عمرة القضاء: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۲۰:۵۵

عمرة القضاء حج عمره پیامبر و مسلمانان در سال هفتم هجری است.

براساس صلح حدیبیه، مسلمانان اجازه داشتند یک سال پس از صلح، سه روز وارد مکه شده و حج عمره انجام دهند. پیامبر و مسلمانان نیز از این فرصت استفاده کرده و به حج عمره رفتند. پیامبر افراد مسلحی را در بیرون مکه قرار داد که اگر اهالی مکه قصد حمله داشتند، مسلمانان بتوانند از خود دفاع کنند.

پیامبر اسلام، طواف کعبه در حالی که سوار بر شتر بود، انجام داد و با عصای خود حجر الأسود را لمس کرد.

آیه ۱۹۴ سوره بقره در مورد این واقعه نازل شده است.

معرفی

مسلمانان در ماه ذی‌القعده سال ششم هجرت، به منظور انجام عمره به سمت مکه حرکت کردند.^[۱] اما به جهت مخالفت مشرکان مکه، موفق به انجام حج نشدند. در نهایت صلح حدیبیه میان‌ مسلمانان و مشرکان مکه نوشته شد. براساس این صلح، مسلمانان در سال ششم اجازه انجام حج نداشتند اما در سال بعد (سال هفتم) می‌توانستند به مدت سه روز وارد مکه شده و عمره به جای بیاورند.^[۲]

در نهایت پیامبر اسلام به همراه بسیاری مسلمانان در ماه ذی‌القعده^[۳] سال هفتم هجری^[۴] برای انجام حج عمره به سمت مکه حرکت کردند.^[۵] این حج، به جهت این‌كه در حقیقت قضاى حج سال قبل محسوب می‌شد؛ «عمرة القضاء» نامیده شد.^[۶] همچنین با نام‌های مختلفی همچون «عمرة القضیة»، «غزوة القضاء»، «عمرة الصّلح»، و «عمرة القصاص‏» نیز شناخته می‌شود.^[۷]

برخی مفسران معتقدند آیه ۱۹۴ سوره بقره: «این ماه حرام در برابر آن ماه حرام است، و [هتک‏] حرمت‌ها قصاص دارد. پس هر كس بر شما تعدّى كرد، همان گونه كه بر شما تعدّى كرده، بر او تعدّى كنید ...» در مورد این واقعه نازل شده است.^[۸]

حرکت به سمت مکه

براساس دستور پیامبر(ص) تمام افرادی که در صلح حدیبیه شرکت کرده بودند، برای سفر مجدد به مکه حرکت کردند. افراد دیگری نیز به آن‌ها پیوستند و در مجموع تعداد مسلمانان دو هزار نفر گردید.^[۹] مسلمانان شصت شتر را برای قربانی به همراه خود بردند.^[۱۰] پیامبر(ص) ابوذر غفاری را جانشین خود در مدینه قرار داد.^[۱۱]

بنابر صلح حدیبیه مسلمانان تنها با سلاح مسافر اجازه ورود به مکه را داشتند.^[۱۲] با این حال پیامبر دویست نفر از مسلمانان را به همراه اسب و سلاح جنگ، در بیرون مکه قرار داد که اگر اهل مکه قصد جنگ داشتند، مسلمانان بتوانند از خود دفاع کنند.^[۱۳]

سه روز در مکه

با ورود مسلمانان به مکه، برخی بزرگان آنجا از شهر خارج شدند.^[۱۴]

برخی از اهالی مکه در شهر باقی ماندند تا پیامبر و مسلمانان را ببینند. پیامبر دست راست خود را از لباس احرام بیرون آورد و مسلمانان نیز چنین کردند تا قدرت خود را به اهالی مکه نشان دهند.^[۱۵] پیامبر در حالی که سوار بر شتر بود، کعبه را طواف کرد و بین صفا و مروه را پیمود.^[۱۶] همچنین حجر الاسود را نیز با عصای خود استلام کرد.^[۱۷]

