قرآن بر نیزه کردن
قرآن بر نیزه کردن، رویدادی که در روزهای پایانی جنگ صفین و در آستانه شکست سپاه شام، عمرو بن عاص برای نجات سپاه معاویه پیشنهاد کرد قرآنها را بر سر نیزهها کنند.[۱] به گفته مورخان حدود پانصد مصحف بر نیزهها برافراشته شد،[۲] و این ترفند موجب تفرقه در سپاه امام علی(ع) گردید؛ گروهی خواهان ادامه جنگ بودند و گروهی دیگر پذیرش حکمیت و داوری بر اساس کتاب خدا را پیشنهاد کردند.[۳] امام(ع) این اقدام را نیرنگی سیاسی دانست و یاران خود را از فریب دشمن برحذر داشت،[۴] اما گروهی از سپاهیان بر پذیرش حکمیت اصرار ورزیدند و حتی با تهدید امام(ع)، توقف جنگ را بر ایشان تحمیل کردند.[۵] این جریان بعد از واقعه لیله الهریر انجام شد،[۶] و در اشعار برخی شاعران نیز بازتاب یافته است.[۷]
پانویس
- ↑ طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۴۸.
- ↑ ابنابیالحدید، شرح نهجالبلاغه، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۲۱۲.
- ↑ ابنابیالحدید، شرح نهجالبلاغه، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۲۱۲.
- ↑ منقری، وقعة صفين، ۱۴۰۴ق، ص۴۸۹.
- ↑ منقری، وقعة صفين، ۱۴۰۴ق، ص۴۸۹ و ۴۹۰.
- ↑ ابنابیالحدید، شرح نهجالبلاغه، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۲۱۱.
- ↑ امین عاملی، أعیان الشیعة، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۴۹۴.
منابع
- ابنابیالحدید، عبدالحمید بن هبةالله، شرح نهجالبلاغه، تصحیح، محمد ابوالفضل ابراهیم، قم، کتابخانه عمومی آیتالله مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق.
- امین عاملی، سید محسن، أعیان الشیعة، بیروت، دار التعارف، ۱۴۰۳ق.
- طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، بیروت، دار التراث، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
- منقری، نصر بن مزاحم، وقعة صفین، تصحیح: عبدالسلام محمد هارون، قم، مکتبة آیةالله المرعشی النجفی، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق.