پرش به محتوا

قرآن بر نیزه کردن

از ویکی شیعه
(تغییرمسیر از قرآن به نیزه کردن)

قرآن بر نیزه کردن، رویدادی که در روزهای پایانی جنگ صفین و در آستانه شکست سپاه شام، عمرو بن عاص برای نجات سپاه معاویه پیشنهاد کرد.[۱] هدف از این اقدام، توقف جنگ و ارجاع اختلاف به حکم قرآن بود تا هر آنچه قرآن حکم کند، هر دو طرف آن را بپذیرند و از ادامه نبرد دست بکشند.[۲] به گفته مورخان، حدود پانصد مصحف برافراشته شد،[۳] و مصحف مسجد اعظم نیز که ده نفر آن را بر سه نیزه به‌هم‌پیوسته بسته بودند، در میان آنها بالا برده شد.[۴] این ترفند موجب تفرقه در سپاه امام علی(ع) گردید؛ گروهی خواهان ادامه جنگ بودند و گروهی دیگر پذیرش حکمیت و داوری بر اساس کتاب خدا را پیشنهاد کردند.[۵] امام(ع) این اقدام را نیرنگی سیاسی دانست و یاران خود را از فریب دشمن برحذر داشت،[۶] اما گروهی از سپاهیان بر پذیرش حکمیت اصرار ورزیدند و حتی با تهدید امام(ع)، توقف جنگ را بر ایشان تحمیل کردند.[۷] این جریان بعد از واقعه لیله الهریر انجام شد،[۸] و در اشعار برخی شاعران نیز بازتاب یافته است.[۹]

اِبنُ دِحْیَة، نویسنده أعلام النصر المبین، با این گمان که قرآن‌های برافراشته‌شده بر نیزه‌ها مصحف کامل بوده‌اند، گفته است که در آن زمان تعداد قرآن کامل از ۵ تا ۷ مصحف بیشتر نبود.[۱۰] نویسنده أعلام النصر همچنین سند این نقل تاریخی را محل اشکال دانسته که در برخی منابع بدون سند و در تاریخ طبری تنها از دو راوی، ابومِخنَف و ابوجناب کلبی نقل شده[۱۱] و این‌دو نیز، نزد رجالیان اهل‌سنت تضعیف شده‌اند.[۱۲] در مقابل این دیدگاه، این واقعه در منابع شیعی از جمله وقعه الصفین با ذکر سند آمده و راویانی مانند عمر بن سعد، تَميمُ بْنُ حُذَيْم و فُضَيل بنُ خَدِيج و ابی ‌وَدَّاک آن را نقل کرده‌اند.[۱۳] همچنین گزارش این رویداد در منابع متعدد تاریخی و حدیثی کهن شیعه مانند کشف الغمه،[۱۴] المناقب،[۱۵] الارشاد،[۱۶] اثبات الهدی،[۱۷] نقل شده است. افزون بر آن در منابع متعدد اهل تسنن مانند البدایه و النهایه،[۱۸] الکامل،[۱۹] المنتظم،[۲۰] نیز آمده است.

اصطلاح قرآن بر نیزه کردن در ادبیات سیاسی و محاورات عرفی به معنای استفاده ابزاری از قرآن، دین یا مقدسات برای پیشبرد مقصودی خاص بکار رفته است.[۲۱]

پانویس

  1. طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۴۸.
  2. طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۴۸.
  3. ابن‌ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۲۱۲.
  4. منقری، وقعة صفين، ۱۴۰۴ق‏، ص۴۷۸.
  5. ابن‌ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۲۱۲.
  6. منقری، وقعة صفين، ۱۴۰۴ق‏، ص۴۸۹.
  7. منقری، وقعة صفين، ۱۴۰۴ق‏، ص۴۸۹ و ۴۹۰.
  8. ابن‌ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۲۱۱.
  9. امین عاملی‏، أعیان الشیعة، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۴۹۴.
  10. ابن‌دحیه، أعلام النصر المبین فی المفاضلة بین أهلی صفین، ۱۹۹۸م، ص۱۱۲.
  11. طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۴۸.
  12. ابن‌دحیه، أعلام النصر المبین فی المفاضلة بین أهلی صفین، ۱۹۹۸م، ص۱۱۲.
  13. منقری، وقعه الصفین، ۱۴۰۴ق‏، ۴۷۸ و ۴۸۹ و ۴۹۰.
  14. اربلی، کشف الغمة، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۲۵۳.
  15. ابن شهرآشوب، المناقب، ۱۳۷۹ش، ج۳، ص۱۸۲.
  16. شیخ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۲۶۹.
  17. شیخ حر عاملی، إثبات الهداة، ۱۴۲۵ق، ج‏۳، ص۵۰۹.
  18. ابن‌کثیر، البدایه و النهایه، بیروت، ج۷، ص۲۷۲.
  19. ابن‌اثیر، الکامل، ۱۳۸۵ش، ج۳، ص۳۱۶.
  20. ابن‌جوزی، المنتظم، ۱۴۱۲ق، ج۵، ص۱۲۱.
  21. «قرآن بر نیزه کردن»، سایت خط و نشان؛ «شال سبز مقدس‌تر از قرآن نیست»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.

منابع

  • ابن‌ابی‌الحدید، عبدالحمید بن هبةالله، شرح نهج‌البلاغه، تصحیح، محمد ابوالفضل ابراهیم، قم، کتابخانه عمومی آیت‌الله مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق.
  • ابن‌‌اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، بیروت، دار صادر، ۱۳۸۵ق.
  • ابن‌جوزی، ابو الفرج، المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک، بیروت، دار الکتب العلمیة، چاپ اول، ۱۴۱۲ق.
  • ابن‌دحیه، عمر بن حسن، أعلام النصر المبین فی المفاضلة بین أهلی صفین، محققان؛ محمد امحزون و محمود محمد طناحی، بیروت، دار الغرب الاسلامی، ۱۹۹۸م.
  • ابن شهرآشوب، محمد بن علی‏، المناقب، قم، علامه، ۱۳۷۹ش.
  • ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، دارالفکر، بی‌تا.
  • اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمة فی معرفة الأئمة، قم، رضی، چاپ اول، ۱۴۲۱ق.
  • امین عاملی‏، سید محسن، أعیان الشیعة، بیروت، دار التعارف، ۱۴۰۳ق.
  • حجتی، سیدمحمدباقر، پژوهشی در تاریخ قرآن کریم، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۶۸ش.
  • «شال سبز مقدس‌تر از قرآن نیست»، خبرگزاری جمهوری اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۷ خرداد ۱۳۸۸ش، تاریخ بازدید ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ش.
  • شیخ حر عاملی، محمد بن حسن، اثبات الهداه بالنصوص و المعجزات، بیروت، اعلمی، چاپ اول، ۱۴۲۵ق.
  • شیخ مفید، الارشاد، فی معرفة حجج الله على العباد، قم، کنگره، چاپ اول، ۱۴۱۳ق.
  • شوشتری، قاضی نور الله مرعشی، إحقاق الحق و إزهاق الباطل‏، قم، مکتبة آیة الله المرعشی النجفی‏، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، بیروت، دار التراث‏، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
  • «قرآن بر نیزه کردن»، سایت خط و نشان، تاریخ بازدید ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ش.
  • معرفت، محمدهادی، التمهید فی علوم القرآن، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۱۲ق.
  • منقری، نصر بن مزاحم، وقعة صفین‏، تصحیح: عبدالسلام محمد هارون، قم، مکتبة آیةالله المرعشی النجفی، چاپ دوم‏، ۱۴۰۴ق‏.