پرش به محتوا

کاربر:Erfaq/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی شیعه
Erfaq (بحث | مشارکت‌ها)
Erfaq (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۱۱: خط ۱۱:
محمدبن عبدالوهاب اعتقادات [[شیعه]] مانند [[زیارت| زیارت پیامبر]]، [[شفاعت]] و [[توسل]] به ایشان را موجب [[شرک]] و [[کفر]] می‌دانست و جان و مال کسانی را که چنین اعمالی را انجام دهند [[حلال]] می‌دانست. وی [[ضریح]] را بزرگترین [[بت]] معرفی می‌کرد.<ref>علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۳.</ref> جمشیدی راد پژوهشگر اندیشه سیاسی مسلمین، معتقد است که ابن تیمیه تفکرات [[بنی‌امیه|امویان]] در مخالفت با فرق اسلامی بویژه اسلوب شیعیان در بزرگداشت از آموزه‌های اسلامی را تئوریزه کرد و وهابیت آن را در عمل تطبیق کرد.<ref>جمشیدی راد، «فرقه وهابیت و اهداف سیاسی آن»، ۱۳۸۹ش، ص۱۸۲.</ref> محمدبن عبدالوهاب به اصل [[اجتهاد]] آزاد و عدم [[تقلید (فقه)|تقلید]] از [[مذاهب چهارگانه اهل سنت|مذاهب چهارگانه]] اعتقاد داشت و تنها تفسیر [[ابن‌تیمیه حرانی|ابن‌تیمیه]] از مذهب حنبلی را قبول داشت. بر این اساس وی با همه مذاهب سنی به‌جز مذهب حنبلی مخالفت کرد و حتی در مواردی با مذهب حنبلی نیز به مخالفت پرداخت.<ref>علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۳.</ref>  
محمدبن عبدالوهاب اعتقادات [[شیعه]] مانند [[زیارت| زیارت پیامبر]]، [[شفاعت]] و [[توسل]] به ایشان را موجب [[شرک]] و [[کفر]] می‌دانست و جان و مال کسانی را که چنین اعمالی را انجام دهند [[حلال]] می‌دانست. وی [[ضریح]] را بزرگترین [[بت]] معرفی می‌کرد.<ref>علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۳.</ref> جمشیدی راد پژوهشگر اندیشه سیاسی مسلمین، معتقد است که ابن تیمیه تفکرات [[بنی‌امیه|امویان]] در مخالفت با فرق اسلامی بویژه اسلوب شیعیان در بزرگداشت از آموزه‌های اسلامی را تئوریزه کرد و وهابیت آن را در عمل تطبیق کرد.<ref>جمشیدی راد، «فرقه وهابیت و اهداف سیاسی آن»، ۱۳۸۹ش، ص۱۸۲.</ref> محمدبن عبدالوهاب به اصل [[اجتهاد]] آزاد و عدم [[تقلید (فقه)|تقلید]] از [[مذاهب چهارگانه اهل سنت|مذاهب چهارگانه]] اعتقاد داشت و تنها تفسیر [[ابن‌تیمیه حرانی|ابن‌تیمیه]] از مذهب حنبلی را قبول داشت. بر این اساس وی با همه مذاهب سنی به‌جز مذهب حنبلی مخالفت کرد و حتی در مواردی با مذهب حنبلی نیز به مخالفت پرداخت.<ref>علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۳.</ref>  


