پرش به محتوا

مهدیه (شهر)

از ویکی شیعه


مهدیه
دروازه باستانی شهر مهدیه
دروازه باستانی شهر مهدیه
اطلاعات کلی
کشورتونس
زبانعربی
ادیاناسلام، مسیحیت
مذهبسنی
اطلاعات تاریخی
نام قدیمجُمّة
سال تأسیسسال ۳۰۳ق
قدمت۱۱قرن
مکان‌های تاریخیمسجد جامع مهدیه


موقعیت جغرافیایی شهر مهدیه

مَهْدیّه نخستین پایتخت فاطمیان در شمال آفریقا (واقع در کشور تونس) بود. عُبیدالله المهدی در سال ۳۰۳ق شهر مهدیه را با هدف استحکام حکومتش بنا کرد و از سال ۳۰۸ق آن را به مرکز حکومت فاطمیان تبدیل کرد. شهر مهدیه با مسجد جامع، قصرهای حکومتی، بازارها و محله‌های مسکونی، بر پایه نیازهای امنیتی و اداری طراحی شده بود. پس از انتقال پایتخت به قاهره، شهر مهدیه اهمیت سیاسی خود را از دست داد، اما همچنان به‌عنوان یک دژ مهم و نمونه‌ای برجسته از شهرسازی فاطمیان شناخته می‌شود.

موقعیت و تأسیس

شهر مهدیه با نام پیشین جُمّة،[۱] اولین پایتخت دولت فاطمیان (واقع در کشور تونس) بر شبه‌جزیره‌ای در ساحل دریای مدیترانه ساخته شد.[۲] موقعیت این شبه‌جزیره و برخورداری آن از ویژگی‌های طبیعی دفاعی، از عوامل انتخاب آن به‌عنوان پایتخت بود،[۳] زیرا از سمت خشکی تنها با راه باریکی به ساحل متصل می‌شد و از سه طرف در محاصره دریا قرار داشت.[۴] شهر مهدیه در تاریخ‌نگاری فاطمیان به عنوان نمادی از تجربیات شهرسازی مسلمانان در مغرب شناخته می‌شود[۵] که اهداف سیاسی، امنیتی و توسعه‌طلبانه دولت فاطمی را در خود بازتاب داده است.[۶]

بر اساس منابع تاریخی، عبیدالله المهدی اولین خلیفه فاطمیان،[۷] در سال ۲۹۷ق در شهر رَقّادِه مستقر بود.[۸] نزدیکیِ رَقّاده به دشمنانی مانند خوارج شمال آفریقا، بنی‌مِدرار، اِدریسیان، رومیان، خلفای اُمَوی اندلس و عباسیان،[۹] موجب شد تا عبیدالله دستور دهد شهر جدیدی برای دولت فاطمی ساخته شود.[۱۰] این شهر به نام عبیدالله المهدی، «مهدیه» نام گرفت.[۱۱]

تصویر بازسازی شده از شهر مهدیه عصر فاطمی[۱۲]

گفته شده است عبیدالله المهدی به دلیل آشنایی با علم نجوم و نیز بر اساس نظر منجمان، نقشه شهر را در برج اَسَد طراحی کرد.[۱۳] طبق گزارش‌ها، ساخت شهر مهدیه روز شنبه ۵ ذی‌القعده سال ۳۰۳ق آغاز شد[۱۴] و با استقرار المهدی در آن در سال ۳۰۸ق به پایتخت دولت تازه تأسیس فاطمی تبدیل شد.[۱۵]

بخش‌های شهری مهدیه

ساختار شهری مهدیه بر اساس الگوهای متداول شهرهای حکومتی مسلمانان آن دوره طراحی شد.[۱۶]

عکس مسجد بزرگ مهدیه با ورود یادمانی گنبد بر فراز محراب آن[۱۷]

مسجد جامع و مصلی: مسجد جامع شهر در سال ۳۰۳ق (پیش از تکمیل کامل شهر)،[۱۸] در کنار قصر خلیفه و ولیعهد او پایه‌گذاری شد. مصلای مهدیه نیز بیرون دیوار غربی شهر قرار داشت.[۱۹] در مسجد جامع شهر مهدیه، سه رواق‌، گرداگرد صحن جامع، طراحی شده بود و در روبه‌روی صحن جامع، شبستانی بنا شده بود. همچنین گزارش شده است که در بنای مسجد جامع مهدیه، طاق‌هایی وجود داشت که از معماری ایرانی و بیزانس تأثیر پذیرفته بودند.[۲۰]

