ویکی شیعه:Featured articles/2026/22

دعای عرفه امام حسین(ع)، دعایی است که امام حسین(ع) در روز عرفه (۹ ذی‌الحجه) در صحرای عرفات خواند. می‌گویند این دعا مربوط به آخرین حج امام حسین(ع) نیست؛ زیرا امام در سفر حجی که قبل از واقعه کربلا بود، در عرفات توقف نداشته است. شیعیان این دعا را در روز عرفه در صحرای عرفات و دیگر مناطق جهان می‌خوانند. این دعا، دربردارنده آموزه‌های عرفانی و عقیدتی همچون خداشناسی، بیان صفات الهی، یادآوری نعمت‌های خدا و حمد و سپاس خداوند بر آن‌ها، تضرع به درگاه خداوند و اقرار به گناهان و توبه است. عالمان شیعه با توجه به محتوای دعا، آن را از امام حسین(ع) دانسته‌اند. البته در انتساب بخش پایانی آن به امام حسین(ع) تردید شده است. این دعا به زبان‌های مختلف ترجمه شده است.

ادامهٔ مطلب ...

دیگر مقالات منتخب: حرم امام علی(ع) – اباضیه – حجاج بن یوسف ثقفی