کاربر:Rezapour/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
با این حال برخی مفسران مقصود از مکان شرقی را در بخش شرقی [[مسجدالاقصی]] دانستهاند.<ref>طباطبائی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۴،ص۳۴.</ref> مقصود از حجاب در آیه ۱۷ مریم را پردهای دانستهاند که او را از دیگران جدا میکرد.<ref>روض الجنان و روح الجنان في تفسيرالقرآن، ج13، ص: 65</ref> در مورد اینکه چرا مریم خود را از دیگران جدا کرد و به خلوتگاهی رفت دو نظر مطرح شده است: | با این حال برخی مفسران مقصود از مکان شرقی را در بخش شرقی [[مسجدالاقصی]] دانستهاند.<ref>طباطبائی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۴،ص۳۴.</ref> مقصود از حجاب در آیه ۱۷ مریم را پردهای دانستهاند که او را از دیگران جدا میکرد.<ref>روض الجنان و روح الجنان في تفسيرالقرآن، ج13، ص: 65</ref> در مورد اینکه چرا مریم خود را از دیگران جدا کرد و به خلوتگاهی رفت دو نظر مطرح شده است: | ||
*مریم برای جدا شدن از دیگران و پرداختن به [[عبادت]] از دیگران کناره گرفت <ref>طباطبائی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۴، ص۳۵.</ref> تا خلوتگاه او از هر نظر کامل شود.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۱۳، ص۳۳.</ref> | *مریم برای جدا شدن از دیگران و پرداختن به [[عبادت]] از دیگران کناره گرفت <ref>طباطبائی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۴، ص۳۵.</ref> تا خلوتگاه او از هر نظر کامل شود.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۱۳، ص۳۳.</ref> و لعل الآية توحي بأن صلاة المرأة في المخدع أفضل من غيره، و جاء في الحديث: «مسجد المرأة بيته<ref>من هدى القرآن، ج7، ص: 25</ref> | ||
*برخی نقل کردهاند که مریم برای انجام غسل از دیگران کناره گفته بود.<ref>روض الجنان و روح الجنان في تفسيرالقرآن، ج13، ص: 65</ref> علامه طباطبایی این کلام را بدون دلیل میداند.<ref>الميزان في تفسير القرآن، ج14، ص۳۵</ref> | *برخی نقل کردهاند که مریم برای انجام غسل از دیگران کناره گفته بود.<ref>روض الجنان و روح الجنان في تفسيرالقرآن، ج13، ص: 65</ref> فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ دون الناس حِجاباً سترا لتغتس<ref>تبيين القرآن، ص: 318</ref> علامه طباطبایی این کلام را بدون دلیل میداند.<ref>الميزان في تفسير القرآن، ج14، ص۳۵</ref> | ||
در آنجا [[فرشته|فرشتهای]] بر وی ظاهر شد که در [[سوره آلعمران]] با تعبیر ملائکه<ref>سوره آلعمران، ایه ۴۵.</ref> و در [[سوره مریم]] با تعبیر «رُوحَنا؛ روح ما»<ref>سوره مریم، آیه ۱۷.</ref> از وی یاد شده و مراد از آن را [[جبرئیل]] دانستهاند.<ref>مغنیه، تفسیر الکاشف، ۱۴۲۴ق، ج۲، ص۶۳.</ref> | در آنجا [[فرشته|فرشتهای]] بر وی ظاهر شد که در [[سوره آلعمران]] با تعبیر ملائکه<ref>سوره آلعمران، ایه ۴۵.</ref> و در [[سوره مریم]] با تعبیر «رُوحَنا؛ روح ما»<ref>سوره مریم، آیه ۱۷.</ref> از وی یاد شده و مراد از آن را [[جبرئیل]] دانستهاند.<ref>مغنیه، تفسیر الکاشف، ۱۴۲۴ق، ج۲، ص۶۳.</ref> المسألة الرابعة: أنها لما جلست في ذلك المكان أرسل اللّه إليها الروح و اختلف المفسرون في هذا الروح فقال الأكثرون: إنه جبريل عليه السلام و قال أبو مسلم إنه الروح الذي تصور في بطنها بشرا و الأول أقرب لأن جبريل عليه السلام يسمى روحا قال اللّه تعالى: نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ<ref>مفاتيح الغيب، ج21، ص۵۲۰</ref> | ||
