سید حسین کوه‌کمری

از ويکی شيعه
(تغییرمسیر از سید حسین کوه کمره ای)
پرش به: ناوبری، جستجو
سید حسین کوه کمره ای(کوه‎کمری)
اطلاعات فردی
نام کامل سید حسین کوه کمره ای
لقب سید حسین ترک
نسب امام سجاد(ع)
خویشاوندان
سرشناس
سید محمد حجت کوه کمره‌ای
زادگاه اَروَنَق ازتوابع مرند
تاریخ وفات ۲۳ رجب ۱۲۹۹
شهر وفات نجف
اطلاعات علمی
استادان علی کاشف الغطاء، مرتضی انصاری و محمد حسن نجفی
شاگردان محمدحسن مامقانی، فاضل شربیانی
محل تحصیل تبریز، عتبات
تالیفات بشری الوصول الی علم الاصول، اوثق الوسائل حاشیة علی الرسائل

سید حسین کوه کمره‌ای (کوه‌کمری) (۱۲۹۹ق) معروف به سید حسین ترک، فقیه و اصولی ومرجع تقلید شیعی قرن سیزدهم هجری. وی عموی پدر سید محمد حجت کوه کمره‌ای و اولین شخصیت علمی از این خاندان است. کوه کمره‌ای از شاگردان شیخ انصاری بوده و پس از وی، مرجعیت شیعیان در بسیاری از مناطق را عهده‌دار بود. از دیگر اساتید او می‌توان به شریف العلما مازندرانی و صاحب فصول اشاره کرد. وسیله النجاة و حاشیه بر فرائد الاصول از تالیفات اوست. سید حسین در سال ۱۲۹۹ قمری وفات یافت.

نسب و ولادت

سید حسین کوه کمره‌ای فرزند سید محمد بن سید حسن که نسبش به امام سجاد(ع) می‎رسد [۱]در روستای اَروَنَق (ازتوابع مرند در آذربایجان شرقی) به دنیا آمد.[۲] به نظر برخی از نسب شناسان محل ولادت وی کوه کمر (از روستاهای آذربایجان شرقی) [۳] و بنابر بر تحقیق برخی دیگر روستای هریس بوده است. [۴] سید حسین دوران کودکی را تحت سرپرستی و تربیت مادرش که به پارسایی ستوده شده است گذراند. [۵]

تحصیلات و اساتید

سید حسین کوه کمره‌ای تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش فرا گرفت و پس از آن به حوزه علمیه تبریز رفته و درس‌های سطح را نزد عالمانی چون میرزا احمد مجتهد تبریزی و میرزا لطفعلی مجتهد امام جمعه گذراند. وی پس از آن به عتبات مهاجرت کرد و در کربلا نزد عالمانی مانند شریف العلما مازندرانی، محمد حسین حائری اصفهانی (صاحب فصول) و سید ابراهیم قزوینی (صاحب ظوابط) شاگردی کرد.

سید حسین در نجف نیز نزد مشاهیری از جمله شیخ علی کاشف الغطاء، شیخ مرتضی انصاری و محمد حسن نجفی (صاحب جواهر) به کسب علم پرداخت و پس از مدتی دانش آموزی را به مکتب شیخ انصاری منحصر نمود. [۶]

سید بسیار مورد توجه شیخ بود و دروس وی را برای دیگر شاگردان تقریر کرده [۷]و شیخ نیز احتیاطات و برخی امور را به او محول می‌نمود. [۸]

شاگردان

سید حسین پس از وفات شیخ انصاری بر جایگاه تدریس نشست و تقریرات درسی شیخ را پیش برد و بیش از ۸۰۰ نفر از علمای مشهور در درس او حاضر می‌شدند که محمد حسن مامقانی و فاضل شربیانی از آن جمله‌اند، [۹] که تقریرات درس استاد را نیز به رشته تحریر در آورده‌اند. از دیگر شاگردان سید که درس وی را تقریر کرده‌اند می‌توان از این افراد نام برد:

برخی از دیگر شاگردان کوه کمره‌ای عبارتند از:

برخی از این شاگردان از سید حسین اجازه اجتهاد و یا نقل روایت نیز داشتند.

