ینابیع المودة لذوی القربی (کتاب): تفاوت میان نسخهها
imported>A.atashinsadaf جز ←درباره مؤلف |
imported>A.atashinsadaf |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
== علت نام گذاری == | == علت نام گذاری == | ||
در خطبه آغازین کتاب آمده است: آن را به سبب ارتباط با خویشاوندان رسول اکرم(ص) ینابیع المودة نامیده؛ همان کسانی که [[آل عبا|اهل عبا]] و اسباب سعادت عظمی و سرچشمه های برکات کبری هستند تا رضای | در خطبه آغازین کتاب آمده است: آن را به سبب ارتباط با خویشاوندان [[رسول اکرم]](ص) ینابیع المودة نامیده؛ همان کسانی که [[آل عبا|اهل عبا]] و اسباب سعادت عظمی و سرچشمه های برکات کبری هستند تا رضای خدا و [[شفاعت]] رسول خدا و [[اهل بیت]] او پی جویند.<ref>ینابیع المودة، ج 1، ص 32.</ref> | ||
== انگیزه نگارش == | == انگیزه نگارش == | ||
مؤلف در مقدمه کتاب می گوید: هدف از تأليف اين كتاب، آن بوده است که خدای متعال در قرآن کریم اجر تبلیغ رسول اکرم(ص) را مودت اهل بیت قرار داده و آن را واجب کرده است.<ref>ینابیع المودة، ج 1، ص 25.</ref> | مؤلف در مقدمه کتاب می گوید: هدف از تأليف اين كتاب، آن بوده است که خدای متعال در قرآن کریم اجر تبلیغ رسول اکرم(ص) را مودت اهل بیت قرار داده و آن را واجب کرده است.<ref>ینابیع المودة، ج 1، ص 25.</ref> | ||
نسخهٔ ۲۶ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۳:۴۴
يَنابيعُ المَوَدّة لِذَوی القُربي، كتابى است درباره زندگانى اهل بیت پیامبر اسلام(ص) بخصوص حضرت علی(ع) كه توسط سلیمان بن ابراهیم قندوزی(متوفای 1294ق) يكى از عالمان اهل سنت در قرن سيزدهم هجرى نوشته شده است.
درباره مؤلف
سليمان بن ابراهيم قندوزى بلخى از عالمان حنفی مذهب اهل سنت و صوفی است كه به سال 1230هجرى در قندوز (یکی از شهرهای افغانستان کنونی) در حوالى بلخ به دنيا آمد. پس از آموزش علوم اوليه به بخارا رفت و سپس به هند سفر كرد و در آنجا به اهل طريقت پيوست و در سير و سلوك و نیز تفقه در دين، به درجات عالى رسيد. پس از مدتى به موطن خود بازگشت و به هدايت و ارشاد مردم پرداخت. در سال 1269 به عزم مکه حركت كرد، اما در بغداد و قونیه متوقف شد و در آنجا به تحصيل و تدريس و ارشاد مردم پرداخت. مدتى هم مسند شیخوخت را عهده دار شد و سرانجام در سال 1294ق در قسطنطنیه از دنيا رفت.[۱]
علت نام گذاری
در خطبه آغازین کتاب آمده است: آن را به سبب ارتباط با خویشاوندان رسول اکرم(ص) ینابیع المودة نامیده؛ همان کسانی که اهل عبا و اسباب سعادت عظمی و سرچشمه های برکات کبری هستند تا رضای خدا و شفاعت رسول خدا و اهل بیت او پی جویند.[۲]
انگیزه نگارش
مؤلف در مقدمه کتاب می گوید: هدف از تأليف اين كتاب، آن بوده است که خدای متعال در قرآن کریم اجر تبلیغ رسول اکرم(ص) را مودت اهل بیت قرار داده و آن را واجب کرده است.[۳]
موضوع کتاب
اين كتاب بدون آنكه تنظيم خاص و فصل بندى كاملى داشته باشد مطالبى در باره مناقب امير المؤمنين على(ع) و چند تن از اهل بيت پيامبر(ص) مانند امام حسن(ع) و امام حسین(ع) و امام عصر(ع) نقل كرده است.
منابع کتاب
شيوه مؤلف، نقل از منابع پيش از خود است. قندوزى كتاب خود را بر اساس منابع مهم اهل سنت نوشته است. برخى از اين منابع عبارتند از: صحاح سته، مناقب ابونعيم، مناقب ابن مغازلی، فرائد السمطین، مناقب خوارزمی، الفصول المهمة.[۴] قندوزى در تاليف اين اثر از منابع شيعه نيز استفاده كرده است.
محتوای کتاب
مجموع ابواب كتاب يكصد باب است كه هر باب به موضوع خاص يا مطالب كتابى خاص مى پردازد. قندوزى از منابع مختلف و متعددى استفاده كرده و روايات خود را به آن كتب استناد داده و نام آنها را هم آورده است. مؤلف در موارد زيادى يک روايت را تكرار كرده است. در مجموع، كتاب ينابيع به بخشى از زندگانى اهل بيت و آن هم مناقب آنان و از ميان ايشان حضرت على(ع) مى پردازد و همه مطالب او جمع آورى روايات پيشينيان است و چنانكه گفته شد ترتيب و تنظيم خاصى در كتاب ديده نمى شود مثلا در بين نقل فضائل على(ع) باب ديگرى در باره فضائل همه اهل بيت آورده و دوباره به مهدى(ع) پرداخته است. از اينكه مطالبى در باره حروف و خواص آنها بيان مى كند پيداست كه مؤلف علاقه اى به اين موضوعات داشته است.
ترجمه
از این کتاب، ترجمه ای با عنوان «على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت» به همت محمدعلی شاه محمدی چاپ شده است.
چاپ ها
- چاپ برای اولین بار در 1302ق در استانبول.
- چاپ دیگری در استانبول.
- چاپ سنگی در مشهد به سال 1308ق با تصحیح محمد شفیع اعتمادالدولة.
- چاپ سنگی در بمبئی هند به سال 1311ق.
- چاپ در تهران به سال 1312ق.
- چاپ بیروت در 3 جزء.
- چاپ در نجف اشرف به سال 1384ق در چاپخانه حیدریه.
- چاپ های متعدد دیگری که از روی نسخه های اولیه صورت گرفته است.[۵]