پرش به محتوا

کاربر:Hakimi/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی شیعه
Hakimi (بحث | مشارکت‌ها)
Hakimi (بحث | مشارکت‌ها)
(بدون تفاوت)

نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۱۱

سید علی نقی نقوی لکھنوی
فقیه، خطیب و عالم هندوستان
پرونده:نقی نقوی.jpg
اطلاعات فردی
نام کاملسید علی نقی نقوی
لقبغفران مآب
نسبعلی نقی بن ... محمد بن الطاہر بن جعفر بن امام علی نقی (ع)
تاریخ تولد26 رجب 1323 ھ مطابق 1905 ء
زادگاهلکھنؤ
تاریخ وفات1 شوال 1408 ھ /18 مئی 1988 ء
محل دفنلکهنو
شهر وفاتلکھنؤ
خویشاوندان
سرشناس
سید محمد نقوی (پدر)، سید مهدی و سید حسین علیین (فرزندان)
اطلاعات علمی
استادانمولانا سید محمد عرف میرن صاحب • نجم الملۃ • جناب باقر العلوم
محل تحصیلنجف و مشهد
اجازه روایت ازآقا بزرگ تهرانی، سید هبة الدین شهرستانی، سید محسن امین عاملی، سید حسن صدرالدین، سید شهاب الدین مرعشی نجفی، سید محمدهادی بجستانی خراسانی، سیدعبدالحسین شرف الدین موسوی عاملی و ...
اجازه اجتهاد ازسید ابو الحسن اصفہانی، آیت اللہ نائینی، سید ضیاء الدین عراقی، شیخ عبد الکریم حائری یزدی، محمد حسین اصفہانی کمپانی، آیت اللہ ابراہیم (میرزا شیرازی)، شیخ ہادی کاشف الغطاء، میرزا علی یزدانی، شیخ محمد حسین تہرانی، شیخ کاظم شیرازی، میرزا ابو الحسن مشکینی، سید سبط حسن مجتہد۔
تألیفاتالفرقان فی تفسیر القرآن،


سید علی نقی نقوی (۱۹۰۵م ۔ ۱۹۸۸م) ۱۳۲۳ق-۱۴۰۸ق مفسر، خطیب، عالم و مجتهد قرن چهاردهم هجری قمری می باشد. نسب او با بیست و هشت واسطه به امام همام علی النقی الهادی(ع) می‌رسد. تحصیلات خود را نزد پدرش در زادگاه شروع کرد. سطوح عالی را در نجف گذراند و بعد از پنج سال به هندوستان برگشت. او در هندوستان به تبلیغ دین پرداخت و آثار زیادی را بر جای گذاشت. او از اساتید خود در نجف اجازات روایی و اجتهاد کسب نمود.

زندگینامه

سید علی نقی نقوی در ۲۶ رجب ۱۳۲۳ق در شهر لکهنو هندوستان به دنیا آمد. پدر وی سید ابوالحسن منن از نوادگان غفران مآب می‌باشد.[۱] در سن ۳ یا ۴ سالگی خود همراه با پدرش به نجف رفت و چند سال بعد به کشور برگشت و نزد پدر و برادر بزرگش ادامه تحصیل داد.[۲] بروز عید الفطر ۱۴۰۸ 18 مہ ۱۹۸۸م در سن ۸۳ سالگی در زادگاه خود لکهنو از دنیا رفت و همانجا دفن شد.[۳] و پنج فرزند به جا گذاشت.[۴]

تحصیلات

او همزمان در دو مدرسه مدرسہ ناظمیہ و سلطان المدارس درس می‌خواند.[۵] در دوران طلبگی در نشریه‌های سرفراز لکهنو، الواعظ لکهنو و شیعه لاهور مقالات وی به چاپ رسید. در مدرسه ناظمیه تدریس علوم عقلیه را نیز در همان زمان شروع کرد.[۶]

سید نقوی در ادبیات عربی مهارت خاصی داشته و قصائد و مرثیه‌ها را به زبان عربی می‌نوشت که علامه امینی یکی از قصیدها در شان ابوطالب را در کتاب الغدیر ذکر کرده است.[۷] آقا بزرگ تہرانی نیز شرح حال زندگینامه شیخ طوسی را با اشعاری از سید علی نقوی به آخر می‌رساند.[۸] او در لکهنو نزد پدرش ابوالحسن منن، سید محمد عرف میرن، نجم الملة و باقر العلوم درس خواند.[۹] در سال ۱۳۴۵ هجری قمری مطابق با ۱۹۲۷م او بار دیگر به نجف سفر کرد و پنج سال را آنجا گذراند. در مدتی که او در نجف بود از اساتیدی همانند آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی، آیت الله نائینی و آیت الله سید ضیاء عراقی و... بهره برد.[۱۰] و در ۲۷ سالگی به اجتهاد رسید.[۱۱]


