عطاءالله اشرفی اصفهانی: تفاوت میان نسخهها
imported>Rezataran بدون خلاصۀ ویرایش |
imported>Rezataran بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۲: | خط ۵۲: | ||
*اشرفی اصفهانی، محمد؛ محراب خونین باختران، کرمانشاه، بیتا، انتشارات سروش، ج اول. | *اشرفی اصفهانی، محمد؛ محراب خونین باختران، کرمانشاه، بیتا، انتشارات سروش، ج اول. | ||
*روزها و رویدادها، مرکز فرهنگی تربیتی نور ولیت، انتشارات پیام مهدی، ۱۳۷۸. | *روزها و رویدادها، مرکز فرهنگی تربیتی نور ولیت، انتشارات پیام مهدی، ۱۳۷۸. | ||
*مجله حضور . شماره ۴۶. | |||
*مجله مبلغان - مهر و آبان ۱۳۸۵، شماره ۸۳. | |||
*مجله گلبرگ . مهر ۱۳۸۲، شماره ۴۳. | |||
* [http://www.imam-khomeini.ir/fa/n3277/%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B3_%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9_%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%B1%D9%88%D8%B2/%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9_%D8%B9%D9%84%D9%85_%D9%85%D9%81%DB%8C%D8%AF__%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF_%D9%88_%D9%82%D9%88%DB%8C_%D8%A7%D9%84%D9%86%D9%81%D8%B3_%D8%A8%D9%88%D8%AF صحیفه امام، ج۱۷، ص: ۴۹-۵۱.] | |||
نسخهٔ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۰۴
عطاءالله اشرفی اصفهانی (۱۲۸۱-۱۳۶۱ه. ش) روحانی شیعی ایرانی و از امامان جمعه بعد از انقلاب است. وی نماینده آیت الله خمینی در کرمانشاه و امام جمعه آن شهر بود. وی مسولیت حوزه علمیه کرمانشاه را بعهده داشته و حوزه خواهران را نیز در آن شهر راه اندازی کرد. تلاش در وحدت شیعه و اهل سنت از فعالیت های او بود. وی در جریان برگزاری نماز جمعه بدست سازمان مجاهدین خلق ترور شد. در ادبیات جمهوری اسلامی ایران وی از شهدای محراب خوانده میشود.
زندگی نامه و تحصیلات
عطاء الله اشرفی اصفهانی در سال ۱۲۸۱ هجری شمسی و ۱۳۲۳ هجری قمری در یک خانوادهای روحانی در خمینی شهر اصفهان به دنیا آمد. پدرش میرزا اسدالله، فرزند مرحوم میرزا محمد جعفر و جد بزرگ وی از علمای جبل عامل به شمار میرفت. مادرش از سادات و علویات اصفهان از خانوادۀ مویدی از سادات صحیح نسب بود. پدرش از ائمه جماعات و اهل منبر بود که در سن هفتاد سالگی درگذشت.[۱] تحصیلات ابتدایی و مقدماتی را در مدرسه «نوریه» یاد گرفت. در نه سالگی کتاب نصاب الصبیان را حفظ کرد. در سن ۱۲ سالگی جهت ادامه تحصیل راهی اصفهان شد و دروس ادبیات و سطح فقه و اصول و نیز یک دوره درس خارج اصول را در محضر آیت الله سید مهدی درچهای، آیت الله سید محمد نجف آبادی، فشارکی و آیت الله سید حسن مدرس گذرانید.
مهاجرت به حوزه علمیه قم
آیت الله اشرفی در سن ۲۰ سالگی برای ادامه تحصیل به قم رفت و مدت بیست و سه سال در مدرسه رضوی و مدرسه فیضیه مشغول تحصیل شد و در سن ۴۰ سالگی به درجه اجتهاد رسید. وی در دروس شیخ عبدالکریم حائری، سید محمد تقی خوانساری، سید صدرالدین صدر، سید محمد حجت و محمد حسین بروجردی شرکت کرده و فلسفه را از سید روح الله خمینی فرا میگیرد. آیت الله سید محمد تقی خوانساری به آیت الله اشرفی اصفهانی درجه اجتهاد داد. در دورهای، اشرفی در غیاب آیت الله خوانساری و آیت الله خمینی امامت جماعت مدرسه فیضیه را بر عهده میگرفت. آیت الله بروجردی نیز عنایت ویژه به ایشان داشت به طوری که هر وقت اشرفی به اصفهان میرفت و بازمیگشت، آیت الله بروجردی به دیدار شاگردش به حجره او در مدرسه فیضیه میآمد.[۲] اشرفی اصفهانی به دستور آیت الله بروجردی از ممتحنین حوزه شده و کتاب مکاسب را از طلاب امتحان می گرفت.[۳]
سکونت در کرمانشاه
در سال ۱۳۳۵ه. ش به دستور آیتالله بروجردی به همراه برخی از علما به کرمانشاه هجرت کرد و با اداره حوزه علمیه تازه تاسیس آیت الله بروجردی در باختران، تدریس معارف اسلامی را با ۶۰ نفر ار طلاب شروع کرد. از جمله فعالیت های وی در این دوره میتوان به تکمیل ساخت مدرسه آیت الله بروجردی و توسعه کتابخانه آن مدرسه اشاره کرد. [۴]
اساتید
- سید مهدی درچهای
- سید محمد نجف آبادی
- سید محمد تقی خوانساری
- شیخ عبدالکریم حائری
- سیدمحمد حسین بروجردی
- سید روح الله خمینی
- سید حسن مدرس
- سید صدرالدین صدر
- سید محمد حجت
آثار
- البیان، در موضوع علوم قرآن، به زبان فارسی.
