ویکی شیعه:Featured articles/2026/09
رهبر جمهوری اسلامی ایران بالاترین مقام رسمی در نظام جمهوری اسلامی ایران است که ناظر بر قوای سهگانه بوده و تعیین سیاستهای کلی نظام و هدایت کلان کشور را بر عهده دارد. جایگاه رهبری بر اساس قانون اساسی، ولایت امر و امامت امت در عصر غیبت است. مبنای فقهی این جایگاه، نظریه ولایت فقیه در فقه امامیه است که طبق آن، اداره جامعه اسلامی در دوران غیبت به فقیه جامعالشرائط سپرده میشود. قانون اساسی در اصول ۵، ۱۰۷، ۱۱۰ و ۱۷۷ شرایط و اختیارات رهبری را تبیین کرده و امامت و ولایت را تغییرناپذیر دانسته است. شرایط رهبری شامل اجتهاد، عدالت، تقوا، بینش سیاسی، تدبیر و مدیریت است و انتخاب، نظارت و عزل او بر عهده مجلس خبرگان رهبری است. در بازنگری سال ۱۳۶۸ش، شرط مرجعیت و شورای رهبری حذف و بر ولایت مطلقه فقیه تأکید شد. وظایف رهبری شامل تعیین سیاستهای کلی، فرماندهی کل قوا، نصب و عزل مقامات عالی، حل اختلاف قوا و امضای حکم ریاستجمهوری است. امام خمینی و آیتالله خامنهای اولین و دومین رهبران جمهوری اسلامی بودهاند.
دیگر مقالات منتخب: معزالدوله دیلمی – اسیران کربلا – نامه امام علی به امام حسن