عبدالجلیل المقداد

عبدالجلیل المقداد

فعال سیاسی و مبارز بحرینی
شناسنامه
نام کامل	شیخ عبدالجلیل رضی مکی المقداد
کشور تولد	بحرین
مذهب	شیعه
پیشه	روحانی
اطلاعات سیاسی
مناصب	عضو مجلس علمای بحرین • ریاست هیئت شرعیه تیار الوفاء الاسلامی

عَبدُالجَلیل رَضی مَکّی اَلمِقداد روحانی، فعال و مبارز سیاسی بحرینی که به‌دلیل رهبری مخالفان حکومت بحرین و نقش در قیام فوریه ۲۰۱۱م به حبس ابد محکوم شده است. جمعیت الوفاق و شیخ عیسی قاسم به بازداشت و روند محاکمه شیخ عبدالجلیل المقداد اعتراض کرده‌اند و سازمان ملل نیز در نوامبر ۲۰۲۳م بازداشت او را خودسرانه اعلام کرد.

بر اساس گزارش‌های منتشره، او در بازداشت، شکنجه‌هایی از جمله کتک، تازیانه، توهین به خانواده و مذهب و بی‌توجهی پزشکی را تجربه کرده است. سازمان آمریکایی‌ها برای دموکراسی و حقوق بشر در بحرین (ADHRB) خواستار آزادی فوری او، تحقیق، مجازات عاملان، جبران خسارت، ارائه فوری درمان و واکنش جامعه بین‌المللی شده است.

او از چهره‌های شناخته‌شده در میان علمای مقیم خارج در دوره انتفاضه کرامت (قیام مردمی ۱۹۹۴م بحرین) بود و نقش تأثیرگذاری در حمایت و هدایت این قیام داشت. شیخ المقداد پیش از بازگشت به بحرین در شهر قم ساکن بود و از یاران نزدیک شیخ عیسی قاسم به‌شمار می‌رفت.

پس از بازگشت به بحرین، او استاد درس خارج در حوزه علمیه زین‌العابدین(ع) در روستای بنی‌جمره و عضو مجلس علمای بحرین شد. وی نظرات شرعی و سیاسی خاصی درباره نقش‌های این مجلس در دوران ریاست شیخ عیسی قاسم و نیابت سید عبدالله الغریفی داشت. باورهای او درباره لزوم ورود جدی‌تر به امور عمومی و روش مواجهه با وضعیت دینی و سیاسی کشور، با دیدگاه رایج در مجلس متفاوت بود و ارزیابی‌اش این بود که مجلس علما در سطح چالش‌های بزرگ کشور عمل نمی‌کند. شیخ المقداد بر نقش‌آفرینی فعال‌تر مجلس اصرار داشت و سرانجام همین اختلاف‌نظرها به استعفای او از مجلس علما انجامید.

پس از خروج از مجلس علما، او مجلس شخصی خود را برای پاسخگویی به سؤالات شرعی و سیاسی شهروندان با هر گرایشی گشود. او به‌صورت نوبتی با شیخ حسین نجاتی، اقامه نماز جمعه در مسجد اَلْحیاک در منطقه مُحْرَق را بر عهده داشت و امامت جماعت در مسجد شیخ خَلَف و مسجد امام هادی(ع) در روستای النویدرات را نیز انجام می‌داد.

شیخ عبدالجلیل المقداد در کنار عبدالوهاب حسین از رهبران مخالف حکومت بحرین

شیخ المقداد همچنین با مجلس ۲۰۰۶م بحرین مخالفت کرد؛ زیرا آن را طرحی برای تثبیت ساختار قدرت از طریق وابسته‌سازی نمایندگان به حاکمیت و حاشیه‌رانی مجلس منتخب می‌دانست که به تضعیف مراکز دینی و نسل‌های آینده منجر می‌شد. نخستین اقدام عملی او اعتراض به دستگیری چهره‌هایی چون شیخ حسن مشیمع بود. سپس در تحصن دو هفته‌ا‌ی خانه عبدالوهاب حسین شرکت کرد و سرانجام در فوریه ۲۰۰۹م، بیانیه تأسیس «جنبش جدید» (التحرک الجدید) را در روستای النویدرات قرائت نمود. او پس از پیوستن به جریان الوفاء الاسلامی و ریاست هیئت شرعیه آن، تا انقلاب ۲۰۱۱م به مبارزه ادامه داد و سپس دستگیر و به حبس ابد محکوم شد.