آثار

از جمله آثار وی می‌توان به تالیفات زیر اشاره کرد:

  • رسالة فی الاستصحاب،
  • رسالة فی مقدمة الواجب،
  • أحکام الخلل،
  • کتاب الاجارة،
  • کتاب المواریث
  • کتاب القضاء،
  • کتاب الصلاة،
  • کتاب الزکاة،
  • کتاب المتاجر،
  • اوثق الوسائل حاشیة علی الرسائل،
  • بشری الوصول الی علم الاصول،
  • تقریرات درس صاحب ضوابط،
  • تقریرات بحث صاحب الجواهر،
  • رساله عملیه،
  • کتاب الحج (نا تمام). [۱۱]

درگذشت

سید حسین کوه کمره‌ای در سال ۱۲۹۱ دچار سکته مغزی گردید، معالجات در وی اثر نکرده و از تدریس ناتوان شد. تا جایی که ناصرالدین شاه قاجار گروهی از پزشکان دربار تهران را برای معالجه وی فرستاد؛ اما سید بر حال خود باقی بود تا آن که روز شنبه ۲۳ رجب ۱۲۹۹ درگذشت.

شیخ علی جواهری بعلاوی شاگرد سید بر او نماز میت را به جا آورد [۱۲] و پیکر وی در خانه‌اش در محله العماره و در نزدیکی مقبره صاحب جواهر دفن گردید.[۱۳] برخی نیز علت مرگ وی را بیماری سل و مقبره‌اش را در نزدیکی مقبره سید باقر قزوینی و یا در خود مقبره وی در محله المشراق ذکر کرده‌اند. [۱۴]

از سید حسین فرزندی باقی نمانده است و همه کتاب‌های وی اعم از تالیفات و تقریرات، به برادرزاده‌اش سید محمد حجت کوه کمری منتقل شد.[۱۵]

برخی از علما به عنوان کرامتی از سید حسین کوه کمری نقل کرده‌اند که، پس از بیست سال و هنگام دفن پیکر همسرش در کنار وی، جسد سید حسین تازه و بدون پوسیدگی کشف شده است.[۱۶]

پانویس

  1. قمی، الکنی و الالقاب، ج ۳، ص۱۲۶.
  2. امین، اعیان الشیعه، ج ۶، ص۱۴۶.
  3. آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة: الکرام البررة فی القرن الثالث بعد العشرة، ج ۱، ص۴۲۰.
  4. جمعی از پژوهشگران حوزه، گلشن ابرار، ج ۹، ص۲۴۰.
  5. شریف رازی، گنجینه دانشمندان، ج ۱، ص۳۰۸.
  6. آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة: الکرام البررة فی القرن الثالث بعد العشرة، ج ۱، ص۴۲۰.
  7. قمی، الکنی و الالقاب، ج ۳، ص۱۲۶.
  8. آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة: الکرام البررة فی القرن الثالث بعد العشرة، ج ۱، ص۴۲۱.
  9. قمی، فوائدالرضویه، ج ۱، ص۲۵۹.
  10. آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة: الکرام البررة فی القرن الثالث بعد العشرة، ج ۱، ص۴۲۱.
  11. امین، اعیان الشیعه، ج ۶، ص۱۴۷.
  12. جمعی از پژوهشگران حوزه، گلشن ابرار، ج ۹، ص۲۴۷.
  13. آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة: الکرام البررة فی القرن الثالث بعد العشرة، ج ۱، ص۴۲۲.
  14. امین، اعیان الشیعه، ج ۶، ص۱۴۶.
  15. جمعی از پژوهشگران حوزه، گلشن ابرار، ج ۹، ص۲۴۷.
  16. آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة: الکرام البررة فی القرن الثالث بعد العشرة، ج ۱، ص۴۲۲.

منابع

  • آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات أعلام الشیعة: الکرام البررة فی القرن الثالث بعد العشرة،‌دار المرتضی للنشر، مشهد مقدس.
  • امین، اعیان الشیعه، دارالتعارف للمطبوعات، بیروت، ۱۴۰۶ق.
  • جمعی از پژوهشگران حوزه، گلشن ابرار، پژوهشکده باقرالعلوم، قم، ۱۳۸۹ش.
  • شریف رازی، محمد، گنجینه دانشمندان، کتابفروشی اسلامیه، تهران، ۱۳۵۲ش.
  • قمی، شیخ عباس، الکنی و الالقاب، مکتبة الصدر، تهران، بی‌تا.
  • قمی، شیخ عباس، فوائدالرضویة، تحقیق: باقری بیدهندی، ناصر، بوستان کتاب، قم، ۱۳۸۵ش.