اجازه اجتهاد و روایت

او از فقهای آن زمان نجف همچون آیت الله نائینی، عبد الکریم یزدی، محمد حسین اصفهانی، ضیاء عراقی، سید محسن امین عاملی، محمد جواد بلاغی، محمد حسین کاشف الغطاء و سید عبد الحسین شرف الدین موسوی، اجازۀ اجتهاد را دریافت نمود.[۱۲]

همچنین از آقا بزرگ تهرانی، سید هبة الدین شهرستانی (م ۱۳۸۶ ق)، سید محسن امین عاملی[۱۳]، سید حسن صدرالدین، [۱۴] سید شهاب الدین مرعشی نجفی، سید محمدهادی بجستانی خراسانی، سیدعبدالحسین شرف الدین موسوی عاملی[۱۵] و برخی دیگر علما اجازه روایت دریافت نمود.[۱۶]

فعالیت‌های اجتماعی

سید علی نقی بعد از بازگشت به هندوستان از سال ۱۹۳۲م بمدت بیست و هفت سال در دانشکدۀ ادبیات عربی دانشگاه لکهنو تدریس کرد.[۱۷] پس از آن در سال ۱۹۵۹م به دانشکدۀ الهیات دانشگاه علیگره پیوست.[۱۸] نقوی سخنران و خطیب ماهری نیز بود که در کشورهای هند و پاکستان منبر می‌رفت.[۱۹]


آثار

در نجف اولین تالیف درباره وہابیت تحت عنوان کشف النقاب عن عقائد ابن عبدالوهاب [۲۰] نوشت. کتاب اقالۃ العاثر فی اقامۃ الشعائر[۲۱] درباره عزاداری امام حسین(ع) نوشت و در رد خوارج کتاب السیف الماضی علی عقائد الاباضی[۲۲] نوشت. همچنین الفرقان فی تفسیر القرآن که در مجله الرضوان لکهنو بصورت مقاله چاپ می‌شد و از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۷۵ق به طول انجامید.[۲۳]


0150



مولانا علی نقی نقوی، چنان‌چه گفته شد، نخست مقالات تفسیری را می‌نگاشت که در مجله الرضوان لکهنو، به چاپ می‌رسید و نوشتن این تفسیر مدتی نزدیک به بیست سال، از 1354 تا 1375 ق، به‌طول انجامید.این تفسیر چاپ‌های متعددی داشته است و انتشارات ادارۀ علمیۀ خیابان عبد العزیز لکهنو، این تفسیر را در هفت جلد در 13 صفر سال 1375 م، به چاپ رساند . هم‌چنین مصباح القرآن ترست لاهور نیزدر سال 1414 ق، این مقاله را چاپ کرد.که در ابتدا تفسیر مقدمۀ تفصیلی مولانا سید علی نقی را نگاشته است که در، نه عنوان تبصره‌ی مباحث علوم قرآن و دیگر مباحث در آن ارائه شده است که عبارت اند از : معنی لغوی و اصطلاحی قرآن و حدیث ، تفاوت حدیث با آیات قرانی ،هم‌چنین تفاوت حدیث پیامبر با حدیث قدسی، معنی و مفهوم کلام الهی ، این‌که قرآن مخلوق خداست یا خیر و فتنه‌ی تاریخی که در این‌باره رخ داد، معنی کلام نفسی ، معنی نزول قرآن و اقسام وحی، اعجاز قرآن و معنی معجزه و ضرورت آن ، ویژگی‌های اعجاز قرآن که مولانا نقوی، به دلایل تفصیلی آن پرداخته است، جمع کردن و تدوین قرآن که در این‌باره مولانا نقوی ، مصحف امام علی7را نیز توضیح داده و قرآن فعلی را جمع خلفا دانسته است(نقوی:1414، 1/67-68)، نفی تحریف قرآن که در این باره مولانا نقوی، نزدیک به بیست صفحه بحث کرده و دلایل تاریخی، قرآنی و عقلی به نفی تحریف قرآن بیان کرده است و این‌که شیعه قائل به تحریف قرآن است را تهمت به مکتب اهل‌بیت: دانسته و درباره عدم تحریف روایات از امامان معصوم7 نیز مطلب نوشته است، قرائت‌های هفتگانه و قراء سبعه، دیدگاه‌های مختلف دربارۀ فهم قرآن و بلاغت آن، تفسیر و اصول آن و چند مثال‌ از تفسیر به رای را نیز آورده است، بحث تاویل و معنی آن، محکم و متشابه . بعد از این مقدمه تفصیلی، مولانا نقوی پیش از ورد به تفسیر سورۀ فاتحه القرآن، تمهید را نوشته که در آن به وجوه اعجاز قرآن پرداخته و بار دیگربه نفی تحریف آن اشاره کرده است( همان،1/ 151-183). در تفسیر فصل الخطاب ،علاوه بر شان نزول سوره‌ها و اسباب نزول آن به مصادیق آیات قرآن نیز پرداخته است و در هر جزء قرآن خلاصۀ مطالب آن به صورت جداگانه نوشته، و مولانا سید نقوی در معنی کلمات دقت خاصی داشته است وپاسخ شبهاتی که در آن زمان علیه قرآن کریم، از سوی مخالفان مطرح می‌شده، را با تحقیق گسترده داده است.