سماه الله روحا لأنه روحاني و أضافه إلى نفسه تشريفا له<ref> مجمع البيان في تفسير القرآن، ج6، ص: 783</ref> | |||
فرشته به شکل انسان بر مریم ظاهر گردید.<ref>سوره مریم، آیه۱۷.</ref> | |||
فالروح المرسل إليها هو المتمثل لها بشرا سويا و معنى تمثله لها بشرا ترائيه لها، و ظهوره في حاستها في صورة البشر و هو في نفسه روح و ليس ببشر<ref>الميزان في تفسير القرآن، ج14، ص۳۵.</ref> | |||
و تمثّل الروح هو ظهوره في هيئة معيّنة، و الهيئة التي أرادها اللّه لروحه كانت على هيئة بشر سوي، متكامل، لعله لامتحان مريم الصديقة العذراء، باعتبار ان البشر السوي أكثر إثارة لغرائز المرأة<ref>من هدى القرآن، ج7، ص: 25</ref> | |||
توجه كنيم كه در اين گونه موارد، فرشته واقعاً تبديل به بشر نمىشود بلكه تصرفى در شخص مىكند كه او را به صورت يك انسان مىبيند. پيامبر اسلام هم جبرئيل را در شكل دحيه كلبى مىديد<ref>كوثر، ج6، ص۵۰۶.</ref> | توجه كنيم كه در اين گونه موارد، فرشته واقعاً تبديل به بشر نمىشود بلكه تصرفى در شخص مىكند كه او را به صورت يك انسان مىبيند. پيامبر اسلام هم جبرئيل را در شكل دحيه كلبى مىديد<ref>كوثر، ج6، ص۵۰۶.</ref> | ||
مریم ترسید<ref>زحیلی، تفسیر الوسیط، ۱۴۲۲ق، ج۲، ص۱۴۶۸.</ref> و گفت: «من از شر تو، به خدای رحمان پناه میبرم».<ref>نجفی خمینی، تفسیر آسان، ۱۳۹۸ق، ج۲، ص۳۱۵.</ref> فرشته خود را فرستاده خداوند خواند<ref>سوره مریم، آیه۱۹.</ref> و بشارت خدواند را به او گفت<ref>سوره آلعمران، ایه ۴۵.</ref> که فرزندی از وی به وجود خواهد آمد.<ref>حسینی همدانی، انوار درخشان، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۷۸.</ref> | مریم ترسید<ref>زحیلی، تفسیر الوسیط، ۱۴۲۲ق، ج۲، ص۱۴۶۸.</ref> و گفت: «من از شر تو، به خدای رحمان پناه میبرم».<ref>نجفی خمینی، تفسیر آسان، ۱۳۹۸ق، ج۲، ص۳۱۵.</ref> فرشته خود را فرستاده خداوند خواند<ref>سوره مریم، آیه۱۹.</ref> و بشارت خدواند را به او گفت<ref>سوره آلعمران، ایه ۴۵.</ref> که فرزندی از وی به وجود خواهد آمد.<ref>حسینی همدانی، انوار درخشان، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۷۸.</ref> | ||
نسخهٔ ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۴
| مشخصات آیه | |
|---|---|
| جزء | ۱۶ |
آیه ۱۷ سوره مریم
در آیه ۱۶ سوره مریم آمده که مریم در مکان شرقی کناره گرفت.[۱] در آیه ۱۷ متذکر میشود که میان خود و دیگران مانعی قرار داد.[۲] قرآن در مورد اینکه این مکان شرقی کجا بوده[۳] و همچنین مقصود از حجابی که مریم میان خود و دیگران قرار داده از چه بوده[۴] و برای چه چنین حجابی را قرار داده، ساکت است.[۵]
با این حال برخی مفسران مقصود از مکان شرقی را در بخش شرقی مسجدالاقصی دانستهاند.[۶] مقصود از حجاب در آیه ۱۷ مریم را پردهای دانستهاند که او را از دیگران جدا میکرد.[۷] در مورد اینکه چرا مریم خود را از دیگران جدا کرد و به خلوتگاهی رفت دو نظر مطرح شده است:
- مریم برای جدا شدن از دیگران و پرداختن به عبادت از دیگران کناره گرفت [۸] تا خلوتگاه او از هر نظر کامل شود.[۹] و لعل الآية توحي بأن صلاة المرأة في المخدع أفضل من غيره، و جاء في الحديث: «مسجد المرأة بيته[۱۰]