محمدبن عبدالوهاب با الهام از آراء و افکار ابن تیمیه و ابن قیم جوزی به تجدید بنای عقاید [[اصحاب حدیث|اهل حدیث]] پرداخت.<ref>علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۴.</ref> حدیث‌گرایی محمدبن عبدالوهاب نوعی قیام علیه گرایش کلامی و عقلی تقلی شده است. <ref>جمشیدی راد، «فرقه وهابیت و اهداف سیاسی آن»، ۱۳۸۹ش، ص۱۸۲.</ref>به اعتقاد برخی پژوهشگران دغدغه اصلی جریان وهابیگری را حفظ اصالت اسلامی از طریق تمسک به نصوص دینی تشکیل می‌دهد که در این راستا با نفی حجیت عقلی، تنها راه نیل به چنین اصالتی را در متون دینی به همراه سیره سلف صالح معرفی می‌کند.<ref>علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۴.</ref> براساس آرای محمدبن عبدالوهاب، در صورت کارسازنبودن نرمش و مدارا، باید با زور شمشیر و جنگ مسلحانه خرافات و [[بدعت|بدعت‌ها]] در [[دین]] را ریشه‌کن، و زمینه بازگشت به اسلام نخستین و شیوه سلف صالح را فراهم ساخت.<ref>رفیع، «تأثیر نفوذ وهابیت در پاکستان
محمدبن عبدالوهاب با الهام از آراء و افکار ابن تیمیه و ابن قیم جوزی به تجدید بنای عقاید [[اصحاب حدیث|اهل حدیث]] پرداخت.<ref>علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۴.</ref> حدیث‌گرایی محمدبن عبدالوهاب نوعی قیام علیه گرایش کلامی و عقلی تقلی شده است. <ref>جمشیدی راد، «فرقه وهابیت و اهداف سیاسی آن»، ۱۳۸۹ش، ص۱۸۲.</ref>به اعتقاد برخی پژوهشگران دغدغه اصلی جریان وهابیگری حفظ اصالت اسلامی از طریق تمسک به نصوص دینی است و در این راستا با نفی حجیت عقلی، تنها راه نیل به چنین اصالتی را متون دینی و سیره سلف صالح معرفی می‌کند.<ref>علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۴.</ref> براساس آرای محمدبن عبدالوهاب، در صورت کارسازنبودن نرمش و مدارا، باید با زور شمشیر و جنگ مسلحانه خرافات و [[بدعت|بدعت‌ها]] در [[دین]] را ریشه‌کن، و زمینه بازگشت به اسلام نخستین و شیوه سلف صالح را فراهم ساخت.<ref>رفیع، «تأثیر نفوذ وهابیت در پاکستان
بر روابط این کشور با جمهوری اسلامی ایران»، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲.</ref>
بر روابط این کشور با جمهوری اسلامی ایران»، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲.</ref>



نسخهٔ ‏۴ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۱

محمدبن عبدالوهاب


زندگی‌نامه

محمّدبن عبد الوهّاب، در سال ۱۱۱۵ق (۱۷۰۳م) در شهر عُیَینه، از توابع نَجد حجاز به دنیا آمد. گفته شده که وی مقدمات علمی و فقه حنبلی را نزد پدرش در زادگاه خود فرا گرفته است. برای ادامه تحصیل به حرمین شریفین، سفر کرد و در مدت اقامت خود در مدینه با افکار و آراء ابن‌تیمیه آشنا گردید و در همان زمان مردم را از تبرک جستن به قبر پیامبر اسلام نهی می‌کرد. [۱] همچنین گزارش شده است که وی به بصره، بغداد، کردستان، اصفهان، همدان، قم، دمشق، استانبول، مصر و هند سفر داشته و در برخی شهرها مثل بغداد و اصفهان اقامت چندین ساله داشته است.[۲] برخی منابع اشاره دارد که در تعداد سفرهای وی اختلاف نظر است.[۳] محمدبن عبدالوهاب پس از مرگ پدرش در ۱۱۵۳ق که مخالف عقاید وی بود به تبلیغ وسیع آراء و عقاید خود پرداخت. در ۱۱۵۷ق محمدبن عبدالوهاب و محمدبن سعود حاکم درعیه و جد اعلی آل سعود، با یک دیگر بیعت کردند و این اتحاد منجر به تأسیس فرقه وهابیت در قرن هجدهم میلادی و تشکیل دولت وهابی-سعودی در قرن بیستم گردید. سرانجام محمدبن عبدالوهاب در سال ۱۲۰۶ق (۱۷۹۲م) در ۹۱ سالگی از دنیا رفت.[۴]

تأثیرگذاری

دیدگاه‌ها و عقاید

برای اطلاعات بیشتر، اینها را هم ببینید: وهابیت و سلفیه

محمدبن عبدالوهاب اعتقادات شیعه مانند زیارت پیامبر، شفاعت و توسل به ایشان را موجب شرک و کفر می‌دانست و جان و مال کسانی را که چنین اعمالی را انجام دهند حلال می‌دانست. وی ضریح را بزرگترین بت معرفی می‌کرد.[۵] جمشیدی راد پژوهشگر اندیشه سیاسی مسلمین، معتقد است که ابن تیمیه تفکرات امویان در مخالفت با فرق اسلامی بویژه اسلوب شیعیان در بزرگداشت از آموزه‌های اسلامی را تئوریزه کرد و وهابیت آن را در عمل تطبیق کرد.[۶] محمدبن عبدالوهاب به اصل اجتهاد آزاد و عدم تقلید از مذاهب چهارگانه اعتقاد داشت و تنها تفسیر ابن‌تیمیه از مذهب حنبلی را قبول داشت. بر این اساس وی با همه مذاهب سنی به‌جز مذهب حنبلی مخالفت کرد و حتی در مواردی با مذهب حنبلی نیز به مخالفت پرداخت.[۷]