کتاب‌های زیادی بزبان اردو و عربی نوشت[۲۴] البته برخی کتاب‌های وی در سال ۱۹۷۷م در یک آتش سوزی مشکوک به منزل وی ازبین رفتند. «اصول دین و قرآن»، «یزید و جنگ قسطنطنیه»، بزبان اردو[۲۵] «البیت المعمور فی عمارۃ القبور»، «تفسیر قرآن»  بزبان عربی[۲۶] از جمله تالیفات وی محسوب می‌شوند.

پانویس

الگوی پانویس غیرفعال شده است. لطفا از الگوی پانوشت استفاده شود


منابع

  • اصفهانی نجفی، محمد رضا؛1413، وقایة الأذهان، قم: مؤسسه آل البیت (ع) لإحیاء التراث.
  • آقا بزرگ تہرانی، الذریعہ الی تصانیف الشیعہ، دار الاضواء بیروت۔
  • امروهی، سید شاهسوار حسین؛2009 ،تذکره مفسرین امامیه،دهلی نو: المصطفی پبلیکیشننز.
  • تهرانی،محمد محسن؛1403، الذریعة الی تصانیف الشیعه، بیروت: دارالاضواء.
  • جلالی حسینی، سید محمد رضا؛1324، ثبت الأسانید العوالی من مرویات الجلالی، قم: مجمع ذخایر اسلامی.
  • خورشید خاور تذکرہ علماء ہند و پاک
  • شاکری،حسین؛ 1418، علی(ع) فی الکتاب و السنة و الادب، قم: موسسه انصاریان.
  • عمر کحالہ، معجم المؤلفین، دار احیاء التراث العربی بیروت۔
  • مجلہ میراث برصغیر شمارہ اول و دوم (محرم و جمادی الثانی 1432 ہجری بمطابق 2011 عیسوی)، انتشارات مرکز احیاء آثار برصغیر کراچی۔
  • مرعشی نجفی ؛1414،الاجازة الکبیرة، قم:کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی.
  • مرعشی نجفی؛1373، المسلسلات فی الاجازات، قم:کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی..

الگو:مراجع تقلید

زندگینامه

تحصیلات و اساتید

اساتید

تدریس و شاگردان

مقام علمی از نگاه دیگران

اجازه روایت و اجتهاد

اقدامات اجتماعی

آثار علمی

  1. مجلہ میراث برصغیرص28
  2. مجلہ میراث برصغیر، ص28
  3. مجلہ میراث برصغیر ص 31
  4. شاکری، علی(ع) فی الکتاب و السنة و الادب، 1418، ص 111
  5. مجلہ میراث برصغیر، ص28
  6. مجلہ میراث برصغیر، ص28
  7. الغدیر ج7 ص405
  8. مجلہ میراث برصغیر، ص28
  9. امروهی، تذکره مفسرین امامیه، ص 418
  10. امروهی، تذکره مفسرین امامیه ص۴۱۸، ۴۱۹
  11. کرجی، مشعلدار فرهنگ سید علی نقی نقوی،
  12. امروهی، تذکره مفسرین امامیه ص۴۱۸، ۴۱۹
  13. مرعشی نجفی، المسلسلات فی الاجازات، ج۲ ص۴۴۶
  14. جلالی حسینی، ثبت الأسانید العوالی من مرویات الجلالی، ص۶۵
  15. جلالی حسینی، ثبت الأسانید العوالی من مرویات الجلالی، ص۶۵-۸۴
  16. اصفهانی نجفی، وقایة الأذهان، ص۳۸؛ تهرانی،محمد محسن؛1403، الذریعة الی تصانیف الشیعه، ج1 ص240
  17. وقایة الاذهان(نجفی اصفهانی: ۱۴۱۳ ص۳۸
  18. وقایة الاذهان(نجفی اصفهانی: ۱۴۱۳ ص۳۸
  19. وقایة الاذهان(نجفی اصفهانی: ۱۴۱۳ ص۳۸
  20. معجم المؤلفین عمر کحالہ ج10 ص270؛ علی فی الکتاب و السنۃ حاج حسین شاکری ج5 ص229.
  21. الذریعہ الی تصانیف الشیعہ، بزرگ تہرانی. ج2 ص263؛ معجم المطبوعات النجفیہ، محمد ہادی امینی ص88.
  22. الذریعہ الی تصانیف الشیعہ، بزرگ تہرانی، ج12 ص288 ش1938.
  23. ر.ک
  24. خورشید خاور تذکرہ علماء ہند و پاک ص 263. 268
  25. مجلہ شش ماہی مآب شمارہ1۔ مکمل فہرست کتب[۱]
  26. مجلہ شش ماہی مآب شمارہ1۔ مکمل فہرست کتب[۲]