ویکی شیعه:Featured articles/2026/40
حَوْقَلَه یا حَوْلَقَه به معنای گفتن «لاحَولَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِالله؛ هر دگرگونی و نیرویی، تنها به دست خدا است»، از اذکار مشهور اسلامی است که در احادیثِ شیعه و اهل‌سنت، بر فضیلت و مداومت بر آن تأکید شده است. براساس روایات، پیامبر(ص) در شب معراج این ذکر را از عطایای ویژه الهی دانسته و خداوند آن را از نوشته‌های زیر عرش معرفی کرده است. همچنین حوقله گنجی از گنج‌های بهشت، دری از درهای آن، درختی از درختان بهشت و کلید درهای آسمان و زمین شمرده شده و نقل شده است که حضرت موسی(ع) هنگام شکافته شدن دریا و امام حسین(ع) نیز پیوسته در روز عاشورا این ذکر را بر زبان داشتند. در منابع روایی، گفتن حوقله پس از دعا، پس از نماز صبح و مغرب، هنگام خروج از منزل و پس از پوشیدن لباس نو سفارش شده است. برای این ذکر آثاری همچون رفع بیماری، فقر، وسوسه، اندوه و برآورده شدن حاجات درمان هفتاد یا نود و نه نوع بلا و بیماری؛ از جمله ایمنی از ترس از شیطان، غم، ترس و چشم‌زخم بیان شده است. برای ذکر «لا حول ولا قوة إلا بالله» در منابع شیعی سه تفسیر بیان شده است: انجام طاعت و ترک معصیت تنها با یاری خداوند؛ وابستگی توان و مالکیت انسان به اراده الهی؛ و سپردن امور و توکل بر خداوند.
دیگر مقالات منتخب: بنای بر قبور – صبر – عبدالله بن محمد اشتر علوی