جعفر بن حسین خوانساری (میر صغیر)

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
جعفر بن حسین خوانساری
اطلاعات فردی
نام کامل: ابوالقاسم جعفر بن حسین خوانساری
لقب: آقا میرزا
میر صغیر
تاریخ تولد: ۱۱۶۳ق
زادگاه: خوانسار
محل زندگی: اصفهان
خوانسار
تاریخ وفات: ۱۲۴۰ق
شهر وفات: خوانسار
خویشاوندان
سرشناس:
جعفر بن حسین معروف به میر کبیر جد او
محمد باقر خوانساری صاحب روضات الجنات از نوادگان وی.
اطلاعات علمی
استادان: ابوالقاسم خاتون آبادی و...
شاگردان: میرزا زین العابدین خوانساری
محل تحصیل: اصفهان
خوانسار
اجازه روایت از: میرزا محمد مهدی موسوی شهرستانی
محمد مهدی بن هدایت الله موسوی اصفهانی
سید علی طباطبایی (صاحب ریاض المسائل
محمد حسین قزوینی شیرازی
میرزا یوسف بن عبدالفتاح تبریزی
تألیفات: لبس الحریر المحض للنسا حالة الصلوة و الاحرام
فعالیت‌های اجتماعی-سیاسی

ابوالقاسم جعفر بن حسین خوانساری (۱۱۶۳-۱۲۴۰ق) معروف به آقامیرزا و میرصغیر، از فقهای امامیه قرن دوازدهم و سیزدهم قمری واز خاندان خوانساری و شاگردان سید محمد مهدی بحرالعلوم و ابوالقاسم خاتون آبادی.

وی در امور دینی بسیار محتاط بود و مردم او را صاحب کرامات می‌دانستند. محمد باقر خوانساری صاحب کتاب روضات الجنات از نوادگان اوست.

نسب

نوشتار اصلی: خاندان خوانساری

ابوالقاسم فرزند سید حسین خوانساری بود. جدش ابوالقاسم جعفر بن حسین، مشهور به میر کبیر از عالمان نامدار خاندان خوانساری بودند.[۱] نسب خاندان خوانساری به امام کاظم(ع) می‌رسد.



ولادت و درگذشت

خوانساری معروف به آقامیرزا و میرصغیر، در سال ۱۱۶۳ در خوانسار به دنیا آمد.[۲] خوانساری در ۱۲۴۰ در خوانسار درگذشت و در قبرستان پشت بازار قدیم خوانسار، به خاک سپرده شد.[۳]

فعالیت علمی

ابوالقاسم ابتدا نزد پدرش درس خواند. سپس به اصفهان رفت و سطوح عالی فقه و اصول را نزد عالمان آن شهر فرا گرفت.

استادان

خوانساری علاوه بر شاگردی نزد پدر، از شاگردان خاص ابوالقاسم خاتون آبادی مشهور به مدرس بود و پس از اتمام تحصیلات به خوانسار بازگشت.
اجازه روایت خوانساری افزون بر پدر، از این علما نیز اجازه روایت داشت:

شاگردان

پسرش میرزا زین العابدین نزد او درس خواند و از او اجازه روایت گرفت.[۴]

آثار

رساله‌ای با نام لبس الحریر المحض للنسا حالة الصلوة و الاحرام و حواشی متعددی بر شماری از کتاب‌های فقهی و حدیثی از او برجای مانده است.[۵]

صفات‌اخلاقی

خوانساری در امور دینی بسیار محتاط بود و از این‌رو امامت جماعت و مناصب قضا و اِفتا را نپذیرفت. او بسیار متعبد بود و مردم او را صاحب کرامات می‌دانستند.[۶]

فرزندان و نوادگان او نیز از عالمان و اهل فضل بودند.[۷] وی جد پدری محمد باقر خوانساری صاحب روضات الجنات است.

پانویس

  1. خوانساری، خاندان
  2. خوانساری، زندگانی حضرت آیت‌الله چهارسوقی، ج۲، ص۱۰۵; موسوی خوانساری، مقدمه روضاتی، زندگانی حضرت آیت‌الله چهارسوقی، ص۲۰۵
  3. خوانساری، ج۲، ص۱۰۶; موسوی خوانساری، مقدمه روضاتی، زندگانی حضرت آیت‌الله چهارسوقی، ص۲۰۸
  4. خوانساری، ج۲، ص۱۰۵-۱۰۶; موسوی خوانساری، مقدمه روضاتی، ص۲۰۷،۲۰۸; حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج۴،ص۱۱۰۴-۱۱۰۵; روضاتی، ص۹۶-۹۷
  5. خوانساری، ج۲، ص۱۰۶; موسوی خوانساری، مقدمه روضاتی، ص۲۰۷
  6. خوانساری،ج۲، ص۱۰۵;حبیب‌آبادی، مکارم الآثار، ج۴، ص۱۱۰۴
  7. خوانساری، خاندان

منابع

  • آقا بزرگ طهرانی، محمد محسن، طبقات اعلام الشیعه، الکرام البرره، قسم ۱-۲، مشهد، ۱۴۰۴ق.
  • حبیب آبادی، محمدعلی، مکارم الآثار، ج۴، اصفهان، ۱۳۵۲ش.
  • خوانساری، محمدعلی روضاتی، زندگانی حضرت آیت‌الله چهارسوقی، حاوی شرح حال بیش از یکصد نفر رجال قرون اخیره، اصفهان، ۱۳۳۲ش.
  • جعفر بن حسین موسوی خوانساری، منهاج المعارف یا فرهنگ عقاید شیعه، چاپ احمد روضاتی، تهران، ۱۳۵۱ش.

پیوند به بیرون