کاربر:Rezashams/صفحه تمرین ۱: تفاوت میان نسخهها
اصلاح ارقام برچسب: واگردانی دستی |
اصلاح ارقام، اصلاح نویسه |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه|عنوان=آیه ۷ سوره قصص|تصویر=تصویر آیه ۷ سوره قصص.png|توضیح تصویر=|اندازه تصویر=300px|نام آیه=آیه ۷ سوره قصص|واقع در سوره=[[سوره قصص]]|شماره آیه=۷|جزء=۲۰|شأن نزول=|مکان نزول=[[مکی]]|موضوع=اعتقادی|درباره=نجات [[موسی (پیامبر)|موسی(ع)]] هنگام تولد از دست [[فرعون]]|سایر=|آیات مرتبط=آیه [[آیه ۳۸ سوره طه|۳۸]]، [[آیه ۳۹ سوره طه|۳۹]] و [[آیه ۴۰ سوره طه|۴۰ سوره طه]]}} | {{جعبه اطلاعات آیه|عنوان=آیه ۷ سوره قصص|تصویر=تصویر آیه ۷ سوره قصص.png|توضیح تصویر=|اندازه تصویر=300px|نام آیه=آیه ۷ سوره قصص|واقع در سوره=[[سوره قصص]]|شماره آیه=۷|جزء=۲۰|شأن نزول=|مکان نزول=[[مکی]]|موضوع=اعتقادی|درباره=نجات [[موسی (پیامبر)|موسی(ع)]] هنگام تولد از دست [[فرعون]]|سایر=|آیات مرتبط=آیه [[آیه ۳۸ سوره طه|۳۸]]، [[آیه ۳۹ سوره طه|۳۹]] و [[آیه ۴۰ سوره طه|۴۰ سوره طه]]}} | ||
'''آیه ۷ سوره قصص''' اشاره به برنامه [[خداوند]] برای نجات [[موسی (پیامبر)|موسی]] هنگام تولد او از دست [[فرعون]] دارد.<ref>مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، | '''آیه ۷ سوره قصص''' اشاره به برنامه [[خداوند]] برای نجات [[موسی (پیامبر)|موسی]] هنگام تولد او از دست [[فرعون]] دارد.<ref>مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ۱۳۷۳ش، ص386.</ref> طبق این آیه خداوند به [[مادر موسی]] وحی کرد تا زمانی که مقدور است موسی را شیر دهد و اگر از کشته شدن او میترسد او را در [[تابوت عهد|صندوقی]] قرار بدهد و در آب رها کند. خداوند با خبر بازگرداندن دوباره موسی نزد مادرش و بشارت پیامبری او، به مادر موسی قوت قلب میدهد و از او میخواهد ترس و ناراحتی به دل خود راه ندهد.<ref>مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ۱۳۷۳ش، ص۳۸۶.</ref> این ماجرا در قرآن در آیات [[آیه ۳۸ سوره طه|۳۸]]، [[آیه ۳۹ سوره طه|۳۹]] و [[آیه ۴۰ سوره طه|۴۰ سوره طه]] نیز بیان شده است.<ref>قرآن کریم، سوره طه، آیات ۳۸-۴۰.</ref> | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] این واقعه را نمونهای از [[مشیت|مشیت الهی]] برای نمایش پیروزی مستضعفان عالم بر مستکبران دانسته است.<ref>مکارم شیرازی، تفسير نمونه، | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] این واقعه را نمونهای از [[مشیت|مشیت الهی]] برای نمایش پیروزی مستضعفان عالم بر مستکبران دانسته است.<ref>مکارم شیرازی، تفسير نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۶، ص۲۳.</ref> به گفته او داستان چنین است که فرعون بعد از خبردار شدن از ظهور شخصی از [[بنیاسرائیل]] که سلطنت او را به هم میریزد دستور به قتل پسران بنی اسرائیل را صادر کرده بود تا جایی که قابلههای حکومتی بعد از زایمان پسران به ماموران خبر میدادند. به مدد الهی محبت موسی در دل قابله نشست و او از گزارش بدنیا آمدن موسی منصرف گشت. در این میان خداوند به مادر موسی وحی کرد که موسی را تا زمانی که ممکن است خودت شیر ده و اگر از متوجه شدن ماموران حکومتی بیم داری او را بدون ترس و غم در دریا بگذار، صندوق به اراده الهی به سمت قصر فرعون رفت و به دست [[آسیه همسر فرعون|آسیه]] رسید. و محبت او در دل آسیه قرار گرفت و همین امر مانع کشته شدن موسی گشت. اما موسی از هیچ زنی شیر نمیخورد و سبب شد تا به دنبال دایهای که موسی از او تغذیه کند گشتند. خواهر موسی به اهالی قصر گفت زنی را میشناسم که میتواند او را شیر دهد و بدین ترتیب موسی به دامان مادر خود بازگشت.<ref>مکارم شیرازی، تفسير نمونه، 1371ش، ج16، ص23-37.</ref> در آیات ۹ تا ۱۳ [[سوره قصص]] ماجرای رسیدن موسی به مادرش بیان شده است.<ref>مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ۱۳۷۳ش، ص۳۸۶.</ref> | ||
