ویکی شیعه:Featured articles/2026/23
حدیث غدیر از مشهورترین احادیث منقول از پیامبر اکرم(ص) است که با عبارت «مَنْ کُنْتُ مَولاهُ فَعَلِی مَولاهُ؛ هر کس من مولای او هستم، پس علی(ع) مولای اوست» شناخته میشود. این حدیث در منابع شیعه و اهلسنت نقل شده است و شیعیان آن را از مهمترین دلایل امامت و خلافت امام علی(ع) میدانند. بر اساس گزارشها، پیامبر(ص) پس از بازگشت از حجةالوداع، در منطقه غدیر خم در جمع مسلمانان فرمود: «أَلَسْتُ أَوْلىٰ بِکُم مِن أَنفُسِکُم؟» و پس از تأیید حاضران، جمله «من کنت مولاه فعلی مولاه» را بیان کرد. متکلمان شیعه و برخی از عالمان اهلسنت، واژه «مولیٰ» را با توجه به فضای صدور حدیث، به معنای «اولویت در سرپرستی و اداره امور» تفسیر کرده و آن را دلیلی برای اثبات امامت امام علی(ع) میدانند. در مقابل، برخی دیگر از عالمان اهلسنت «مولیٰ» را به معنای دوستی یا یاور تفسیر کردهاند. برخی متکلمان شیعه علاوه بر اثبات اصل امامت، ویژگیهایی مانند عصمت و وجوب اطاعت امام را نیز از این حدیث استنباط کردهاند. در منابع تاریخی و کلامی آمده است که اهلبیت(ع) و برخی دیگر برای اثبات امامت علی(ع) به حدیث غدیر استناد کردهاند. بسیاری از عالمان شیعه و اهلسنت حدیث غدیر را متواتر دانستهاند. شیخ طوسی معتقد است که مسلمانان در اصل صدور این حدیث اختلافی ندارند، هرچند درباره معنای آن دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. همچنین علامه امینی در کتاب الغدیر، ۱۱۰ نفر از صحابه و ۸۴ نفر از تابعین و ۳۶۰ نفر از علمای اهلسنت از قرن دوم تا قرن چهاردهم را نام میبرد که این حدیث را نقل کردهاند.
دیگر مقالات منتخب: قیام زید بن علی – شیعه – کوه نور