بحث:سرگردانی بنی‌اسرائیل

@Rezai.mosavi:
سلام واداب وخدا قوت...
پیشنهاد اصلاح

(در برخی تفاسیر به عوامل دیگری همچون نفرینِ بلعم باعورا و گوساله پرستی در بازهٔ چهل روز نیز نسبت داده شده است.) این عبارت مبهم است.از ظاهر این عبارت فهمیده می شود که نفرین بلعم باعورا باعث گرفتار شدن بنی اسرائیل و سرگردانی آنها شده است. یعنی او نفرین کرده که بنی اسرائیل در بیابان گرفتار بشونددر صورتی که ظاهرا منظور این است که چون بلعم باعورا تصمیم به نفرین علیه موسی گرفت مجازاتش این شد که بنی اسرائیل در بیابان سرگردان شدند.

-- جهت ابهام‌زدایی متن، اصلاحاتی صورت گرفت. اما آنچه از منبع مذکور برداشت می‌شود، سرگردانی قوم بنی اسرائیل پس از نفرین بلعم باعورا ست. (ر.ک: جرجانی، جلاء الأذهان، ۱۳۳۷ش، ج۳، .ص۲۸۹-۲۹۰.). Rezai.mosavi (بحث) ‏۳ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۴۸ (+0330)پاسخ

(بر پایهٔ روایتی از امام باقر(ع)، پس از پیامبر(ص)، وضعیتی مشابه سرپیچی بنی‌اسرائیل و سرگردانی چهل‌ساله آنان در میان امت اسلام پدید آمد و این امت، چهل سال درباره حق دچار سرگردانی شدند۰ )عبارت مبهم است. یعنی ۴۰ سال پس از وفات پیامیر یعنی در چه سالی؟ حتا در متن روایت هم ابهام است(أن رسول الله ص لما قبض لم يكن على أمر الله- إلا علي و الحسن و الحسين و سلمان و المقداد و أبو ذر فمكثوا أربعين حتى قام علي‌ فقاتل من خالفه‌.) برای همین مرحوم مجلسی توضیحی داده است. (قال المجلسي« ره»: و لعله( ع) حسب الأربعين من زمان إظهار النبي( ص) خلافة أمير المؤمنين( ع) و إنكار المنافقين ذلك بقلوبهم حتى أظهروه بعد وفاته( ص).)

-- Rezai.mosavi (بحث) ‏۳ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۴۸ (+0330)پاسخ

نکاتی برای اصلاح مقاله

آخرین نظر: ۱۲ اوت۱ نظر۱ شخص در بحث

@Rezai.mosavi: با سلام و خدا قوت چند نکته مختصر عرض می‌شود:

یک اشکال کلی مدخل این است که در مواردی مطالب چندان گویا نیست و فهم مطلب به تأمل و چند باره خوانی نیاز دارد. در ادامه برخی از این موارد ، در قالب نکات بعدی ذکر میشود.
در شناسه به قرآنی بودن این ماجرا اشاره نشده است در حالی که بهتر بود در سرشناسه آورده شود.
در شناسه گفته شده مکان آن صحرای سینا بوده (و به کوه های سینا لینک شده!)، اما در ادامه گفته شده است «سرگردانی آنان در بیابان تیه» آیا این دو ارتباطی با هم دارند. متن برای خواننده سردرگم کننده است و گمان می شود که نام بیابان تیه بود، غافل از اینکه به دلیل سرگردانی در آن بیابان به آنجا تیه گفته شده است. اگرچه در بخش های میانی مقاله گفته شده مراد از تیه چیست، اما فاصله تا آنجا زیاد است. شاید مناسب باشد که از اساس، به جای تعبیر بیابان تیه از تعبیر بیابان سرگردانی استفاده شود.
گفته شده: «سرگردانی آنان در بیابان تیه، در کتاب مقدسِ یهودیان نیز بازتاب داشته و رخدادهایی همچون ... » ساختار جمله به گونه ایست که خواننده گمان می کند این رخدادها در تورات بیان شده است.
جمله ای که در شناسه از امام علی نقل گردیده، گویا نیست و خواننده ارتباط آن را به بنی اسرائیل نمیفهمد.
تیتر نخست چنین است: «فرجام سرپیچی بنی‌اسرائیل» یعنی سرپیچی علتِ سرگردانی بوده است. این در حالیست که تیتر بعدی در صدد بیان علت این سرگردانیست و بین این دو تیتر تهافت دیده می شود. شاید مناسب باشد که تیتر دوم حذف شود.
در جلاء الاذهان نیامده که با نفرین بلعم باعورا، بنی اسرائیل دچار سرگردانی شده باشند.
مطابق شیوه نامه تعدد ارجاع برای یک گزاره از مصادیق زیاده نویسی است. در موارد متعددی این نقیصه دیده میشود. به همین دلیل است که تعداد کلمات ارجاعات، از تعداد کلمات متن اصلی بیشتر شده که نامتناسب است.
کلماتی مانند محو شدن، جاری شدن و سرد شدن ، با نیم فاصله نوشته میشوند.
در جمله «برخی مفسران، با استناد به مصونیت پیامبران از عذاب، ... تبدیل کند.» هر دو قول به مجمع البیان مستند شده است. یکی از فلسفه های ذکر مستند این است که خواننده، قائل هر قول را بشناسد، اما با دیدن این دو مستند سردرگم میشود. این مشکل با تغییر ادبیات جمله نیز قابل حل است.
استفاده از رده «اقوام در قرآن» ناصحیح مینمایاند.
نام مدخل به ناوبریِ «پیامبران در قرآن» اضافه نشده است.
تیتر «مقایسه سرگردانی بنی‌اسرائیل و امت اسلام» گویا نیست.--علیخانی (بحث) ‏۱۲ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۹ (+0330)پاسخ