پیامبر پس از اعمال حج وارد کعبه شد و زمانی که بلال بر بالای کعبه اذان ظهر را گفت، بیرون آمد.^[۱۸]

پیامبر در سه روزی که در مکه بود با میمونة دختر حارث ازدواج کرد.^[۱۹]

جستارهای وابسته

صلح حدیبیه

پانویس

الگوی پانویس غیرفعال شده است. لطفا از الگوی پانوشت استفاده شود

منابع

ابن‌خلدون، عبد الرحمن بن محمد، دیوان المبتدأ و الخبر فی تاریخ العرب و البربر و من عاصرهم من ذوی الشأن الأکبر(تاریخ ابن خلدون‏)، تحقیق خلیل شحادة، بیروت، دارالفکر، چاپ دوم، ۱۴۰۸ق.
ابن‌کثیر دمشقی‏، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۷ق.
بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقیق: سهیل زکار، ریاض زرکلی، بیروت، دارالفکر، چاپ اول، ۱۴۱۷ق.
بیهقی، ابو بکر احمد بن حسین، دلائل النبوة و معرفة أحوال صاحب الشریعة، تحقیق: عبدالمعطی قلعجی، دارالکتب العلمیة، بیروت، چاپ اول، ۱۴۰۵ق.
طبری، أبو‌جعفر محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک(تاریخ طبری)، تحقیق: ابراهیم، محمد أبوالفضل، بیروت، دارالتراث، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
مقریزی، تقی الدین‏، امتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و المتاع‏، تحقیق: محمد عبدالحمید نمیسی، بیروت، دارالکتب العلمیة، چاپ اول، ۱۴۲۰ق.
مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ اول، 1374ش.
واحدی نیشابوری، علی بن احمد، اسباب النزول، بیروت، دارالکتب الاسلامیه، ۱۴۱۱ق.
واقدی، محمد بن عمر، کتاب المغازی، تحقیق: مارسدن جونس، مؤسسة الأعلمی، بیروت، چاپ سوم، 1409ق.

↑ ابن‌کثیر،‌ البدایة و النهایة، ۱۴۰۷ق، ج۴، ص۱۶۴.
↑ بیهقی، دلائل‏ النبوة، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۱۴۵.
↑ مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۹، ص۱۷.
↑ بلاذری، أنساب‏ الأشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۳۵۳.
↑ ابن خلدون، تاریخ‏ ابن‏ خلدون، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص۴۵۵.
↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۲، ص۱۰۷.
↑ مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۳۳۰.
↑ واحدی نیشابوری، أسباب نزول القرآن، ۱۴۱۱ق، ص۵۸.
↑ واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۱.
↑ تاریخ‏الطبری،ج‏3،ص:25
↑ بلاذری، أنساب‏ الأشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۳۵۳.
↑ بیهقی، دلائل‏ النبوة، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۱۴۵.
↑ مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۳۳۱.
↑ ابن خلدون، تاریخ‏ ابن‏ خلدون، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص۴۵۵.
↑ مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۹، ص۱۹.
↑ واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۶.
↑ واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۵.
↑ واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۷.
↑ طبری، تاریخ‏ الطبری، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص۲۵.

[1] ابن‌کثیر،‌ البدایة و النهایة، ۱۴۰۷ق، ج۴، ص۱۶۴.

[2] بیهقی، دلائل‏ النبوة، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۱۴۵.

[3] مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۹، ص۱۷.

[4] بلاذری، أنساب‏ الأشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۳۵۳.

[5] ابن خلدون، تاریخ‏ ابن‏ خلدون، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص۴۵۵.

[6] مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۲، ص۱۰۷.

[7] مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۳۳۰.

[8] واحدی نیشابوری، أسباب نزول القرآن، ۱۴۱۱ق، ص۵۸.

[9] واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۱.

[10] تاریخ‏الطبری،ج‏3،ص:25

[11] بلاذری، أنساب‏ الأشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۳۵۳.

[12] بیهقی، دلائل‏ النبوة، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۱۴۵.