بخش حکومتی: در مرکز شهر، قصر فرمانروا و امام فاطمی قرار داشت و در روبه‌روی آن، قصر ابوالقاسم قائم (ولیعهد) ساخته شد. میان این دو قصر، میدانی بزرگ قرار داشت که الگوی اولیه‌ای برای طراحی میدان‌های حکومتی در قاهره شد.[۲۱] همچنین خانه‌هایی برای بزرگان حکومت در کنار قصر ساخته شد.[۲۲]

پلان شهر مهدیه حاوی قصرهای فاطمیان برگرفته از کتاب غرائب الفنون قرن۵ق[۲۳]

بازارها و مسکن: به گفته تاریخ‌نگاران، در مهدیه برای هر صنف، بازاری اختصاص داده شد[۲۴] و مسکن پیشه‌وران و بازرگانان در منطقه‌ای خارج از دیوارهای اصلی شهر به نام «زَویله» قرار گرفت که شبانگاه به آنجا بازمی‌گشتند.[۲۵]

فرجام مهدیه

گفته شده است پس از مرگ المهدی (سال ۳۲۲ق)[۲۶] ابویزید نکاری از رهبران خوارج آفریقا، قیام نمود و به مدت هشت ماه مهدیه را محاصره کرد.[۲۷] اما منصور پسر عبیدالله المهدی به کمک مردم شهر سوس که قبلا به پدرش نیز یاری رسانده بودند، ابویزید نکاری و سپاهش را از مهدیه دور کرد.[۲۸] مهدیه تا سال ۳۴۴ق پایتخت فاطمیان بود.[۲۹] پس از انتقال حکومت فاطمیان به شهر تازه تأسیس قاهره،[۳۰] مهدیه در دست خاندان بنی‌زیری و تحت اطاعت فاطمیان بود.[۳۱]

مهدیه در دوره‌های بعد به دست نورمن‌ها (قرن دوازدهم میلادی)،[۳۲] اسپانیایی‌ها (قرن شانزدهم میلادی) و سپس عثمانی‌ها (اواخر قرن شانزدهم میلادی) تصرف شد و با انتقال مرکزیت سیاسی به تونس، اهمیت سیاسی خود را از دست داد.[۳۳]

پانویس

  1. حمیری، الروض المعطار فی خبر الاقطار، ١٩٨٠م، ذیل کلمه الجمة، ص۱۷۲.
  2. فضلی، «شهرهای فاطمی افریقیه...»، ص۱۰۴-۱۰۵.
  3. فضلی، «شهرهای فاطمی افریقیه...»، ص۱۰۶-۱۰۸.
  4. بکری، المسالک و الممالک، ۱۹۹۲م، ج۲، ص۶۸۲.
  5. فضلی، «شهرهای فاطمی افریقیه...»، ص۹۷و ۱۰۴.
  6. فضلی، «شهرهای فاطمی افریقیه...»، ص۱۰۵ و ۱۰۶.
  7. ابن‌تغری بردی، النجوم الزاهره، بی‌تا، ج۳، ص۲۴۶؛ ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ۱۳۸۵ق، ج۸، ص۴۸-۴۹.
  8. قاضی نعمان،‌ افتتاح الدعوة، ۱۹۸۶م، ص۲۹۹؛ دفتری، امامان اسماعیلی، ۱۴۰۳ش، ص۱۰۲.
  9. جودکی، «نیاز فاطمیان به ساختن مهدیه»، ص۱۲۵.
  10. قزوینی، آثار البلاد و اخبار العباد، ۱۹۹۸م، ص۲۷۶.
  11. فضلی، «شهرهای فاطمی افریقیه...»، ص۱۰۷.
  12. فضلی، «شهرهای فاطمی افریقیه...»، ص۱۱۰.
  13. جودکی، «نیاز فاطمیان به ساختن مهدیه»، ص۱۲۶.
  14. مقریزی، المقفی الکبیر، ۱۴۲۷ق، ج۴، ص۳۱۱.
  15. بکری، المسالک و الممالک، ۱۹۹۲م، ج۲، ص۶۸۲؛ ابن‌عذاری، البيان المغرب، ۱۹۸۳م، ج۱، ص۱۸۴.
  16. فضلی، «شهرهای فاطمی افریقیه...»، ص۱۰۹.
  17. دفتری، امامان اسماعیلی، ۱۴۰۳ش، ص۱۰۱.
  18. فضلی، «شهرهای فاطمی افریقیه...»، ص۱۱۲.
  19. فضلی، «شهرهای فاطمی افریقیه...»، ص۱۰۹.
  20. فضلی، «شهرهای فاطمی افریقیه...»، ص۱۱۲.
  21. بکری، المسالک و الممالک، ۱۹۹۲م، ج۲، ص۶۸۳.
  22. ابن‌عذاری، البيان المغرب، ۱۹۸۳م، ج۱، ص۱۸۴.
  23. دفتری، امامان اسماعیلی، ۱۴۰۳ش، ص۱۰۰.
  24. یاقوت حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۵، ص۲۳۱.
  25. یاقوت حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۳، ص۱۶۰.
  26. طقوش، تاریخ الفاطمیین، ۱۴۲۸م، ص۱۱۱۸.
  27. رحیم‌لو، «افریقیه»، ص۴۸۴-۴۸۵.
  28. الجمل، حکام افریقیه و تونس، ۲۰۱۷م، ص۱۱۳.
  29. یاقوت حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۵، ص۲۳۱.
  30. رحیم‌لو، «افریقیه»، ص۴۸۵.
  31. رحیم‌لو، «افریقیه»، ص۴۸۵.
  32. رحیم‌لو، «افریقیه»، ص۴۸۶.
  33. Mahdia Tunisia:web,Britannica