- برخی نقل کردهاند که مریم برای انجام غسل از دیگران کناره گفته بود.[۱۱] فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ دون الناس حِجاباً سترا لتغتس[۱۲] علامه طباطبایی این کلام را بدون دلیل میداند.[۱۳]
در آنجا فرشتهای بر وی ظاهر شد که در سوره آلعمران با تعبیر ملائکه[۱۴] و در سوره مریم با تعبیر «رُوحَنا؛ روح ما»[۱۵] از وی یاد شده و مراد از آن را جبرئیل دانستهاند.[۱۶] المسألة الرابعة: أنها لما جلست في ذلك المكان أرسل اللّه إليها الروح و اختلف المفسرون في هذا الروح فقال الأكثرون: إنه جبريل عليه السلام و قال أبو مسلم إنه الروح الذي تصور في بطنها بشرا و الأول أقرب لأن جبريل عليه السلام يسمى روحا قال اللّه تعالى: نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ[۱۷]
سماه الله روحا لأنه روحاني و أضافه إلى نفسه تشريفا له[۱۸]
فرشته به شکل انسان بر مریم ظاهر گردید.[۱۹]
فالروح المرسل إليها هو المتمثل لها بشرا سويا و معنى تمثله لها بشرا ترائيه لها، و ظهوره في حاستها في صورة البشر و هو في نفسه روح و ليس ببشر[۲۰]
و تمثّل الروح هو ظهوره في هيئة معيّنة، و الهيئة التي أرادها اللّه لروحه كانت على هيئة بشر سوي، متكامل، لعله لامتحان مريم الصديقة العذراء، باعتبار ان البشر السوي أكثر إثارة لغرائز المرأة[۲۱]
توجه كنيم كه در اين گونه موارد، فرشته واقعاً تبديل به بشر نمىشود بلكه تصرفى در شخص مىكند كه او را به صورت يك انسان مىبيند. پيامبر اسلام هم جبرئيل را در شكل دحيه كلبى مىديد[۲۲]
مریم ترسید[۲۳] و گفت: «من از شر تو، به خدای رحمان پناه میبرم».[۲۴] فرشته خود را فرستاده خداوند خواند[۲۵] و بشارت خدواند را به او گفت[۲۶] که فرزندی از وی به وجود خواهد آمد.[۲۷]
﴿فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا ١٧﴾ [مریم:17]
﴿و در برابر آنان پردهای بر خود گرفت پس روح خود را به سوی او فرستادیم تا به [شکل] بشری خوشاندام بر او نمایان شد ١٧﴾
پانویس
- ↑ سوره مریم، آیه ۱۶.
- ↑ سوره مریم، آیه۱۷.
- ↑ تفسير الكاشف، ج5، ص: 175
- ↑ تفسير الكاشف، ج5، ص: 175
- ↑ تفسير نمونه، ج13، ص۳۳
- ↑ طباطبائی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۴،ص۳۴.
- ↑ روض الجنان و روح الجنان في تفسيرالقرآن، ج13، ص: 65
- ↑ طباطبائی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۴، ص۳۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۱۳، ص۳۳.
- ↑ من هدى القرآن، ج7، ص: 25
- ↑ روض الجنان و روح الجنان في تفسيرالقرآن، ج13، ص: 65
- ↑ تبيين القرآن، ص: 318
- ↑ الميزان في تفسير القرآن، ج14، ص۳۵
- ↑ سوره آلعمران، ایه ۴۵.
- ↑ سوره مریم، آیه ۱۷.
- ↑ مغنیه، تفسیر الکاشف، ۱۴۲۴ق، ج۲، ص۶۳.
- ↑ مفاتيح الغيب، ج21، ص۵۲۰
- ↑ مجمع البيان في تفسير القرآن، ج6، ص: 783
- ↑ سوره مریم، آیه۱۷.
- ↑ الميزان في تفسير القرآن، ج14، ص۳۵.
- ↑ من هدى القرآن، ج7، ص: 25
- ↑ كوثر، ج6، ص۵۰۶.
- ↑ زحیلی، تفسیر الوسیط، ۱۴۲۲ق، ج۲، ص۱۴۶۸.
- ↑ نجفی خمینی، تفسیر آسان، ۱۳۹۸ق، ج۲، ص۳۱۵.
- ↑ سوره مریم، آیه۱۹.
- ↑ سوره آلعمران، ایه ۴۵.
- ↑ حسینی همدانی، انوار درخشان، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۷۸.