محمدبن عبدالوهاب با الهام از آراء و افکار ابن تیمیه و ابن قیم جوزی به تجدید بنای عقاید اهل حدیث پرداخت.[۸] حدیث‌گرایی محمدبن عبدالوهاب نوعی قیام علیه گرایش کلامی و عقلی تقلی شده است. [۹]به اعتقاد برخی پژوهشگران دغدغه اصلی جریان وهابیگری حفظ اصالت اسلامی از طریق تمسک به نصوص دینی است و در این راستا با نفی حجیت عقلی، تنها راه نیل به چنین اصالتی را متون دینی و سیره سلف صالح معرفی می‌کند.[۱۰] براساس آرای محمدبن عبدالوهاب، در صورت کارسازنبودن نرمش و مدارا، باید با زور شمشیر و جنگ مسلحانه خرافات و بدعت‌ها در دین را ریشه‌کن، و زمینه بازگشت به اسلام نخستین و شیوه سلف صالح را فراهم ساخت.[۱۱]


آثار

  • کتاب التوحید
  • کشف الشبهات
  • الاصول الثلاثه
  • مسائل الجاهلیه
  • اصول الایمان
  • فضل الاسلام
  • القواعدالاربع
  • سته الاصول
  • نواقص الاسلام العشره
  • بطلان الشرک و معامله اهله
  • اقامه المله الحنیفیه

[۱۲]

عملکرد‌ها

پیمان با آل سعود

پایه‌گذاری وهابیت

به گفته پژوهشگران وهابیت در قرن هجدهم میلادی بر اساس آرای محمد بن عبدالوهاب تأسیس گردید و در قرن بیستم منجر به تشکیل دولت وهابی سعودی شد. [۱۳] وهابیت با هیچ یک از پنج گرایش فقهی، حنفی، مالکی، حنبلی، شافعی و شیعه امامیه در جهان اسالم سازگار دانسته نشده؛ هرچند دیدگاه جدیدی در مذهب سنی و حنبلی در نظر گرفته شده است. [۱۴]به نظر محمد الباهی اندیشمند اهل سنت وهابیت شکاف بین شیعه و سنی را عمیق کرده است.[۱۵]

پانوشت

  1. دبیرخانه کنگره جهانی مقابله با جریان‌های افراطی و تکفیری، «نگاهی به زندگی محمد بن عبدالوهاب، بنیانگذار وهابیت»، وبگاه دبیر خانه
  2. علی‌خانی، «انديشه سياسي محمد بن عبدالوهاب (۱)»، وبگاه راسخون.
  3. دبیرخانه کنگره جهانی مقابله با جریان‌های افراطی و تکفیری، «نگاهی به زندگی محمد بن عبدالوهاب، بنیانگذار وهابیت»، وبگاه دبیر خانه.
  4. دبیرخانه کنگره جهانی مقابله با جریان‌های افراطی و تکفیری، «نگاهی به زندگی محمد بن عبدالوهاب، بنیانگذار وهابیت»، وبگاه دبیر خانه.
  5. علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۳.
  6. جمشیدی راد، «فرقه وهابیت و اهداف سیاسی آن»، ۱۳۸۹ش، ص۱۸۲.
  7. علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۳.
  8. علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۴.
  9. جمشیدی راد، «فرقه وهابیت و اهداف سیاسی آن»، ۱۳۸۹ش، ص۱۸۲.
  10. علی پور، قیطاسی و دارابی، «تأثیر اندیشه‌های ابن تیمیه بر خطوط فکری و خط مشي گروه‌های سلفی-تکفیری»، ۱۳۹۶ش، ص۴۴.
  11. رفیع، «تأثیر نفوذ وهابیت در پاکستان بر روابط این کشور با جمهوری اسلامی ایران»، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲.
  12. عظیمی، «آثار و کتب محمدبن عبدالوهاب»، وبگاه پژوهه، مدرسه الامام امیر المومنین، «محمد بن عبدالوهاب»، پایگاه اطلاع رسانی آیت الله مکارم شیرازی.
  13. رفیع، «تأثیر نفوذ وهابیت در پاکستان بر روابط این کشور با جمهوری اسلامی ایران»، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲.
  14. اسکندری، «تأثیر اندیشه سلفی- وهابی بر گروه‌های افراطی معاصر (داعش)»، ۱۳۹۸ش، ص۱۱۹.
  15. مجله پگاه حوزه، «شیعه در نگاه وهابیان»، ۱۳۸۶ش، پلیگاه اطلاع‌رسانی حوزه.

منابع