- تفسیر قرآن، خلاصهای از تفاسیر شیعه و سنی.
- مجمع الشتات، در اصول دین و عقاید و کلام، به زبان عربی در چهار جلد.
- مجموعهای پیرامون حروف مقطعه قرآن، به زبان فارسی.
- کتابی در موضوع «غیبت امام عصر» (عج).
فعالیتها
- پس از درگذشت آیت اللّه بروجردی، اهالی غرب کشور را به تقلید از آیت الله خمینی تشویق کرد.[۵] وی از آن ایام چنین یاد میکنند: «اینجانب بر حسب تشخیص خود و تفحّصی هم که از شخصیتهای بزرگ علمی نجف اشرف و حوزه علمیه قم نمودم، حضرت امام خمینی رحمهم الله را شایسته برای مقام مقدس مرجعیت معرفی نمودم و عامه مردم را در امر تقلید به سوی ایشان سوق دادم که این موضوع، با مخالفت و کارشکنی بعضیها رو به رو شد و همچنین تهدید ساواک به تبعید بنده را در پی داشت».[۶]
- اشرفی اصفهانی با شروع جنگ، به بسیج همه جانبه مردم برای حضور در جبهه پرداخت. وی در خطبههای نماز جمعه و پیامها و مصاحبههای خود به حضور مردم در جبهه تأکید میکرد. با حضور در جبههها ضمن دیدار با رزمندگان برای آنان سخنرانی میکرد.[۷] پس از آزادی قصر شیرین به آن شهر سفر کرد و دو رکعت نماز شکر در مسجد آن شهر به رسم سپاس گذاری به جای آورد. در دوم فروردین ۱۳۶۱ در قرارگاه عملیات فتح المبین حضور یافت و با پیشنهاد ایشان این عملیات به نام حضرت زهرا نام گذاری شد. پس از آزادی خرمشهر نیز در دومین سفر خود عازم اهواز شد و مردم این شهر نماز شکر را به همراه او به جای آوردند.[۸]
- توسعه مسجد آیة الله بروجردی در کرمانشاه.
- تجدید بناء مسجد ولی عصر (ع) در خمینی شهر با مساحت بیش از ۳۰۰ متر مربع با سبک جدید.
- ساختن مسجد امام حسین (ع) در خمینی شهر به مساحت ۲۰۰ متر مربع که در سال ۱۳۶۱ افتتاح شد.
- تأسیس حوزه علمیه امام خمینی در کرمانشاه که در تاریخ ۲۰/۱/۱۳۶۵ افتتاح شد.
- ساختمان مکتب الزهراء (ع) جهت تربیت خواهران و تدریس معارف اسلامی، علوم فقه و عربی که در سال ۱۳۶۱ افتتاح شده و با شروع به کار آن، بیش از ۳۰۰ خواهر مشغول تحصیل علوم دینی شدند.
- کوشش در امور تبلیغی روحانیان و مبلغان در استان که مسئولیت آن از سوی امام خمینی به او واگذار شده بود.
- تلاش برای وحدت بین تشیع و اهل سنت.[۹]
شهادت
آیت الله اشرفی اصفهانی در مدّت نمایندگی امام خمینی در استان کرمانشاه دوبار مورد سوء قصد قرار گرفت و در ظهر جمعه ۲۳ مهرماه ۱۳۶۱ در نماز جمعه مسجد جامع کرمانشاه و توسط سازمان مجاهدین خلق به شهادت رسید. پیکر او پس از تشییع در کرمانشاه و خمینی شهر در گلزار شهدای تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.[۱۰] آیت الله خمینی در پیام تسلیتی خود را از ارادتمندان شهید اشرفی دانست و از صفاى نفس و آرامش روح و اطمینان قلب و خالى از هواهاى نفسانى و تارک هوى بودن او یاد کرده و مجاهدت های او را ستوده است.[۱۱]
پانویس
منابع
- اشرفی اصفهانی، محمد؛ محراب خونین باختران، کرمانشاه، بیتا، انتشارات سروش، ج اول.
- روزها و رویدادها، مرکز فرهنگی تربیتی نور ولیت، انتشارات پیام مهدی، ۱۳۷۸.
- مجله حضور . شماره ۴۶.
- مجله مبلغان - مهر و آبان ۱۳۸۵، شماره ۸۳.
- مجله گلبرگ . مهر ۱۳۸۲، شماره ۴۳.
- صحیفه امام، ج۱۷، ص: ۴۹-۵۱.
- ↑ اشرفی اصفهانی، محمد، ج اول، ص ۲۵.
- ↑ روزها و رویدادها، ۱۳۷۸، ص ۱۲۱.
- ↑ مجله حضور، شماره ۴۶ ، ص ۲۰۷.
- ↑ اشرفی اصفهانی، محمد، ص ۸۱.
- ↑ مجله حضور . شماره ۴۶. ص ۲۰۹.
- ↑ مجله گلبرگ . مهر ۱۳۸۲، شماره ۴۳.
- ↑ مجله حضور . شماره ۴۶. ص ۲۱۴.
- ↑ اشرفي اصفهاني، محمد، ج دوم، ص ۱۸۰.
- ↑ مجله مبلغان - مهر و آبان ۱۳۸۵، شماره ۸۳.
- ↑ اشرفی اصفهانی، محمد؛ ج دوم، ص ۱۸۰.
- ↑ صحیفه امام، ج۱۷، ص: ۴۹-۵۱.