صلوات ضراب اصفهانی
صلوات ضَرّابِ اصفهانی از ادعیهی شیعی است که در منابع کهن از جمله مصباح المتهجّد[۱] نوشتهی شیخ طوسی، جمال الاسبوع[۲] تألیف سید ابن طاووس، المزار الکبیر[۳] تألیف ابن المشهدی و همچنین در کتاب البلد الامین[۴] نوشته کفعمی ذکر شده است. این دعا به ابوالحسن یعقوب بن یوسف معروف به ضرّاب اصفهانی، از راویان شیعه، منسوب است.[۵] بر اساس روایت تاریخی، ابوالحسن ضرّاب از اهالی پارس و فردی دیندار بود که در سفری به مکه، در دوران غیبت صغرا، به دیدار امام زمان(عج) رسید و این صلوات را از او دریافت کرد.[۶]
در ماجرایی که شیخ طوسی در کتاب الغیبة نقل میکند، ضرّاب در بازگشت از سفر حج، حکایت خود را چنین شرح میدهد که در خانهای متعلق به یکی از دوستداران اهلبیت(ع) در مکه سکونت داشت و در آن مکان، مردی با سیمای نورانی، که آثار سجده بر پیشانی داشت و در سکوت شب وارد اتاق پیرزن صاحبخانه میشد، بر او ظاهر گشت. پس از مواجهههای متعدد و نشانههایی که دید، دریافت که آن مرد همان امام زمان (عج) است. وی در آن دیدار، صلواتی را بر پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) به او تعلیم داد.[۷] سید محمدتقی موسوی اصفهانی در کتاب مکیال المکارم[۸] و همچنین شیخ عباس قمی در مفاتیحالجنان این دعا را ذکر کردند.[۹]
محتوای صلوات ضراب اصفهانی را به سه محور اصلی تقسیمبندی کردهاند:
- ثنا و درود و توصیف مقام پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) و ذکر اسامی و توصیف مقام و فضائل ائمه اثنی عشر(ع).
- دعا برای امام زمان(عج) و فرج او و درخواست برای عزت، نصرت، طول عمر و همچنین دعا برای حفاظت و کفایت شر حاسدان، اعاذت از کید کافران.
- دعا برای تجدید دین و بازگشت دین به حالت نو، ناب و خالص و غلبۀ سلطنت الهی بر جهان.[۱۰]
برخی پژوهشگران اوصاف و ویژگیهای امام زمان(عج) در صلوات ابوالحسن ضراب را چنین برشمردهاند که او شاهد اعمال مردم، هدایت کننده مردم، حجت بر مردم، حاکم بر زمین، احیا کننده سنتهای تعطیل شده و وارث همه پیامبران گذشته است.[۱۱]
پانویس
- ↑ طوسى، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۴۰۶.
- ↑ ابن طاووس، جمال الأسبوع، ۱۳۳۰ق، ص۴۹۵.
- ↑ ابن مشهدى، المزار الكبير، ۱۴۱۹ق، ص۶۶۷.
- ↑ كفعمى، البلد الأمين، ۱۴۱۸ق، ص۷۹.
- ↑ طوسى، مصباح المتهجّد، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۴۰۶، ابن طاووس، جمال الأسبوع، ۱۳۳۰ق، ص۴۹۵، ابن مشهدى، المزار الكبير، ۱۴۱۹ق، ص۶۶۷، كفعمى، البلد الأمين، ۱۴۱۸ق، ص۷۹.
- ↑ طوسى، الغيبة، ۱۴۱۱ق، ص۲۷۷.
- ↑ طوسى، الغيبة، ۱۴۱۱ق، ص۲۷۷.
- ↑ موسوی اصفهانی، مکیال المکارم ۱۳۹۸ق، ج۲، ص۷۰.
- ↑ مفاتیحالجنان، صلوات ابوالحسن ضراب اصفهانی، اعمال روز جمعه، ص۹۳.
- ↑ «از صلوات ابوالحسن ضراب اصفهانی چه می دانیم؟»، پایگاه جامع اطلاع رسانی امام مهدی(عج).
- ↑ برمو، دالوند، «بیان برخی از ویژگیهای امام زمان(عج) در صلوات ابوالحسن ضراب اصفهانی»، ص۴۱-۵۰
منابع
- ابن طاووس، على بن موسى، جمال الأسبوع بكمال العمل المشروع، قم، دار الرضى، ۱۳۳۰ق.
- ابن طاووس، على بن موسى، الإقبال بالأعمال الحسنة، محقق: جواد قيومى اصفهانى، قم، دفتر تبليغات اسلامى، ۱۳۷۶ش.
- ابن مشهدى، محمد بن جعفر، المزار الكبير، مصحح جواد قيومى اصفهانى، قم، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، ۱۴۱۹ق.
- برمو، بهنام؛ دالوند، یاسر، «بیان برخی از ویژگیهای امام زمان(عج) در صلوات ابوالحسن ضراب اصفهانی»، سخن جامعه، شماره۹، سال پنجم، تابستان ۱۳۹۵ش.
- طوسى، محمد بن الحسن، الغيبة، مصحح عبادالله تهرانى و علی احمد ناصح، قم، دار المعارف الإسلامية، ۱۴۱۱ق.
- طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بیروت، مؤسسة فقه الشيعة، ۱۴۱۱ق.
- كفعمى، ابراهيم بن على عاملى، البلد الأمين و الدرع الحصين، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، ۱۴۱۸ق.
- مفاتیح الجنان.
- موسوی اصفهانی، محمدتقی، مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم عجل الله فرجه الشریف، قم، المطبعه العلمیه، ۱۳۹۸ق.
- «از صلوات ابوالحسن ضراب اصفهانی چه می دانیم؟»، پایگاه جامع اطلاع رسانی امام مهدی(عج)، تاریخ درج: ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۴ش، تاریخ بازدید: ۱ اسفند ۱۴۰۴ش.