آل ابی‌اراکه

آلِ ابی‎اَراکه از خاندانهای شیعی و از رجال حدیث در سده‎های اول و دوم ق صحابی حضرت علی(ع)

آل ابی اراکه از خاندان های شیعی و منسوب به ابو اراکه، میمون ‎بن ‎سنجار یمنی بَجلی کوفی از یاران خاص امام على(ع) است که از یمن به کوفه هجرت کرد.

مقام ابی اراکه

عده‎ای او را به لحاظ شخصیت و نزدیکی به امام، همانند افرادی چون أصبغ بن نباته، مالک اشتر، کمیل بن زیاد، زید بن ‎صَوْحان و صعصعه بن صوحان دانسته‎اند. برخی روایات نیز به دوستی نزدیک او با رشید هجری اشاره دارد.

بزرگان خاندان

از شخصیتهای معروف و بزرگ این خاندان، می‎توان از افراد ذیل نام برد: بشیر (یا بِشْر) بن‎ میمون وابشی نَبّال کوفی هَمْدانی شیبانی، برادرش شجره، و پسرش اسحاق، علی و حسن فرزندانِ شجره.

مقام و موقعیت این خاندان

بزرگان این خاندان از محدثان بزرگ و مورد اطمینان و رجال برجسته شیعه به شمار می‎ روند. آنان از امام محمد باقر علیه السلام، امام جعفرصادق علیه‌السلام و بنابر برخی روایات از امام موسی کاظم علیه السلام، حدیث نقل می‎کنند. علمای رجال عموماً، این افراد را به استناد اخباری که از سوی امامان معصوم(ع) رسیده است، موثق و صالح می دانند و آنان را ستوده اند. محدثان شیعی، روایاتی از بشیر، شجره، علی‎ و حسن نقل کرده اند.

منابع

1. ابن‎ابی حاتم رازی، محمد بن‎ادریس، الجرح والتعدیل، بیروت، داراحیاءالتراث‎العربی، 1952م، 2/366؛
2. بحرالعلوم، مهدی، رجال، تهران، مکتبه‎الصادق، 1363ش، 1/264-268؛
3. حلّی، علی‎بن‎داود، کتاب‎الرجال، به کوشش جلال‎الدین محدّث ارموی، دانشگاه تهران، 1342ش، صص 71، 108، 184، 236-237؛
4. خویی، ابوالقاسم، معجم رجال‎الحدیث، بیروت، 1403ق، 3/39، 322، 323، 4/357، 9/13-14، 12/60-61، 19/113؛
5. طوسی، محمد بن‎حسن، الفهرست، به کوشش محمود رامیار، دانشگاه مشهد، 1351ش، ص 223؛
6. غروی حایری، محمد علی، جامع‎الرواه، داراأضواء، بیروت، 1403ق، 1/123، 203، 586.

پیوند به بیرون

منبع مقاله: دایرة المعارف بزرگ اسلامی؛ آل ابی اراکه