سید میر آصف قزوینی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

آصِفِ قَزْوینی، یا سید میرآصف قزوینی، از علما و فقهای امامی اوایل سده ۱۲ قمری است.

آصف قزوینی در اواخر سده ۱۱ و اوایل سده ۱۲ق، نخست در قزوین و سپس در اصفهان به تحصیل دانش پرداخت. پس از چندی به قزوین بازگشت و مدتی را در آنجا و سپس در تفلیس به تدریس گذراند.

در شرح مختصری که از زندگی او باقی است، پرهیزکاری و نوع دوستی وی جای خاصی دارد. هنگامی که اصفهان در محاصره محمود افغان بود (۱۱۳۵ق)، میرآصف در شرایط دشوار جنگ و قحطی به یاری و دستگیری درماندگان و مستمندان برخاست. وی مدتی کوتاه پس از این واقعه درگذشت. اثر مشهور او شرحی بر خطبه همام است.

پانویس و منابع

  • آزادکشمیری، محمدصادق، نجوم‎السماء ‎فی ‎تراجم ‎العلماء، لکهنو، ۱۳۰۳ق، ج۱، ص۲۷۳-۲۷۴.
  • آقابزرگ، الذریعة، ج۱۳، ص۲۲۶.
  • امین، محسن، اعیان‎الشیعة، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق، ج۲، ص۷۸.
  • قمی، عباس، فوائدالرضویة، تهران، ۱۳۲۷ش، ص ۵۳.
  • مدرس، محمدعلی، ریحانة‎الادب، تبریز، ۱۳۴۶ش، ج۴، ص۴۴۷-۴۴۸.

پیوند به بیرون