ابنبسطام
اِبْنِبِسْطام به حسین و عبدالله، فرزندان بسطام بن سابور (شاپور) زیأت نیشابوری اشاره دارد که از راویان قرن چهارم قمری و مؤلفان کتاب طب الائمه هستند. از زندگی این دو چندان اطلاعی در دست نیست، اما پدرشان بسطام و عموهایشان زکریا، زیاد و حفص از راویان معتبر بوده و از امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) حدیث نقل کردهاند.[۱]
سید محمدباقر خوانساری حسین بن بسطام را همطبقه با کلینی (درگذشته ۳۲۹ق) و ابنقولویه قمی (درگذشته ۳۶۸ق) دانسته است.[۲] همچنین، حر عاملی او را از راویان حدیث ذکر کرده است.[۳]
کتاب طب الائمه توسط حسین و عبدالله فرزندان ابنبسطام تألیف شده است. این کتاب به بهداشت خوراکیها، منافع آنها، ادعیه و تعویذها پرداخته است.[۴]
پانویس
منابع
- بحرالعلوم، محمدمهدی، رجال السید بحر العلوم «المعروف بالفوائد الرجالیة»، نجف، ۱۳۸۵ق.
- حر عاملی، مجمد بن جسن، وسایل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، قم، مؤسسة آلالبیت علیهمالسلام لإحیاء التراث، ۱۴۱۶ق.
- خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات في أحوال العلماء و السادات، تهران، ۱۳۸۲ق.
- نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، بمبئی، ۱۳۱۷ق.
پیوند به بیرون
- منبع مقاله: دائره المعارف بزرگ اسلامی