حمزه فنصوری
| اطلاعات فردی | |
|---|---|
| اطلاعات علمی | |
| شاگردان | شمسالدین سمطرانی |
| تألیفات | «اسرارالعارفین» و «المنتهی» |
حمزه فَنْصوری، صوفی و ادیب شیعی اندونزیایی، در قرن دهم هجری، در پنسور (باروس) در سوماترا زاده شد و از چهرههای اثرگذار در گسترش تصوف و ادبیات عرفانی در جهان مالایایی بهشمار میرود. با وجود اطلاعات اندک از زندگی او، گفته میشود که به حجاز، شامات و عراق سفر کرده و پس از بازدید از مراکز مهمی چون مکه، مدینه، بیتالمقدس و بغداد، در حکومت آچه به مقام فتوا رسید.[۱]
حمزه فنصوری بهعنوان یکی از اولین صوفیانی شناخته میشود که تصوف را به طور رسمی در منطقه گسترش داد.[۲] به نظر میرسد او پیش از بازگشت به آچه، در بغداد به طریقه قادریه پیوسته بود.[۳] مورخان او را اندیشمندی پرکار توصیف میکنند که در عرفان نظری عمیقاً تحت تأثیر ابن عربی و عبدالکریم جیلی بود[۴] و از مفاهیم عرفانی چهرههایی چون غزالی، مولوی و جامی بهره برد. همچنین، او با متون فارسی و عربی آشنایی داشت.[۵]
به گفته پژوهشگران، حمزه فنصوری و شاگردش، شمسالدین سمطرانی (متوفی ۱۰۳۹ قمری)، از چهرههای برجسته عرفان در مجمعالجزایر مالایایی بودند که اندیشه وحدت وجود را ترویج دادند.[۶] تفسیر عرفانی آنها با استقبال زیادی روبرو شد، اما اعتراض صوفیان متشرعی چون نورالدین رانیری را بههمراه داشت.[۷] رانیری، فنصوری و پیروانش را بدعتگذار خواند و دستور به سوزاندن آثار فنصوری داد.[۸] بااینحال، فنصوری بر پیوند ناگسستنی شریعت و طریقت تأکید داشت و در اثر خود، «شراب العاشقین»، با استفاده از تمثیل کشتی، ارتباط شریعت، طریقت، حقیقت و معرفت را شرح داد.[۹]
گفته شده آثار حمزه فنصوری عمدتاً شرح و تفسیری بر اندیشههای ابنعربی است.[۱۰] و مباحثی چون مراتب سلوک، وجود و اوصاف الهی را در بر میگیرد.[۱۱] «اسرارالعارفین» و «المنتهی» از برجستهترین آثار او به شمار میروند.[۱۲] به عقیده سید محمد نقیب العطاس، فنصوری اولین نویسندهای بود که زبان مالایایی را برای ارائه نظاممند مفاهیم عرفانی به کار گرفت و به همین دلیل، او را پدر ادبیات نوین مالایایی میدانند.[۱۳]
فنصوری اندیشههای عرفانی خود را در قالب شعر «سیعیر» که قالبی چهار سطری در ادبیات مالایایی با ریشههای اسلامی است، بیان میکرد. طبق گفته وینستد و سید محمد نقیب العطاس، او از اولین کسانی بود که این قالب را به کار برد و به این ترتیب، به یکی از پیشگامان ادبیات عرفانی منظوم و منثور مالایایی تبدیل شد.[۱۴] او مفاهیم عرفانی را با زبانی نمادین، مانند تمثیل «قایق» برای ترسیم سفر روح انسان به سوی خدا، ارائه میداد.[۱۵] نوآوری او در استفاده از تصویر، استعاره و تشبیه، تأثیر عمیقی بر ادبیات مالایایی گذاشت و آثارش همچنان در شعر معاصر اندونزی و مالزی بازتاب دارد.[۱۶]
پانویس
- ↑ عظیمردی آزرا، آموزش، قانون، عرفان: ساخت واقعیتهای اجتماعی، ۱۹۹۷م، ص۱۶۷و۶۷۲.
- ↑ عظیمردی آزرا، آموزش، قانون، عرفان: ساخت واقعیتهای اجتماعی، ۱۹۹۷م، ص۱۶۸.
- ↑ عظیمردی آزرا، آموزش، قانون، عرفان: ساخت واقعیتهای اجتماعی، ۱۹۹۷م، ص۶۷۲.
- ↑ کنیش، ص۲۸۶
- ↑ هندریک ام. جی. مایر، ادبیات مالایی و اندونزیایی، ۱۹۹۵م، ج۳، ص۳۰.
- ↑ عظیمردی آزرا، آموزش، قانون، عرفان: ساخت واقعیتهای اجتماعی، ۱۹۹۷م، ص۶۷۲ـ۶۷۳.
- ↑ عظیمردی آزرا، آموزش، قانون، عرفان: ساخت واقعیتهای اجتماعی، ۱۹۹۷م، ص۱۷۴و۶۷۳-۶۷۵.
- ↑ عظیمردی آزرا، آموزش، قانون، عرفان: ساخت واقعیتهای اجتماعی، ۱۹۹۷م، ص۶۷۳ـ۶۷۴.
- ↑ عظیمردی آزرا، آموزش، قانون، عرفان: ساخت واقعیتهای اجتماعی، ۱۹۹۷م، ص۶۷۳.
- ↑ بالدیک، عرفان اسلامی: مقدمهای بر تصوف، ۲۰۰۰م، ص۱۶۳.
- ↑ بالدیک، عرفان اسلامی: مقدمهای بر تصوف، ۲۰۰۰م، ص۲۸۶.
- ↑ هندریک ام. جی. مایر، ادبیات مالایی و اندونزیایی، ۱۹۹۵م، ج۳، ص۳۰.
- ↑ اسماعیل حمید، کتاب جاو: عقلانی کردن سنت ادبی، ص۲۰۷.
- ↑ اسماعیل حمید، کتاب جاو: عقلانی کردن سنت ادبی، ص۲۲۹.
- ↑ اسماعیل حمید، کتاب جاو: عقلانی کردن سنت ادبی، ص۲۳۱
- ↑ هندریک ام. جی. مایر، ادبیات مالایی و اندونزیایی، ۱۹۹۵م، ج۳، ص۳۰.
منابع
- Azyumardi Azra,"Education, law, mysticism: constructing social realities", in Islamic civilization in the Malay world, ed. Mohd. Taib Osman, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 1997;
- idem, "Opposition to Sufism in the East Indies in the seventeenth and eighteenth centuries", in Islamic mysticism contested: thirteen centuries of controversies and Polemics, ed. Fredrick de Jong and Bernd Radtke Leiden: Brill, 1999;
- Julian Baldick, Mystical Islam and introduction of Sufism, London 2000;
- EI2, s.v. "Hamza Fansuri" (by by P. Voorhoeve);
- Ismail Hamid,"Kitab Jawi: intellectualizing literary tradition", in Islam civilization in the Malay world, ibid;
- Alexander Knysh, Islamic mysticism: a short history, Leiden 2000;
- The Oxford encyclopedia of the modern Islamic world, ed. John L. Esposito, New York 1995, s.v. "Malay and Indonesian literature" (by Hendrik M. J. Maier).