منابع

  • ابن‌اثیر، عزالدین علی، الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق.
  • ابن‌تغری بردی، جمال‌الدین ابی‌المحاسن یوسف اتابکی، النجوم الزاهرة فی ملوک مصر و قاهرة، قاهره، وزارة الثقافة و الإرشاد القومی، المؤسسة المصریة العامة، بی‌تا.
  • ابن‌عذاری، محمد بن محمد، البيان المغرب في أخبار الأندلس والمغرب، بيروت، دار الثقافة، ۱۹۸۳م.
  • الجمل، عبدالوهاب، حکام افریقیه و تونس، بی‌جا، بی‌نا، ۲۰۱۷م.
  • بکری، ابوعبید عبدالله، المسالک و الممالک، تونس، الدار الغرب الاسلامی، ۱۹۹۲م.
  • جودکی، حجت الله،‌ «نیاز فاطمیان به ساخت مهدیه»، مجله مطالعات فرهنگ - ارتباطات، شماره۴، بهار۱۳۷۶ش.
  • حمیری، محمد بن عبد الله، الروض المعطار في خبر الأقطار، المحقق: إحسان عباس، بیروت، مؤسسة ناصر للثقافة، ١٩٨٠م.
  • دفتری، فرهاد، امامان اسماعیلی، ترجمه خشایار بهاری، تهران، نشر فرزان، ۱۴۰۳ش.
  • رحیم‌لو، یوسف، «افریقیه»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج۹، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۹ش.
  • طقوش، محمد سهیل، تاریخ الفاطمیین فی شمالی افریقیة و مصر و بلاد الشام، بیروت، دار النفائس، ۱۴۲۸م.
  • فضلی، زینب، «شهرهای فاطمی، ارزیابی کارنامه فاطمیان در عرصه شهرسازی مغرب»، فصلنامه تاریخ اسلام و ایران، شماره ۵۸، تابستان ۱۴۰۲ش.
  • قاضی نعمان، ابوحنیفه، افتتاح الدعوة، تحقیق فرحات الدشراوی، الشرکة التونسیه للتوزیع، تونس، ۱۹۸۶م.
  • قزوینی، زکریا بن محمد، آثار البلاد و اخبار العباد، بیروت، دار صادر، ۱۹۹۸م.
  • مقریزی، احمد بن علی، المقفی الکبیر، تحقيق محمد اليعلاوی، بیروت، دار الغرب الاسلامی، ۱۴۲۷ق.
  • ياقوت حموى‏، شهاب الدين ابو عبد الله، معجم البلدان‏، بيروت، دار صادر، ۱۹۹۵م.