confirmed، templateeditor
۱۲٬۲۹۶
ویرایش
(ویکی سازی) |
(ویکی سازی) |
||
خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
در فقه امامیه، [[تقلید (فقه)|تقلید]] از [[مرجع تقلید|مجتهد دارای شرایط]] برای کسی که خودش مجتهد نیست و به احتیاط عمل نمیکند، ضروری است.<ref>طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۳-۵.</ref> برای مجتهدی که میتوان از او تقلید کرد شرایطی ذکر شده که یکی از این شرایط [[ذکوریت|مرد بودن]] است.<ref>طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۹.</ref> | در فقه امامیه، [[تقلید (فقه)|تقلید]] از [[مرجع تقلید|مجتهد دارای شرایط]] برای کسی که خودش مجتهد نیست و به احتیاط عمل نمیکند، ضروری است.<ref>طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۳-۵.</ref> برای مجتهدی که میتوان از او تقلید کرد شرایطی ذکر شده که یکی از این شرایط [[ذکوریت|مرد بودن]] است.<ref>طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۹.</ref> | ||
به گفته [[علیاکبر سیفی مازندرانی]] (زاده ۱۳۳۵ش) از مجتهدان شیعه این شرط در کلمات فقیهان نزدیک به عصر او مطرح شده و در فقیهان تا حدود [[ | به گفته [[علیاکبر سیفی مازندرانی]] (زاده ۱۳۳۵ش) از مجتهدان شیعه این شرط در کلمات فقیهان نزدیک به عصر او مطرح شده و در فقیهان تا حدود قرن دهم [[سال هجری قمری|هجری قمری]] چنین شرطی دیده نمیشود.<ref>سیفی مازندرانی، الإجتهاد و التقليد (دليل تحرير الوسيلة للإمام الخمينی)، ۱۴۳۵ق، ص۱۱۱-۱۱۲.</ref> گفته شده فقهای پیش از [[شهید ثانی]]<ref>شهید ثانی، الروضة البهیه فی شرح لمعة الدمشقیة، ۱۴۱۰ق، ج۳، ص۶۲.</ref> ([[سال ۹۱۱ هجری قمری|۹۱۱]]-[[سال ۹۵۵ هجری قمری|۹۵۵]] یا [[سال ۹۶۵ هجری قمری|۹۶۵ق]]) ضمن ذکر شروط مفتی، مرد بودن را ذکر نکردهاند.<ref>علائی رحمانی، «اجتهاد و مرجعیت زنان از منظر دین»، ص۸۹؛ ایزدیفرد و کاویار، «واکاوی ادله ناظر بر مرجعیت زنان در فقه امامیه»، ص۲۱۸؛ برای نمونه نگاه کنیدː سید مرتضی، الذریعة، ۱۳۴۸ش، ج۲، ص۷۹۹-۸۰۰؛ شیخ طوسی، المبسوط، ۱۳۸۷ق، ج۸، ص۹۹؛ علامه حلی، قواعد الاحکام، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۵۲۶.</ref> با ذکر شرط ذکوریت توسط [[سید محمدکاظم طباطبایی یزدی]] در [[العروة الوثقی (کتاب)|کتاب عروة الوثقی]]،<ref>طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۹.</ref> راه برای فقهای بعد از او در شرط دانستن این ويژگی برای مرجعیت هموار شد.<ref>علائی رحمانی، «اجتهاد و مرجعیت زنان از منظر دین»، ص۸۹.</ref> | ||
بر خلاف نظر مشهور فقهای اهل سنت که فتوا دادن را مشروط به مرد بودن نمیدانند، در فقه امامیه این شرط را نظر مشهور فقها، مخصوصا فقهای بعد از سده دهم هجری دانستهاند.<ref>قائنی، «تقلید از مجتهد زن (۱)»، ص۳۷.</ref> گفته شده علت این که فقهای متقدم به مشروط بودن مرجعیت به مردانگی تصریح نکردهاند، واضح و بدیهی بودن این شرط نزد آنها با توجه به مشروط بودن قضاوت به این ویژگی یا مطرح نبودن باب اجتهاد و تقلید در کتب فقهی آن دوران است.<ref>سیفی مازندرانی، الإجتهاد و التقليد (دليل تحرير الوسيلة للإمام الخمينی)، ۱۴۳۵ق، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref> | بر خلاف نظر مشهور فقهای اهل سنت که فتوا دادن را مشروط به مرد بودن نمیدانند، در فقه امامیه این شرط را نظر مشهور فقها، مخصوصا فقهای بعد از سده دهم هجری دانستهاند.<ref>قائنی، «تقلید از مجتهد زن (۱)»، ص۳۷.</ref> گفته شده علت این که فقهای متقدم به مشروط بودن مرجعیت به مردانگی تصریح نکردهاند، واضح و بدیهی بودن این شرط نزد آنها با توجه به مشروط بودن قضاوت به این ویژگی یا مطرح نبودن باب اجتهاد و تقلید در کتب فقهی آن دوران است.<ref>سیفی مازندرانی، الإجتهاد و التقليد (دليل تحرير الوسيلة للإمام الخمينی)، ۱۴۳۵ق، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref> |