[13] مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۳۳۱.

[14] ابن خلدون، تاریخ‏ ابن‏ خلدون، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص۴۵۵.

[15] مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۹، ص۱۹.

[16] واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۶.

[17] واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۵.

[18] واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۷.

[19] طبری، تاریخ‏ الطبری، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص۲۵.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]

[۱۷]

[۱۸]

[۱۹]

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 ==معرفی==
-مسلمانان در [[ذی القعدة الحرام|ماه ذی‌القعده]] [[سال ششم هجری|سال ششم هجرت]]، به منظور انجام [[عمره مفرده|عمره]] به سمت [[مکه]] حرکت کردند.<ref>البدایة و النهایة، ج‏4، ص164</ref> اما به جهت مخالفت مشرکان مکه، موفق به انجام حج نشدند. در نهایت [[صلح حدیبیه]] میان‌ مسلمانان و مشرکان مکه نوشته شد. براساس این صلح، مسلمانان در سال ششم اجازه انجام حج نداشتند اما در سال بعد (سال هفتم) می‌توانستند به مدت سه روز وارد مکه شده و عمره به جای بیاورند.<ref>دلائل‏ النبوة، ج‏4، ص:145</ref>
+مسلمانان در [[ذی القعدة الحرام|ماه ذی‌القعده]] [[سال ششم هجری|سال ششم هجرت]]، به منظور انجام [[عمره مفرده|عمره]] به سمت [[مکه]] حرکت کردند.<ref>ابن‌کثیر،‌ البدایة و النهایة، ۱۴۰۷ق، ج۴، ص۱۶۴.</ref> اما به جهت مخالفت مشرکان مکه، موفق به انجام حج نشدند. در نهایت [[صلح حدیبیه]] میان‌ مسلمانان و مشرکان مکه نوشته شد. براساس این صلح، مسلمانان در سال ششم اجازه انجام حج نداشتند اما در سال بعد (سال هفتم) می‌توانستند به مدت سه روز وارد مکه شده و عمره به جای بیاورند.<ref>بیهقی، دلائل‏ النبوة، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۱۴۵.</ref>
-در نهایت [[پیامبر اسلام]] به همراه بسیاری مسلمانان در ماه ذی‌القعده<ref>إمتاع‏ الأسماع، ج‏9،ص:17</ref> سال هفتم هجری<ref>أنساب‏ الأشراف،ج‏1،ص:353</ref> برای انجام حج عمره به سمت مکه حرکت کردند.<ref>تاریخ‏ ابن‏ خلدون،ج‏2،ص:455</ref> این حج، به جهت این‌كه در حقیقت قضاى حج سال قبل محسوب می‌شد؛ «عمرة القضاء» نامیده شد.<ref>تفسیر نمونه، ج‏22، ص: 10۷</ref> همچنین با نام‌های مختلفی همچون «عمرة القضیة»، «غزوة القضاء»، «عمرة الصّلح»، و «عمرة القصاص‏» نیز شناخته می‌شود.<ref>إمتاع‏ الأسماع،ج‏1،ص:330</ref>
+در نهایت [[پیامبر اسلام]] به همراه بسیاری مسلمانان در ماه ذی‌القعده<ref>مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۹، ص۱۷.</ref> سال هفتم هجری<ref>بلاذری، أنساب‏ الأشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۳۵۳.</ref> برای انجام حج عمره به سمت مکه حرکت کردند.<ref>ابن خلدون، تاریخ‏ ابن‏ خلدون، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص۴۵۵.</ref> این حج، به جهت این‌كه در حقیقت قضاى حج سال قبل محسوب می‌شد؛ «عمرة القضاء» نامیده شد.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۲، ص۱۰۷.</ref> همچنین با نام‌های مختلفی همچون «عمرة القضیة»، «غزوة القضاء»، «عمرة الصّلح»، و «عمرة القصاص‏» نیز شناخته می‌شود.<ref>مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۳۳۰.</ref>
