مقاله قابل قبول
استناد ناقص
نارسا

حدیث حسن

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

حدیث حَسَن روایتی است که یکی از راویان آن یا همهٔ آنان، امامی مذهب و ممدوح هستند؛ اما ثقه نیستند و درباره عدالت آنها صراحتی وجود ندارد.[۱]

بر این تعریف، علامه مامقانی شرطی را اضافه کرده‎ است که ممدوح و مقبول بودن راوی باید به اندازه‎ای باشد که ذم و نکوهشی معارض آن نباشد که راوی را تضعیف کند.[۲]

بنابر نظر رضا مؤدب مؤلف کتاب علم الدرایه تطبیقی، تعریف اهل سنت از حدیث حسن به این گونه است: روایت متصلی که راویان آن عادل است؛ اما در حفظِ حدیث، ضعیف هستند و همچنین در سلسله سند آن عیبی نیست. علاوه اینکه ممکن است متن آن با احادیث متابع و شاهد در تقابل باشد.[۳]

پانویس

  1. بهائی، الوجیزة فی علم الدرایة، ۱۳۹۸ق، ج۱، ص۵؛ شهید ثانی، الرعایه فی علم الدرایه، ۱۳۶۷ش، ج۱، ص۸۱؛ مامقانی، مقباس الهدایة، ۱۳۸۵ش،‌ ج۱، ص۱۳۲
  2. ن ک:مامقانی، ۱۳۸۵ش، مقباس الهدایة، ج۱، ص۱۳۲
  3. ن.ک به:مؤدب، علم الدرایه تطبیقی، ۱۳۹۱ش، ص۳۳۵

منابع

  • بهائی، محمد بن حسین، الوجیزة فی علم الدرایة، قم، بصیرتی، ۱۳۹۸ق.
  • شهید ثانی، زین الدین بن علی، الرعایه فی علم الدرایه،به تحقیق:عبدالحسین محمدعلی بقال، قم، نشر کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، ۱۳۶۷ش.
  • مامقانی، عبدالله، مقباس الهدایة، قم، دلیل ما، ۱۳۸۵ش.
  • مؤدب، رضا، علم الدرایه تطبیقی، قم، مرکز بین المللی ترجمه و نشر المصطفی، ۱۳۹۱ش.