نماز شفع: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۱۹

نماز شفع نماز دو رکعتی مستحبی است که در آخر نماز شب و پیش از نماز وتر اقامه می‎شود.^[۱] نماز شب یازده رکعت است که شامل چهار دو رکعتی و دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وتر می‎شود.^[۲]

نماز شفع به همراه نماز وتر بهترین بخش از نماز شب است.^[۳] کلمه شفع به معنای ضمیمه کردن چیزی به چیز دیگر و معادل زوج است.^[۴] در مقابل وتر که به معنای مفرد است.^[۵]

احکام نماز شفع

نماز شفع شبیه نماز صبح دو رکعت است. وقت اقامه نماز شب طبق نظر برخی پس از نیمه شب شرعی و هنگام طلوع فجر صادق است.^[۶] برخی نیز وقت آن را پس از نماز عشاء دانسته‌اند.^[۷]

در نماز شفع و نماز وتر مستحب است که پس از سوره حمد، سوره توحید قرائت شود.^[۸] در نماز شفع می‎توان پس از حمد در رکعت اول سوره فلق و در رکعت دوم سوره ناس را بخواند.^[۹] مستحب است پس از نماز شفع دعای «إلهي تَعَرَّضَ لَكَ» که از جمله ادعیه شب نیمه شعبان است قرائت شود.^[۱۰]

کسی که فرصت اقامه همه یازده رکعت نماز شب را ندارد می‌تواند به خواندن دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وتر اکتفا کند.^[۱۱]

پانویس

الگوی پانویس غیرفعال شده است. لطفا از الگوی پانوشت استفاده شود

منابع

امام خمينی، سیدروح الله، تحرير الوسيلة، نجف، آداب، ۱۳۹۰ق.
شهيد ثانی، زین الدین بن علی، مسالك الأفهام إلى تنقيح شرائع الإسلام، قم، مؤسسة المعارف الاسلامية، ۱۴۱۳ق.
صدوق، محمّد بن علی بابویه القمّی، من لا يحضره الفقيه، قم، جماعة المدرّسين في الحوزة العلمية، بی‎تا.
راغب الأصفهانی، حسين بن محمد، تفسير الراغب الاصفهانی، ریاض، دارالوطن، ۱۴۲۴ق.
طوسی، محمدبن حسن، مصباح المتهجد، بیروت، موسسه فقه شیعه، ۱۴۱۱ق.
قمی،عباس، مفاتيح الجنان، به تحقیق شیخ علی کوثر، قم، مجمع إحياء الثقافة الإسلاميّة، بی‎تا.
قرشی بنایی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۴۱۲ق.
محقق الحلی، جعفر بن الحسن، شرائع الاسلام، تهران، استقلال، ۱۴۰۹ق.

↑ محقق الحلی، شرائع الاسلام، استقلال، ج۱، ص۴۶.
↑ طوسی، مصباح المتهجد، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۲۶.
↑ امام خمينی، تحرير الوسيلة، ۱۳۹۰ق، ج۱، ص۱۳۶.
↑ راغب الأصفهانی، تفسير الراغب الاصفهانی، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص ۱۳۵۸؛ قرشی بنایی، قاموس قرآن، ۱۴۱۲ق، ج۷، ص۱۷۸.
↑ قرشی بنایی، قاموس قرآن، ۱۴۱۲ق، ج۷، ص۱۷۸
↑ امام خمينی، تحرير الوسيلة، ج۱، ۱۳۹۰ق، ص۱۳۶.
↑ شهيد الثانی، مسالك الأفهام إلى تنقيح شرائع الإسلام، مؤسسة المعارف الاسلامية، ج۱، ص۱۴۴.
↑ عباس قمی، مفاتيح الجنان، مجمع إحياء الثقافة الإسلاميّة، ص۷۵۸؛ صدوق، من لا يحضره الفقيه، جماعة المدرّسين في الحوزة العلمية، ج۱، ص۴۸۵.
↑ عباس قمی، مفاتيح الجنان، مجمع إحياء الثقافة الإسلاميّة، ص۷۵۸؛ صدوق، من لا يحضره الفقيه، جماعة المدرّسين في الحوزة العلمية، ج۱، ص۴۸۵.
↑ عباس قمی، مفاتيح الجنان، مجمع إحياء الثقافة الإسلاميّة، ص۷۵۸.
↑ امام خمينی، تحرير الوسيلة، ۱۳۹۰ق، ج۱، ص۱۳۶.

[1] محقق الحلی، شرائع الاسلام، استقلال، ج۱، ص۴۶.

[2] طوسی، مصباح المتهجد، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۲۶.

[3] امام خمينی، تحرير الوسيلة، ۱۳۹۰ق، ج۱، ص۱۳۶.

[4] راغب الأصفهانی، تفسير الراغب الاصفهانی، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص ۱۳۵۸؛ قرشی بنایی، قاموس قرآن، ۱۴۱۲ق، ج۷، ص۱۷۸.

[5] قرشی بنایی، قاموس قرآن، ۱۴۱۲ق، ج۷، ص۱۷۸

[6] امام خمينی، تحرير الوسيلة، ج۱، ۱۳۹۰ق، ص۱۳۶.

[7] شهيد الثانی، مسالك الأفهام إلى تنقيح شرائع الإسلام، مؤسسة المعارف الاسلامية، ج۱، ص۱۴۴.

[8] عباس قمی، مفاتيح الجنان، مجمع إحياء الثقافة الإسلاميّة، ص۷۵۸؛ صدوق، من لا يحضره الفقيه، جماعة المدرّسين في الحوزة العلمية، ج۱، ص۴۸۵.

[9] عباس قمی، مفاتيح الجنان، مجمع إحياء الثقافة الإسلاميّة، ص۷۵۸؛ صدوق، من لا يحضره الفقيه، جماعة المدرّسين في الحوزة العلمية، ج۱، ص۴۸۵.

[10] عباس قمی، مفاتيح الجنان، مجمع إحياء الثقافة الإسلاميّة، ص۷۵۸.

[11] امام خمينی، تحرير الوسيلة، ۱۳۹۰ق، ج۱، ص۱۳۶.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

@@ خط ۲۱: / خط ۲۱: @@
 * شهيد ثانی، زین الدین بن علی، مسالك الأفهام إلى تنقيح شرائع الإسلام، قم، مؤسسة المعارف الاسلامية، ۱۴۱۳ق.
 * صدوق، محمّد بن علی بابویه القمّی، من لا يحضره الفقيه، قم، جماعة المدرّسين في الحوزة العلمية، بی‎تا.
-* راغب الأصفهانی، تفسير الراغب الاصفهانی، ریاض، دارالوطن، ۱۴۲۴ق.
+* راغب الأصفهانی، حسين بن محمد، تفسير الراغب الاصفهانی، ریاض، دارالوطن، ۱۴۲۴ق.
 * طوسی، محمدبن حسن، مصباح المتهجد، بیروت، موسسه فقه شیعه، ۱۴۱۱ق.
 *  قمی،عباس، مفاتيح الجنان، به تحقیق شیخ علی کوثر، قم، مجمع إحياء الثقافة الإسلاميّة، بی‎تا.
 * قرشی بنایی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۴۱۲ق.
 * محقق الحلی، جعفر بن الحسن، شرائع الاسلام، تهران، استقلال، ۱۴۰۹ق.