-برخی مفسران معتقدند آیه ۱۹۴ سوره بقره: «این ماه حرام در برابر آن ماه حرام است، و [هتک‏] حرمت‌ها قصاص دارد. پس هر كس بر شما تعدّى كرد، همان گونه كه بر شما تعدّى كرده، بر او تعدّى كنید ...» در مورد این واقعه نازل شده است.<ref>أسباب نزول القرآن (الواحدی)، ص: 58</ref>
+برخی مفسران معتقدند آیه ۱۹۴ سوره بقره: «این ماه حرام در برابر آن ماه حرام است، و [هتک‏] حرمت‌ها قصاص دارد. پس هر كس بر شما تعدّى كرد، همان گونه كه بر شما تعدّى كرده، بر او تعدّى كنید ...» در مورد این واقعه نازل شده است.<ref>واحدی نیشابوری، أسباب نزول القرآن، ۱۴۱۱ق، ص۵۸.</ref>
 ==حرکت به سمت مکه==
-براساس دستور پیامبر(ص) تمام افرادی که در صلح حدیبیه شرکت کرده بودند، برای سفر مجدد به مکه حرکت کردند. افراد دیگری نیز به آن‌ها پیوستند و در مجموع تعداد مسلمانان دو هزار نفر گردید.<ref>المغازى،ج‏2،ص:731</ref> مسلمانان شصت شتر را برای [[قربانی]] به همراه خود بردند.<ref>تاریخ‏الطبری،ج‏3،ص:25</ref> پیامبر(ص) [[ابوذر غفاری]] را جانشین خود در [[مدینه]] قرار داد.<ref>أنساب‏الأشراف،ج‏1،ص:353</ref>
+براساس دستور پیامبر(ص) تمام افرادی که در صلح حدیبیه شرکت کرده بودند، برای سفر مجدد به مکه حرکت کردند. افراد دیگری نیز به آن‌ها پیوستند و در مجموع تعداد مسلمانان دو هزار نفر گردید.<ref>واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۱.</ref> مسلمانان شصت شتر را برای [[قربانی]] به همراه خود بردند.<ref>تاریخ‏الطبری،ج‏3،ص:25</ref> پیامبر(ص) [[ابوذر غفاری]] را جانشین خود در [[مدینه]] قرار داد.<ref>بلاذری، أنساب‏ الأشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۳۵۳.</ref>
-بنابر صلح حدیبیه مسلمانان تنها با سلاح مسافر اجازه ورود به مکه را داشتند.<ref>دلائل‏النبوة،ج‏4،ص:145</ref> با این حال پیامبر دویست نفر از مسلمانان را به همراه اسب و سلاح جنگ، در بیرون مکه قرار داد که اگر اهل مکه قصد جنگ داشتند، مسلمانان بتوانند از خود دفاع کنند.<ref>إمتاع‏ الأسماع،ج‏1،ص:331</ref>
+بنابر صلح حدیبیه مسلمانان تنها با سلاح مسافر اجازه ورود به مکه را داشتند.<ref>بیهقی، دلائل‏ النبوة، ۱۴۰۵ق، ج۴، ص۱۴۵.</ref> با این حال پیامبر دویست نفر از مسلمانان را به همراه اسب و سلاح جنگ، در بیرون مکه قرار داد که اگر اهل مکه قصد جنگ داشتند، مسلمانان بتوانند از خود دفاع کنند.<ref>مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۳۳۱.</ref>
 ==سه روز در مکه==
-با ورود مسلمانان به مکه، برخی بزرگان آنجا از شهر خارج شدند.<ref>تاریخ‏ ابن‏ خلدون، ج‏2، ص:455</ref>
+با ورود مسلمانان به مکه، برخی بزرگان آنجا از شهر خارج شدند.<ref>ابن خلدون، تاریخ‏ ابن‏ خلدون، ۱۴۰۸ق،  ج۲، ص۴۵۵.</ref>
