کاربر:Abbasahmadi/صفحه تمرین4: تفاوت میان نسخهها
Abbasahmadi (بحث | مشارکتها) |
Abbasahmadi (بحث | مشارکتها) |
(بدون تفاوت)
| |
نسخهٔ ۵ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۲۲
| اطلاعات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | محمد بن علی اردبیلی غَرَوی حائری |
| نسب | محمد بن علی بن حسین بن موسی قمی اردبیلی، ابن بابویه |
| محل زندگی | اصفهان، نجف، کربلا |
| اطلاعات علمی | |
| استادان | علامه مجلسی، جعفر بن عبدالله حویزی |
| محل تحصیل | اصفهان |
| اجازه روایت از | علامه مجلسی |
| تألیفات | جامع الرواة، تصحیح الاسانید |
محمد بن علی اردبیلی مُحَدِّث و رجالشناس شیعه قرن قرن یازدهم قمری و نویسنده کتاب جامع الرواة است. او در این کتاب برای نخستین بار بین رجالشناسان شیعه بعد از ذکر هر راوی، همه کسانی که از او روایت کردهاند و همه کسانی که راوی از آنها روایت کرده آورده است؛ طوری که راوی مشترک و ناشناخته در بیشتر موارد از همدیگر تشخیص داده میشود.
محمد اردبیلی از شاگردان علامه مجلسی و جعفر بن عبدالله حویزی است. تصحیحُ الاَسانید اثر دیگر او نیز در علم رجال نگاشته شده است.
زندگینامه
محمد بن علی اردبیلی معروف به حاجمحمد اردبیلی[۱] اهل اردبیل و از عالمان نیمه پایانیِ قرن یازدهم قمری است. از تاریخ و مکان ولادت او اطلاعاتی در درست نیست.[۲] او را غَرَوی حائری نیز خواندهاند.[۳] نسب وی محمد بن علی بن حسین بن موسی قمی اردبیلی، ابن بابویه است.[۴]
محمد اردبیلی در اصفهان، نجف و پس از آن در کربلا ساکن بود و به گمان سید حسن صدر شرححال نویس، در کربلا درگذشت.[۵] از تاریخ دقیق درگذشت او اطلاعاتی در دست نیست.[۶] عمررضا کَحّاله شرححالنویس، وفات او را حدود سال ۱۱۰۰ق دانسته است.[۷]
فعالیت علمی
محمد اردبیلی در اصفهان، شاگرد علامه مجلسی بود و در سال ۱۰۹۸ق از او اجازه روایت دریافت کرد.[۸] جعفر بن عبدالله حویزی قاضی و شیخ الاسلام اصفهان (درگذشت ۱۱۱۵ق)،[۹] محمدعلی بن احمد استرآبادی (متولد ۱۰۱۰ق) داماد محمدتقی مجلسی[۱۰] و سید قوامالدین محمد بن محمدمهدی حسینی قزوینی فقیه و شاعر[۱۱] از دیگر استادان وی بودهاند.
محمد اردبیلی را در علوم رجال و حدیث ماهر دانسته[۱۲] و فقیهان[۱۳] و رجالشناسانِ بعد از او، از اقوال رجالی وی بهره بردهاند.[۱۴]
آثار
اردبیلی دو کتاب جامع الرواة و تصحیح الاسانید را در علم رجال نگاشته است.
جامع الرواة
جامعُ الرُّواة یا رافعُ الاشتباهات کتابی در علم رجال است،[۱۵] که بهترین کتاب در مشخص کردن راویانِ مشترک[۱۶] و از مهمترین جوامع رجالی
دانسته شده است.[۱۷]
نویسنده برای نخستین بار بین رجالشناسان شیعه، بعد از ذکر هر راوی، همه کسانی که از او روایت کردهاند و همه کسانی که راوی از آنها روایت کرده آورده است؛ طوری که راوی مشترک و مجهول در بیشتر موارد از همدیگر تشخیص داده میشود.[۱۸]
تصحیح الاسانید
کتاب تصحیحُ الاَسانید درباره سندهای روایاتِ دو کتاب تهذیب الاَحکام و الاستبصار نوشته شیخ طوسی است. در این کتاب، بسیاری از سندهای روایاتِ تهذیب و استبصار که بر اساس مشیخه
و الفهرستِ طوسی غیر صحیح شمرده میشود، تصحیح شده است.[۱۹]
پانویس
منابع
- زرکلی، خیرالدین، الأعلام (قاموس تراجم لأشهر الرجال و النساء من العرب و المستعربین و المستشرقین)، بیروت، دار العلم للملایین، ۱۹۸۹م.
- آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعة إلی تصانیف الشیعة، احمد بن محمد حسینی، بیروت، دار الأضواء، ۱۴۰۳ق.
- اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة و ازاحة الاشتباهات عن الطرق و الأسناد، بیروت، دار الأضواء، ۱۴۰۳ق.
- اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة و ازاحة الاشتباهات عن الطرق و الأسناد، بیروت، دار الأضواء، ۱۴۰۳ق.
- استرآبادی، محمدجعفر بن سیفلدین، لب اللباب فی علم الرجال، به تصحیح محمدباقر ملکیان، تهران، اسوه، ۱۳۸۸ش.
- اشتهاردی، علیپناه، مدارک العروة، تهران، منظمة الاوقاف و الشؤون الخبیریة، تهران، دار الاسوة للطباعة و النشر، ۱۴۱۷ق.
- امین، محسن، اعیان الشیعة، به تحقیق حسن امین، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، ۱۴۰۳ق.
- خویی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة، قم، مرکزنشر الثقافة الاسلامیة فی العالم، ۱۴۱۳ق.
- صدر، حسن، تکملة أمل الآمل، به تحقیق حسینعلی محفوظ، و دیگران، دار المؤرخ العربی، ۱۴۲۹ق.
- قمی، شیخ عباس، الکنی و الألقاب، با مقدمه محمدهادی امینی، تهران، مکتبة الصدر، ۱۳۶۸ش.
- کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۳۷۶ق.
- مؤسسه امام صادق (ع)، گروه علمی، موسوعة طبقات الفقهاء، زیر نظر سبحانی تبریزی، جعفر، قم، مؤسسة الإمام الصادق (ع)، ۱۴۱۸ق.
- مرعی، حسینعبدالله، منتهی المقال فی الدرایة و الرجال، بیروت، موسسة العروة الوثقی، ۱۴۱۷ق.
- مکارم شیرازی، ناصر، انوار الفقاهه، مدرسة الامام علی بن ابیطالب (ع)، قم، ۱۳۷۷ش.
- ↑ صدر، تکملة امل الآمل، ۱۴۲۹ق، ج۵، ص۱۰.
- ↑ اردبیلی، جامع الرواة، مقدمه محقق، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۱.
- ↑ زرکلی، الاعلام، ۱۹۸۹م، ج۶، ص۲۹۴.
- ↑ کحاله، معجم المؤلفین ۱۳۷۶ق، ج۱۰، ص۳۲۰.
- ↑ صدر، تکملة امل الآمل، ۱۴۲۹ق، ج۵، ص۱۲.
- ↑ اردبیلی، جامع الرواة، مقدمه محقق، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۱.
- ↑ کحاله، معجم المؤلفین ۱۳۷۶ق، ج۱۰، ص۳۲۰.
- ↑ زرکلی، الاعلام، ۱۹۸۹م، ج۶، ص۲۹۴ و ۲۹۵.
- ↑ موسسه امام صادق(ع)، موسوعة طبقات الفقهاء، ۱۴۱۸ق، ج۱۲، ص۸۷.
- ↑ موسسه امام صادق(ع)، موسوعة طبقات الفقهاء، ۱۴۱۸ق، ج۱۱، ص۳۳۶.
- ↑ قمی، الکنی و الالقاب، ۱۳۶۸ش، ج۳، ص۹۱.
- ↑ امین، اعیان الشیعه، ۱۴۰۳ق، ج۹، ص۴۴۲.
- ↑ برای نمونه نگاه کنید به اشتهاردی، مدارک العروة، ۱۴۱۷ق، ج۳، ص۱۴۳؛ مکارم شیرازی، انوار الفقهاهه، قم، مدرسة الامام علی بن ابیطالب(ع)، ۱۳۷۷ش، ص۲۲۷.
- ↑ برای نمونه نگاه کنید به خویی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۱۳ق، ج۱۶، ص۵۱؛ استرآبادی، لب اللباب فی علم الرجال، ۱۳۸۸ش، ص۱۷۸.
- ↑ اردبیلی، جامع الرواء، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۵.
- ↑ صدر، تکملة امل الآمل، ۱۴۲۹ق، ج۵، ص۱۰.
- ↑ مرعی، منتهی المقال، ۱۴۱۷ق، ص۱۸۵ و ۱۸۶.
- ↑ امین، اعیان الشیعه، ۱۴۰۳ق، ج۹، ص۴۴۲.
- ↑ آقابزرگ تهرانی، الذریعه، ۱۴۰۳ق، ج۴، ص۱۹۳.