی از ارزشمندترین شهرها برای مسلمانان و شیعیان ساخته است. برخی منابع، دمشق را زادگاه ابراهیم، محل سکونت نوح، مدفن ۲۷۰۰ پیامبر از جمله موسی و محل نزول عیسی در آخرالزمان شمردهاند.
نامها و بانیان شهر دمشق
بر اساس یکی از مشهورترین اسطورههای یونانی، دمسکوس فرزند هرمس، دمشق را به نام خود بنا نهاد.[۱] بر اساس روایات اسطورهای در منابع تاریخی دوره اسلامی، دمشق را فرزندی از فرزندان حضرت نوح با نام دمشق یا دماشق بنا گذاشت.[۲]
بنابر یافتههای باستانشناسان و بر اساس سنگنوشتههای یافت شده در تپههای باستانی دمشق، حیات بشری در دمشق به هزاره نهم پیش از میلاد مسیح میرسد، اما سابقه کاربرد نام دمشق به میانه سالهای ۱۴۰۳ تا ۱۳۴۷ پیش از میلاد مربوط است.
رویدادهای تاریخی مهم در دمشق
در منابع تاریخی اسلامی، بسیاری از رویدادهای مهم به شهر دمشق منسوب شده است. برخی از این رخدادها از این قبیلند:
- هبوط و اقامت آدم و حوا
- کشته شدن هابیل
- زادگاه ابراهیم
- سکونت نوح
- دفن ۲۷۰۰ پیامبر از جمله موسی
- نزول عیسی[۳]
پیشینه تاریخی دمشق
پیش از اسلام
بر پایه یافتهها در تپههای باستانی دمشق، حیات بشری در این شهر به هزاره نهم پیش از میلاد مسیح میرسد.[۴] بر اساس یافتههای باستانشناسان، از سده چهاردهم پیش از میلاد مسیح، این شهر دمشق خوانده میشده است.[۵] سرزمین دمشق، در طول تاریخ توسط حکومتهای گوناگونی تصرف شده و مردم فراوانی از اقوام مختلف در آن رفت و آمد کرده و ساکن شدهاند. دمشق تا سده دوازدهم قبل از میلاد، در قلمرو فرعونهای مصر بوده، سپس مرکز حکومت آرامیان سامیتبار شد و در ۷۳۲ پیش از میلاد، به دست آشوریان افتاد.[۶] در سال ۶۱۲، بابلیها دمشق را فتح کردند.[۷] هخامنشیان از آغاز حکومتشان در قرن ششم پیش از میلاد، دمشق را تصرف کردند. دمشق سپس به دست اسکندر افتاد و پس از او، بارها میان سرداران یونانی دست به دست شد. دمشق در دوران امپراتوری روم شرقی و رسمی شدن مسیحیت، به شهری مسیحی تبدیل شد و غسانیان عربنژاد در آن نفوذ یافتند.[۸] دمشق سرانجام در سال چهاردهم هجری به دست مسلمانان فتح شد.[۹]
در دوره اسلامی
گزارشهای تاریخی درباره زمان و شیوه فتح دمشق و الحاق به سرزمینهای اسلامی، بسیار متفاوت است.[۱۰] برخی از مورخان مانند طبری و ابن کثیر، تاریخ فتح دمشق توسط مسلمانان را سال سیزدهم هجری دانستهاند. روایات مشهورتر، حاکی از فتح دمشق در سال چهاردهم هجری و بنابر روایتی در محرم آن سال است.[۱۱] در اینکه فرمانده سپاه مسلمانان در فتح دمشق، خالد بن ولید بوده است یا ابوخالد یزید بن ابی سفیان، اختلافاتی وجود دارد.[۱۲]
یک سال پس از فتح دمشق، یزید بن ابی سفیان با فرمان خلیفه دوم، حاکم این شهر شد. معاویه در سال هفدهم هجری، حکومت دمشق را به دست گرفت. در سال ۴۱ هجری، دمشق به مرکز جدید خلافت اسلامی پس از مدینه و اصلیترین پایگاه امویان تبدیل شد.[۱۳] مسجد جامع اموی، در اواخر سده اول هجری، به دست ولید بن عبدالملک در دمشق ساخته شد.
عبدالله بن علی، عموی سفاح (نخستین خلیفه عباسی)، در سال ۱۳۲ق به دمشق حمله کرد و شهر آسیب بسیاری دید و پایتختی آن هم پایان پذیرفت و اهمیت خود را از دست داد[۱۴].
دمشق از سال ۱۳۲۰ش و همزمان با استقلال سوریه، پایتخت و مهمترین شهر این کشور است.[۱۵].
اماکن اسلامی و شیعی
- مسجد جامع اموی
- آرامگاه حضرت زینب
- آرامگاه ام حبیبه (همسر پیامبر)
- آرامگاه بلال حبشی
- زیارتگاه رأس الحسین
- مقام رؤوس الشهدا، محل دفن سرهای شهدای کربلا.[۱۶]
پانویس
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۰۶ و ۱۰۷.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۰۷.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۰۷.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۰۷ و ۱۰۸.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۰۸.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۰۸.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۰۸.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۰۹.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۰۹.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۱۰.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۱۰.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۱۰.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۱۱.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۱۱.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۱۵.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، ص ۱۱۷.
منابع
- حدادعادل، غلامعلی، دانشنامه جهان اسلام، ج ۱۸، تهران، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ۱۳۹۲.