پرش به محتوا

توشی‌هیکو ایزوتسو: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی شیعه
imported>Alipour
imported>Alipour
خط ۵۱: خط ۵۱:
===عضویت در مجامع بین‌المللی===
===عضویت در مجامع بین‌المللی===
[[مهدی محقق]] درباره ایزوتسو می‌نویسد او در مجامع بین‌المللی چهره‌ای آشنا و سرشناس بود و در بسیاری از انجمن‌ها و موسسات جهان عضویت داشت<ref>محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.</ref> از جمله:
[[مهدی محقق]] درباره ایزوتسو می‌نویسد او در مجامع بین‌المللی چهره‌ای آشنا و سرشناس بود و در بسیاری از انجمن‌ها و موسسات جهان عضویت داشت<ref>محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.</ref> از جمله:
*موسسه بین‌المللی فلسفه،‌ پاریس (فرانسه)
*موسسه بین‌المللی فلسفه،‌ پاریس (فرانسه)؛<ref>محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.</ref>
*انجمن بین‌المللی فلسفه در قرون وسطی، لون (بلژیک)
*انجمن بین‌المللی فلسفه در قرون وسطی، لون (بلژیک)؛<ref>محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.</ref>
*انجمن کانادایی ممطالعات تاریخ و فلسفه علوم، مونترال (کانادا)
*انجمن کانادایی ممطالعات تاریخ و فلسفه علوم، مونترال (کانادا)؛<ref>محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.</ref>
*فرهنگستان زبان و ادب عرب، [[قاهره]] (مصر)<ref>محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.</ref>
*فرهنگستان زبان و ادب عرب، [[قاهره]] (مصر)<ref>محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.</ref>



نسخهٔ ‏۱۵ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۲۳:۲۹

توشی هیکو ایزوتسو
اطلاعات کلی
ملیتژاپنی
زادروز۱۹۱۴م
زادگاهتوکیو، ژاپن
اطلاعات علمی
آثارانسان و خدا در قرآن، مفاهیم اخلاقی دینی در قرآن
اطلاعات دیگر


تُوشی‌هیکو ایزُوتسُو (Toshihiko Izutsu)، زبان‌شناس، فیلسوف و قرآن‌پژوه ژاپنی، متولد چهارم مه سال ۱۹۱۴م در توکیو. او پس از طی مراحل اولیه تحصیل، وارد دانشگاه کیو ژاپن شد و به مطالعه فلسفه و زبان‌شناسی پرداخت. ایزوتسو در سال ۱۹۳۷م از این دانشگاه در رشته ادبیات و فلسفه زبان، مدرک فوق لیسانس و در سال ۱۹۴۰م، مدرک دکتری خود را دریافت کرد. او را کارشناس مکاتب فلسفی از جمله صوفیه، هندوئیسم، بودیسم و تائویسم که مسلط به بیش از سی زبان زنده دنیا از جمله عربی، فارسی، سانسکریت، روسی و غیره بوده معرفی کردند. مهدی محقق برای او آثار بسیاری در حوزه عرفان و فلسفه اسلامی شمرده است. ایزوتسو، در هفدهم دی ۱۳۷۱ش در ۷۹ سالگی در شهر کاماکورای ژاپن درگذشت.

شرح حال و تحصیلات

تُوشی‌هیکو ایزُوتسُو(Toshihiko Izutsu)، زبان‌شناس، فلیسوف و قرآن‌پژوه ژاپنی، در چهارم مه سال ۱۹۱۴م در توکیو به‌دنیا آمد. وی پس از گذراندن دوره‌های اولیه تحصیل، وارد دانشگاه کی یوا شد و به مطالعه فلسفه و زبان‌شناسی پرداخت. وی، کارشناس مکاتب فلسفی از جمله صوفیه، هندوئیسم، بودیسم و تائویسم بود. او را مسلط به بیش از سی زبان زنده دنیا از جمله عربی، فارسی، سانسکریت، روسی و غیره دانسته‌اند.[۱]

در سال ۱۹۳۷م. از دانشگاه کیو در رشته ادبیات و فلسفه زبان، مدرک فوق لیسانس گرفت و در سال ۱۹۴۰م[۲] یا ۱۹۶۰م مدرک دکتری خود را در رشته ادبیات از وزارت آموزش و پرورش ژاپن دریافت کرد.[۳]

عضویت در مجامع بین‌المللی

مهدی محقق درباره ایزوتسو می‌نویسد او در مجامع بین‌المللی چهره‌ای آشنا و سرشناس بود و در بسیاری از انجمن‌ها و موسسات جهان عضویت داشت[۴] از جمله:

  • موسسه بین‌المللی فلسفه،‌ پاریس (فرانسه)؛[۵]
  • انجمن بین‌المللی فلسفه در قرون وسطی، لون (بلژیک)؛[۶]
  • انجمن کانادایی ممطالعات تاریخ و فلسفه علوم، مونترال (کانادا)؛[۷]
  • فرهنگستان زبان و ادب عرب، قاهره (مصر)[۸]

او همچنین مدتی را در انجمن فلسفه ایران در کنار سید حسین نصر، نصرالله پورجوادی، مهدی محقق و ویلیام چیتیک همکار بود.[۹] ایزوتسو، در هفدهم دی ۱۳۷۱ش مطابق با هفتم ۱۹۹۳م در ۷۹ سالگی در شهر کاماکورای ژاپن درگذشت.[۱۰]

آثار

ایزوتسو پس از تحصیلات و مدتی تدریس در دانشگاه توکیو، زبان عربی را در همان ایام فراگرفت.[۱۱]

تصویر کتاب انسان و خدا در قرآن، اثر ایزوتسو

او در ۲۶ سالگی کتابی به زبان ژاپنی با نام تاریخ اندیشه عربی و پس از آن کتابی دیگر درباره فلسفه و عرفان در ۳۴ سالگی تالیف کرد. او در همین دوران کتابی درباره حضرت محمد(ص) به زبان ژاپنی نوشت.[۱۲]

ایزوتسو از نخستین کسانی است که بحث‌های معناشناختی جدید را در فهم و تفسیر معانی قرآن به‌کار گرفته است.[۱۳] گفته‌اند، وی برای نخستین بار، قرآن را به صورت مستقیم، از عربی به ژاپنی ترجمه کرد و از همین طریق به برخی مفاهیم قرآنی دست یافت و موفق به تالیف کتاب‌هایی با عناوین خدا و انسان در قرآن، مفاهیم اخلاقی دینی در قرآن[۱۴] و مفهوم ایمان در کلام اسلامی شد.[۱۵]

مهدی محقق، ۱۸ مورد از آثار او را نام می‌برد و از آن‌ها به مهم‌ترین آثار ایزوتسو در حوزه اندیشه و تفکر اسلامی از جمله عرفان و فلسفه اسلامی یاد می‌کند. [۱۶]

مطالعه بیشتر

  • زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی پروفسور توشی هیکو ایزوتسو، نویسنده انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چاپ اول، ۱۳۸۶ش.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. شریفی، «توشی هیکو ایزوتسو».
  2. ایازی، پورافخم، «ایزوتسو و نقد و بررسی دو اثر قرآنی وی»، ص۸.
  3. دین‌پرست، میراث ایزوتسو، ص۴.
  4. محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.
  5. محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.
  6. محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.
  7. محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.
  8. محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.
  9. دین‌پرست، میراث ایزوتسو، ص۴.
  10. ایازی، پورافخم، «ایزوتسو و نقد و بررسی دو اثر قرآنی وی»، ص۸.
  11. دین‌پرست، میراث ایزوتسو، ص۴.
  12. دین‌پرست، میراث ایزوتسو، ص۴.
  13. ایازی، پورافخم، «ایزوتسو و نقد و بررسی دو اثر قرآنی وی»، ص۸.
  14. ایازی، پورافخم، «ایزوتسو و نقد و بررسی دو اثر قرآنی وی»، ص۷.
  15. دین‌پرست، میراث ایزوتسو، ص۴.
  16. محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۶۴.

منابع

  • ایازی، محمد علی، پورافخم،‌ مریم، «ایزوتسو و نقد و بررسی دو اثر قرآنی وی»، در مجله تحقیقات علوم قرآن و حدیث، نشر دانشگاه الزهرا(س)، شماره ۳، پاییز ۱۳۹۳ش.
  • شریفی، علی، «توشی هیکو ایزوتسو»، در مجله گلستان قرآن، شماره ۲۰۱، نیمه دوم اسفند ۱۳۸۳ش.
  • دین‌پرست، منوچهر، «میراث ایزوتسو»، در مجله اطلاعات حکمت و معرفت، شماره ۴، سال دهم، تیر ۱۳۹۴ش.
  • محقق، مهدی، «ایزوتسو هم رفت»، در مجله تحقیقات اسلامی، شماره ۱، سال هفتم، بهار ۱۳۷۱ش.

پیوند به بیرون