بحث:وحدت مسلمانان
آخرین نظر: ۱ ژوئیه توسط Alikhani در مبحث نکاتی برای اصلاح مقاله
نکاتی برای اصلاح مقاله
@Sultanmoradi: با سلام و احترام نکاتی برای اصلاح مقاله عرض میشود:
- اهمیت و جایگاه به خوبی از کار در نیامده است و تنها به گفتن برخی کلیات (مثل اهمیت والایی در نزد شیعیان دارد) بسنده شده و به صورت مصداقی و عینی بیان نگردیده است. مثلا می توان به صورت عینی اهداف و کارکردهای وحدت را بیان کرد یا به موسسات و مراکز و کتاب ها و آثار تولید شده در این عرصه پرداخت (به نظرم بهتر است برخی مطالب از بخش تاریخچه به این بخش منتقل شود و در برخی موارد هم می توان در بخش جایگاه به اجمال و در بخش تاریخچه کمی مفصلتر به این مسائل پرداخت). همچنین میتوان از برخی آیات و روایات نیز در این امر بهره جست.
- مقاله رویکردی کاملاً جانبدارانه دارد و از نظر لحن و محتوا، بیش از آنکه ویژگیهای یک مقاله علمی را داشته باشد، به متنی تبلیغی و مناسب برای سخنرانیها یا گردهماییهای سیاسی و ایدئولوژیک شباهت دارد. این مشکل در بخش های مختلف مقاله سایه افکنده است. این امر به حدی شدت یافته که حتی دیدگاه مخالفان به کتابهای واسطه آدرس داده شده است. دیدگاه مخالفان وحدت باید به کتاب خودشان مستند شود و ادله ایشان به صورت شفاف توضیح داده شود. البته اگر نقدی هست، در ادامه بیان گردد.
- به نظر می رسد مناسب است بخشی نیز برای ادله اختصاص یابد. در این بخش، به استنادهای شیعه برای ضرورت وحدت مسلمانان پرداخته میشود؛ از جمله آیاتی که بر اعتصام به حبلالله، اخوت اسلامی و پرهیز از تفرقه تأکید دارند، روایات پیامبر(ص) و اهلبیت(ع) درباره حفظ انسجام مسلمانان، سیره اهلبیت(ع) در تعامل با دیگر مسلمانان و نیز استدلالهایی که حفظ کیان اسلام، عزت مسلمانان و مقابله با دشمنان را در گرو وحدت امت اسلامی میدانند.
- آنچه به عنوان موانع یاد شده، در واقع ادامه دیدگاه مخالفان است. در بخش موانع می توان به عواملی همچون جهل و سوءبرداشت از عقاید مذاهب، تعصب، تکفیر، افراطگرایی، اهانت به مقدسات و ضعف فرهنگ گفتوگو پرداخت. اختلافات تاریخی، بهرهبرداری سیاسی از اختلافات مذهبی، مداخله قدرتهای بیگانه و فعالیت جریانهای تفرقهافکن نیز از مهمترین عوامل ایجاد و تشدید تفرقه میان مسلمانان به شمار میروند. شاید هم بتوان عنوان این بخش را به موانع و راهکارها تغییر داد و از مهمترین راهکارهای تحقق وحدت مسلمانان به تمسک به قرآن و سنت، تأکید بر مشترکات، گفتوگوی علمی، رعایت اخلاق و احترام متقابل، پرهیز از تکفیر و اهانت به مقدسات، همکاری در مسائل مشترک جهان اسلام و مقابله با جریانهای تفرقهافکن اشاره کرد.
- همانطور که در متن اشاره شده بسیاری از عالمان به انواع وحدت پرداخته اند. ازاینرو به نظر می رسد مبنا قرار دادن کتاب دانش نامه فقه سیاسی برای توضیح انواع وحدت بی وجه است و به جای آن می توان اصل محتوا را با استناد به کتاب های مختلف گزارش کرد.
- در متن از کلمات دشواری استفاده شده که برای عموم مردم ساده نستند، کلماتی مانند قاعده آمره، خط مشى، اصول منظور شده . علاوه بر این ساختار و بافت برخی جملات دشوار است و به خوانش چندباره نیاز دارند. حتی در مواردی با خوانش چندباره نیز مقصود نویسنده حاصل نمی شود. برای نمونه فرق وحدت معقول و وحدت مطلق.
- مسئله تقیه مداراتی به وضوح با این مدخل در ارتباط است. در حالی که هیچ اشاره ای به آن نشده است.
- مطابق شیوهنامه لینکدادن در پانویسها ممنوع است و تنها در فهرست منابع لینک میشوند. در حالی که در این مقاله به عکس رفتار شده است.
- فهرست منابع بر اساس ترتیب حروف الفبا نیست.
- کتاب «اعرافی، حوزه علمیه» دارای دو نویسنده است و شیوهنامه از این حیث رعایت نشده است.
- برخی پانویسها به فهرست منابع اضافه نشده است. مانند صفحه «درباره ما»علیخانی (بحث) ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۶ (+0330)