سید ابوالحسن انگجی تبریزی: تفاوت میان نسخهها
imported>Rezataran بدون خلاصۀ ویرایش |
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
}} | }} | ||
'''سید | '''سید اَبوالْحَسَن انْگَجی تبریزی''' (زاده ۱۲۸۲- درگذشته ۱۳۵۷ قمری) [[فقیه]] [[شیعی]] و از معترضین سیاستهای [[رضاخان]]. وی از گزینههای [[حوزه علمیه]] برای [[قانون طراز اول]] مجلس [[مشروطه]] بود. به سیاستهای تغییر لباس در دوره رضاخان اعتراض کرده و تبعید شد. | ||
==زندگی نامه و تحصیلات == | ==زندگی نامه و تحصیلات == | ||
نسخهٔ ۱۹ ژوئن ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۳۶
 | |
| اطلاعات فردی | |
|---|---|
| تاریخ تولد | ۱۲۸۲ق |
| تاریخ وفات | ۱۳۵۷ق |
| شهر وفات | تبریز |
| اطلاعات علمی | |
| استادان | محمدحسن مامقانی، فاضل ایروانی و میرزا حبیبالله رشتی |
| شاگردان | شیخ محمد خیابانی |
| تألیفات | ازاحة الالتباس عن حکم المشکوک فیه من اللباس |
| فعالیتهای اجتماعی-سیاسی | |
| سیاسی | اعتراض به تغییر لباس در دوره رضا خان |
سید اَبوالْحَسَن انْگَجی تبریزی (زاده ۱۲۸۲- درگذشته ۱۳۵۷ قمری) فقیه شیعی و از معترضین سیاستهای رضاخان. وی از گزینههای حوزه علمیه برای قانون طراز اول مجلس مشروطه بود. به سیاستهای تغییر لباس در دوره رضاخان اعتراض کرده و تبعید شد.
زندگی نامه و تحصیلات
سید ابوالحسن انگجی فرزند آیتالله سید محمد شیخالشریعه تبریزی در «انگج» یکی از محلات تبریز سال ۱۲۸۲ق به دنیا آمد. آیت الله انگجی در ۱۸ ذیقعده ۱۳۵۷ق در تبریز درگذشت و در مقبره خانوادگی در تبریز دفن شد.
وی ادبیات فارسی و عربی، نجوم، فقه و اصول را در تبریز فرا گرفت و در درس «آفا میر فتاح سرابی» و «میرزا محمود اصولی» حاضر شد. در سال ۱۳۰۴ق برای ادامه تحصیلات به نجف رفت و در درس شیخ محمدحسن مامقانی، فاضل ایروانی و میرزا حبیبالله رشتی شرکت کرد و در فقه و اصول به درجه اجتهاد رسید.[۱] در سال ۱۳۰۸ق به تبریز مراجعت کرد و تا آخر عمر به تدریس، تألیف و انجام امور مردم مشغول شد.[۲] شیخ محمد خیابانی از شاگردان او بود.[۳]
آثار
- کتاب ازاحةالالتباس عن حکم المشکوک فیه من اللباس.
- رساله سؤال و جواب.
- کتاب الحج.[۴]
فعالیتهای اجتماعی-سیاسی
پس از نهضت مشروطیت از آن طرفداری کرد و بعنوان یکی از نامزدهای علما برای قانون طراز به مجلس معرفی شد.[۵] ولی پس از مدتی با رویۀ مشروطهخواهان مخالفت کرد.[۶] در جریان اختلافات برخی از مشروطه خواهان با سیدحسن تقی زاده و شایعه تکفیر او، آخوند خراسانی نامه ای به انگجی نوشته و تاکید می کند که مقصود علما تکفیر نیست بلکه منظور این است که تقی زاده صلاحیت نمایندگی مردم در مجلس مشروطه را ندارد، آخوند از انگلجی می خواهد این مساله را به اطلاع مردم تبریز برساند.[۷]
مخالفت با رضاخان
اولین درگیری او با حکومت رضاخان با سرتیپ محمدحسین آیرم امیرلشکر تبریز بود گفته میشد وی در محل فرماندهی خود در روزهای تاسوعا و عاشورا به طور علنی فسق کرده است این موضوع مورد اعتراض برخی از مردم و روحانیون تبریز قرار گرفته و دست به تظاهرات و مخالفت زدند، به دستور شاه سپهبد امیراحمدی از تهران جهت رفع غائله به تبریز رفت و در اولین ملاقات با آیتالله انگلجی از او خواست که در رفع اختلافات مساعدت کند، انگلجی ضمن اعتراض به اعمال آیرم گفته بود حاضرم که این خانهام بر سرم فرود آید و آناً بمیرم، به شرطی که پای رضا شاه از ایران کنده شود.»[۸]
موضعگیری دیگر آیتالله در برابر تغییر لباس و قانون نظام اجباری بود که منجر به دستگیری و تبعید او به سمنان شد و پس از پایان تبعید به حوزه درس خود در تبریز بازگشت.[۹]
پانویس
منابع
- مهدی مجتهدی، رجال آذربایجان در عصر مشروطیت، [بی. جا: بینا]، ۱۳۲۷.
- عبدالرحیم عقیقی بخشایشی، مفاخر آذربایجان، ج۱، تبریز: آذربایجان، ۷۵ - ۱۳۷۴.
- حمید بصیرتمنش، علما و رژیم رضاشاه، [تهران]: موسسه چاپ و نشر عروج، ۱۳۷۶.
- حسن مرسولند، زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، ج۱، تهران: الهام، ۱۳۶۹.
- علی اکبر ذاکری، مجله حوزه، دوره ۲۸، شماره ۱۶۱، پاییز ۱۳۹۰، صفحه ۱۴۴-۲۰۵.
- مصطفی قلیزاده، شیخ محمد خیابانی: خروش حماسهها، [تهران]: سازمان تبلیغات اسلامی، مرکز چاپ و نشر، ۱۳۷۲.
- ↑ مهدی مجتهدی، ۱۳۲۷، ص ۱۸۱.
- ↑ عقیقی بخشایشی، عبدالرحیم، مفاخر آذربایجان، ج۱، ۷۵ - ۱۳۷۴، ص ۲۸۶.
- ↑ مصطفی قلیزاده، ۱۳۷۲، ص ۳۹ - ۴۰.
- ↑ حسن مرسولند، زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، ج۱، ۱۳۶۹، ص ۳۰۲ - ۳۰۳.
- ↑ علی اکبر ذاکری، ۱۳۹۰، صفحه ۱۴۴-۲۰۵.
- ↑ حمید بصیرتمنش، علما و رژیم رضاشاه، ۱۳۷۶، ص ۳۹۴ - ۳۹۵.
- ↑ اوراق تازه یاب مشروطیت و نقش تقیزاده، به کوشش ایرج افشار، ص ۲۱۷.
- ↑ حمید بصیرتمنش، علما و رژیم رضاشاه، ۱۳۷۶، ص۳۹۴ - ۳۹۵.
- ↑ حسن مرسولند، زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، ج۱، ۱۳۶۹، ص ۲- ۳.