آیه ۴۲ سوره ابراهیم
 | |
| مشخصات آیه | |
|---|---|
| واقع در سوره | ابراهیم |
| شماره آیه | ۴۲ |
| جزء | ۱۳ |
| اطلاعات محتوایی | |
| درباره | آگاه بودن از ظلم ظالمان و به تأخیر انداختن سزای آنها |
آیه ۴۲ سوره ابراهیم خبر میدهد که خداوند از اعمال ظالمان غافل نیست، بلکه فقط سزای آنها را تا قیامت به تأخیر انداخته است.[۱] در تفسیر عبارت «تَشْخَصُ فِیهِ الْأَبْصارُ» گفته شده است که ظالمان از ترس جهنم چشمشان خیره و باز میماند و نمیتوانند چشمان خود را ببندند.[۲]
﴿وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ ٤٢﴾ [ابراهیم:42]|﴿و خدا را از آنچه ستمکاران میکنند غافل مپندار جز این نیست که [کیفر] آنان را برای روزی به تأخیر میاندازد که چشمها در آن خیره میشود ٤٢﴾
این آیه در پاسخ به سوالی دانسته شده است که چرا ظالمان در این دنیا مجازات نمیشوند.[۳] قرآن میفرماید تأخیر در مجازات آنها به معنی غفلت یا رضایت خداوند نیست.[۴] برخی مفسران مانند تفسیر من هدی القرآن معتقدند که این تأخیر گاهی باعث شک انسانها میشود که خداوند از ظلمها غافل است[۵] تفسیر مجمع البیان نیز بیان میکند که این آیه وعدهی مجازات ظالم و تسکین برای مظلوم است.[۶]
به گفته مفسران، زندگی دنیا برای آزمون انسانهاست و نتیجه در قیامت مشخص خواهد شد.[۷] علامه طباطبایی اشاره دارد که خداوند گاهی در همین دنیا نیز مجازات میکند،[۸] مانند عذاب فرعون در دنیا و آخرت.[۹]
پانویس
- ↑ خسروانی، تفسیر خسروی، ۱۳۹۰ق، ج۵، ص۱۰۲.
- ↑ قرشی، تفسیر أحسن الحدیث، ۱۳۷۷ش، ج۵، ص۳۱۷.
- ↑ جعفری، تفسیر کوثر، ۱۳۷۶ش، ج۵، ص۶۲۶.
- ↑ مدرسی، من هدی القرآن، ۱۴۱۹ق، ج۵، ص۴۲۴.
- ↑ مدرسی، من هدی القرآن، ۱۴۱۹ق، ج۵، ص۴۲۴.
- ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۶، ص۴۹۳.
- ↑ فضلالله، تفسیر من وحی القرآن، ۱۴۱۹ق، ج۱۳، ص۱۲۳.
- ↑ طباطبائی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۲، ص۸۱.
- ↑ سوره نازعات، آیه ۲۵.
منابع
- جعفری، یعقوب، تفسیر کوثر، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۳۷۶ش.
- خسروانی، علیرضا، تفسیر خسروی، تحقیق: محمدباقر بهبودی، تهران، انتشارات اسلامیة، چاپ اول، ۱۳۹۰ق.
- طباطبائی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۴۱۷ق.
- طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مقدمه: محمدجواد بلاغی، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش.
- فضلالله، سید محمدحسین، تفسیر من وحی القرآن، بیروت، دار الملاک للطباعة و النشر، چاپ دوم، ۱۴۱۹ق.
- قرشی، سید علیاکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، چاپ سوم، ۱۳۷۷ش.
- مدرسی، سید محمدتقی، من هدی القرآن، تهران، دار محبی الحسین، چاپ اول، ۱۴۱۹ق.
- مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ اول، ۱۳۷۴ش.