پرش به محتوا

آیه ۵ سوره ابراهیم

از ویکی شیعه
آیه ۵ سوره ابراهیم
مشخصات آیه
واقع در سورهابراهیم
شماره آیه۵
جزء۱۳
اطلاعات محتوایی
مکان نزولمکه
موضوعبعثت موسی(ع) • ایام‌الله


آیه ۵ سوره ابراهیم به ارسال حضرت موسی(ع) برای هدایت قومش از تاریکی به روشنایی و یادآوری ایام‌الله اشاره دارد.[۱]

علامه طباطبایی معتقد است که داستان رسالت موسی(ع) در ابتدای سوره ابراهیم به‌دلیل ارتباط آن با یادآوری عزت خداوند آورده شده است.[۲] مفسران «ظلمت» را به کفر یا شرک و «نور» را به ایمان یا توحید تفسیر کرده‌اند.[۳] در ادامه آیه، خداوند به موسی(ع) مأموریت می‌دهد تا «ایام‌الله» را یادآوری کند و در بخش پایانی، به اهمیت صبر و شکر اشاره می‌شود؛ به‌طوری‌که مؤمن در مواجهه با بلا صبر می‌کند و در برخورد با نعمت‌ها شکرگزار خواهد بود.[۴]

﴿وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ۝٥ [ابراهیم:5] ﴿و در حقیقت موسی را با آیات خود فرستادیم [و به او فرمودیم] که قوم خود را از تاریکی‌ها به سوی روشنایی بیرون آور و روزهای خدا را به آنان یادآوری کن که قطعاً در این [یادآوری] برای هر شکیبای سپاسگزاری عبرت ۝٥

در مورد معنای عبارت «ایام‌الله» اختلاف‌نظر وجود دارد. برخی مفسران آن را به روزهای نزول عذاب یا نعمت بر امت‌های پیشین مرتبط دانسته‌اند،[۵] درحالی‌که گروهی دیگر آن را بر اساس برخی روایات[۶] به روز قیام قائم، رجعت، مرگ و قیامت ربط داده‌اند.[۷] همچنین برخی مفسران، «ایام‌الله» را به حقیقت باطنی روزهای عذاب و نعمت‌ها در عالم‌های مختلف مانند عالم مثال، عالم نفس، عالم فرشتگان، جهنم و دَرَكات آنمی‌دانند.[۸]

ناصر مکارم شیرازی معتقد است «ایام‌الله» به روزهای مهم تاریخ بشر اشاره دارد که در آن‌ها فرمان‌های الهی نازل شده، پیامبری ظهور کرده یا طاغوتی از بین رفته است.[۹] بر این اساس، رهبران جمهوری اسلامی روزهایی مانند سالروز پیروزی انقلاب اسلامی را از مصادیق ایام‌الله دانسته‌اند.[۱۰]

پانویس

  1. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، تهران، ج۱۰، ص۲۷۰.
  2. طباطبایی، الميزان، بیروت، ج۱۲، ص۱۷.
  3. مغنیه، تفسیر المبین، ۱۴۲۵ق، ج۱، ص۳۳۰.
  4. طبرسی، مجمع‌البیان، بیروت، ج۶، ص۴۷۶؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، تهران ، ج۱۰، ص۲۷۲.
  5. طبرسی، مجمع‌البیان، بیروت، ج۶، ص ۴۷۶؛ نهاوندی، نفحات‌الرحمن، ۱۳۸۶ش، ج۳، ص۵۰۱.
  6. شیخ صدوق، الخصال، ۱۴۱۶ق، ج۱، ص۱۰۸.
  7. حویزی، تفسير نور الثقلين، ۱۴۱۵ق، ج۲، ص۵۲۶.
  8. سلطان علی‌شاه، بیان‌السعادة، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص۳۸۹.
  9. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، تهران، ج۱۰، ص۲۷۲.
  10. خمینی، صحیفۀ امام، ۱۴۰۳ش، ج۱۷، ص۲۹۸؛ خامنه‌ای، بیانات در دیدار فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی ارتش، سایت دفتر رهبر جمهوری اسلامی ایران.

منابع

  • حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نورالثقلین، قم، اسماعیلیان، ۱۴۱۵ق.
  • خامنه‌ای، بیانات در دیدار فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی ارتش، سایت دفتر رهبر جمهوری اسلامی ایران، تاریخ انتشار مطلب: ۱۹ بهمن ۱۳۹۶ش، تاریخ بازدید: ۱۷ شهریور ۱۴۰۳ش.
  • خمینی، سید روح‌الله، صحیفۀ امام، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۴۰۳ش.
  • سلطان علی‌شاه، سلطان محمد بن حیدر، بیان السعادة فی مقامات العبادة، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، ۱۴۰۸ق/۱۹۸۸م.
  • شیخ صدوق، محمد بن علی، الخصال، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۴۱۶ق.
  • طباطبایی، محمدحسین، المیزان في تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، ۱۳۹۰-۱۳۹۴ق/۱۹۷۱-۱۹۷۴م.
  • طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، بیروت، دارالمعرفة، ۱۴۰۸ق.
  • مغنیه، محمدجواد، التفسیر المبین، قم، دارالکتاب الإسلامی، ۱۴۲۵ق/ ۲۰۰۴م.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱-۱۳۷۴ش.
  • نهاوندی، محمد، نفحات الرحمن فی تفسیر القرآن قم، بنیاد بعثت، ۱۳۸۶ش/۱۴۲۹ق.