-برخی از اهالی مکه در شهر باقی ماندند تا پیامبر و مسلمانان را ببینند. پیامبر دست راست خود را از [[احرام|لباس احرام]] بیرون آورد و مسلمانان نیز چنین کردند تا قدرت خود را به اهالی مکه نشان دهند.<ref>إمتاع‏الأسماع،ج‏9،ص:19</ref> پیامبر در حالی که سوار بر شتر بود، کعبه را [[طواف]] کرد و بین [[صفا و مروه]] را پیمود.<ref>المغازى،ج‏2،ص:736</ref> همچنین [[حجر الاسود]] را نیز با عصای خود [[استلام حجر|استلام]] کرد.<ref>المغازى،ج‏2،ص:735</ref>
+برخی از اهالی مکه در شهر باقی ماندند تا پیامبر و مسلمانان را ببینند. پیامبر دست راست خود را از [[احرام|لباس احرام]] بیرون آورد و مسلمانان نیز چنین کردند تا قدرت خود را به اهالی مکه نشان دهند.<ref>مقریزی، إمتاع‏ الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۹، ص۱۹.</ref> پیامبر در حالی که سوار بر شتر بود، کعبه را [[طواف]] کرد و بین [[صفا و مروه]] را پیمود.<ref>واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۶.</ref> همچنین [[حجر الاسود]] را نیز با عصای خود [[استلام حجر|استلام]] کرد.<ref>واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۵.</ref>
-پیامبر پس از اعمال حج وارد کعبه شد و زمانی که [[بلال حبشی|بلال]] بر بالای کعبه [[اذان|اذان ظهر]] را گفت، بیرون آمد.<ref>المغازى، ج‏2،ص:737</ref>
+پیامبر پس از اعمال حج وارد کعبه شد و زمانی که [[بلال حبشی|بلال]] بر بالای کعبه [[اذان|اذان ظهر]] را گفت، بیرون آمد.<ref>واقدی، المغازى، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۷۳۷.</ref>
-پیامبر در سه روزی که در مکه بود با [[میمونة دختر حارث]] ازدواج کرد.<ref>تاریخ‏ الطبری،ج‏3،ص:25</ref>
+پیامبر در سه روزی که در مکه بود با [[میمونة دختر حارث]] ازدواج کرد.<ref>طبری، تاریخ‏ الطبری، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص۲۵.</ref>
 ==جستارهای وابسته==
 [[صلح حدیبیه]]
@@ خط ۳۴: / خط ۳۴: @@
 ==منابع==
+* ابن‌خلدون، عبد الرحمن بن محمد، دیوان المبتدأ و الخبر فی تاریخ العرب و البربر و من عاصرهم من ذوی الشأن الأکبر(تاریخ ابن خلدون‏)، تحقیق خلیل شحادة، بیروت، دارالفکر، چاپ دوم، ۱۴۰۸ق.
+* ابن‌کثیر دمشقی‏، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۷ق.
+* بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقیق: سهیل زکار، ریاض زرکلی، بیروت، دارالفکر، چاپ اول، ۱۴۱۷ق.
+* بیهقی، ابو بکر احمد بن حسین، دلائل النبوة و معرفة أحوال صاحب الشریعة، تحقیق: عبدالمعطی قلعجی، دارالکتب العلمیة، بیروت، چاپ اول، ۱۴۰۵ق.
+* طبری، أبو‌جعفر محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک(تاریخ طبری)، تحقیق: ابراهیم، محمد أبوالفضل، بیروت، دارالتراث، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
+* مقریزی، تقی الدین‏، امتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و المتاع‏، تحقیق: محمد عبدالحمید نمیسی، بیروت، دارالکتب العلمیة، چاپ اول، ۱۴۲۰ق.
+* مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ اول، 1374ش.
+* واحدی نیشابوری، علی بن احمد، اسباب النزول، بیروت، دارالکتب الاسلامیه، ۱۴۱۱ق.
+* واقدی، محمد بن عمر، کتاب المغازی، تحقیق: مارسدن جونس، مؤسسة الأعلمی، بیروت، چاپ سوم، 1409ق.
 {{حج و عمره}}