خداوند در [[آیه | خداوند در [[آیه ۴ سوره قصص|آیات ۴ قصص]]، [[آیه ۳۸ سوره طه|۳۸ طه]] و [[آیه ۴۹ سوره بقره|۴۹ بقره]] به پروژه قتل پسران بنی اسرائیل توسط فرعونیان اشاره کرده است<ref>مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ۱۳۷۳ش، ص۳۸۵و۳۱۳و۸.</ref> و با یادآوری آن روزگار، در [[آیه ۳۷ سوره طه|آیات ۳۷ طه]] [[آیه ۵ سوره قصص|۵ قصص]] و [[آیه ۴۷ سوره بقره|۴۷ بقره]] نجات آنان از این بلا را منتی از جانبش و موهبتی به بنیاسرائیل تلقی کرده است.<ref>مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ۱۳۷۳ش، ص۳۸۵و۳۱۳و۷.</ref> به گفته [[فضل بن حسن طبرسی|طبرسی]] علت این کشتار خبر دار شدن فرعون بواسطه خواب یا کاهنان در مورد تولد پسری است که حکومتش را از بین میبرد.<ref>طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج۷، ص۳۷۵.</ref> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
نسخهٔ ۱۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۲
 | |
| مشخصات آیه | |
|---|---|
| نام آیه | آیه ۷ سوره قصص |
| واقع در سوره | سوره قصص |
| شماره آیه | ۷ |
| جزء | ۲۰ |
| اطلاعات محتوایی | |
| مکان نزول | مکی |
| موضوع | اعتقادی |
| درباره | نجات موسی(ع) هنگام تولد از دست فرعون |
| آیات مرتبط | آیه ۳۸، ۳۹ و ۴۰ سوره طه |
آیه ۷ سوره قصص اشاره به برنامه خداوند برای نجات موسی هنگام تولد او از دست فرعون دارد.[۱] طبق این آیه خداوند به مادر موسی وحی کرد تا زمانی که مقدور است موسی را شیر دهد و اگر از کشته شدن او میترسد او را در صندوقی قرار بدهد و در آب رها کند. خداوند با خبر بازگرداندن دوباره موسی نزد مادرش و بشارت پیامبری او، به مادر موسی قوت قلب میدهد و از او میخواهد ترس و ناراحتی به دل خود راه ندهد.[۲] این ماجرا در قرآن در آیات ۳۸، ۳۹ و ۴۰ سوره طه نیز بیان شده است.[۳]
مکارم شیرازی این واقعه را نمونهای از مشیت الهی برای نمایش پیروزی مستضعفان عالم بر مستکبران دانسته است.[۴] به گفته او داستان چنین است که فرعون بعد از خبردار شدن از ظهور شخصی از بنیاسرائیل که سلطنت او را به هم میریزد دستور به قتل پسران بنی اسرائیل را صادر کرده بود تا جایی که قابلههای حکومتی بعد از زایمان پسران به ماموران خبر میدادند. به مدد الهی محبت موسی در دل قابله نشست و او از گزارش بدنیا آمدن موسی منصرف گشت. در این میان خداوند به مادر موسی وحی کرد که موسی را تا زمانی که ممکن است خودت شیر ده و اگر از متوجه شدن ماموران حکومتی بیم داری او را بدون ترس و غم در دریا بگذار، صندوق به اراده الهی به سمت قصر فرعون رفت و به دست آسیه رسید. و محبت او در دل آسیه قرار گرفت و همین امر مانع کشته شدن موسی گشت. اما موسی از هیچ زنی شیر نمیخورد و سبب شد تا به دنبال دایهای که موسی از او تغذیه کند گشتند. خواهر موسی به اهالی قصر گفت زنی را میشناسم که میتواند او را شیر دهد و بدین ترتیب موسی به دامان مادر خود بازگشت.[۵] در آیات ۹ تا ۱۳ سوره قصص ماجرای رسیدن موسی به مادرش بیان شده است.[۶]
خداوند در آیات ۴ قصص، ۳۸ طه و ۴۹ بقره به پروژه قتل پسران بنی اسرائیل توسط فرعونیان اشاره کرده است[۷] و با یادآوری آن روزگار، در آیات ۳۷ طه ۵ قصص و ۴۷ بقره نجات آنان از این بلا را منتی از جانبش و موهبتی به بنیاسرائیل تلقی کرده است.[۸] به گفته طبرسی علت این کشتار خبر دار شدن فرعون بواسطه خواب یا کاهنان در مورد تولد پسری است که حکومتش را از بین میبرد.[۹]
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ۱۳۷۳ش، ص386.
- ↑ مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ۱۳۷۳ش، ص۳۸۶.
- ↑ قرآن کریم، سوره طه، آیات ۳۸-۴۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسير نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۶، ص۲۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسير نمونه، 1371ش، ج16، ص23-37.
- ↑ مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ۱۳۷۳ش، ص۳۸۶.
- ↑ مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ۱۳۷۳ش، ص۳۸۵و۳۱۳و۸.
- ↑ مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ۱۳۷۳ش، ص۳۸۵و۳۱۳و۷.
- ↑ طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج۷، ص۳۷۵.