ویکی شیعه:Featured articles/2026/38
اِبنُ‌الرِّضا لقبی است برای فرزندان پسر از نسلِ امام رضا(ع) که معروف‌ترینِ آنان، امام جواد(ع)، امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) هستند. ابن‌شهرآشوب در مناقب در ذیل القاب و کنیه‌های امام حسن عسکری(ع) گفته است که (...«وكان هو و أبوه و جدُّه يُعرَف كلٌّ منهم في زمانه بابن الرضا» امام عسکری(ع) و پدرش و جدش هریک در عصر خویش با عنوان ابن الرضا شناخته می‌شدند.) موسی مبرقع فرزند امام جواد(ع) نیز از جمله افرادی است که ابن‌الرضا خوانده شده است. این لقب را یاران ائمه و دیگران به‌خصوص بنی‌عباس استفاده می‌کردند. درباره دلیل به‌کارگیری این لقب، برخی گفته‌اند بنی‌عباس فرزندان امام رضا(ع) را ابن‌الرضا خواندند تا نشان دهند این افراد، منسوب به فردی هستند که ولایتعهدی را قبول کرد و به دنیا گرایش داشت. علت دیگری که برای شهرت این لقب بیان شده، آن است که شهرت امام رضا(ع) به‌جهت مناظره‌های علمی با فرقه‌های مذهبی و کلامی در بین گروه‌ها و فرقه‌های مختلف، سبب شده است فرزندان ایشان به ابن‌الرضا مشهور باشند. برخی از محققان براین باورند که چون بعد از شهادت امام رضا(ع) گروهی از شیعیان از جمله فرقه واقفیه معتقد بودند که با شهادت امام رضا(ع) امامت پایان یافته؛ به همین جهت لقب «ابن الرضا» از سوی شیعیان و پیروان ائمه هدی برای امامان پس از او عنوان شد تا تأکید شود امامت ادامه دارد.
دیگر مقالات منتخب: بسط تجربه نبوی – ناودان طلا – وقایع ماه جمادی‌الآخر